Ο Πορτογάλος κέρδισε γιατί εκείνη την περίοδο είχε θέματα με την καρδιά του. Είχε λείψει κιόλας σε κάποιες πρόβες κι έκανε stand-in η αδερφή του. Ήταν πολλές οι ψήφοι συμπόνοιας.
Κέρδισε ΕΠΕΙΔΗ ήταν χοντρή, γιατί κατά τα άλλα το τραγούδι της ήταν τίγκα στο political correctness και στην κριτική εναντίον των ανδρών-αγοριών. Κατά τα άλλα ούτε ακτιβισμό έκανε, ούτε διαδήλωσε, ούτε βγήκε από τη σειρά της. Απλώς χρησιμοποίησε ένα κοινωνικό ζήτημα υπέρ της και το επικοινώνησε με τον κόσμο, στο πλαίσιο της Eurovision. Όμως, ένα κοινωνικό ζήτημα, όπως το fat-shaming, το bullying και η σεξουαλική παρενόχληση είναι περισσότερο σύνθετο από το να μπουν role models με 5 στροφές τραγούδι.
Αυτό μού θυμίζει μία φίλη μου που έλεγε για μία άλλη κοπέλα, η οποία είχε έντονα ρατσιστική συμπεριφορά "μα αυτή είναι αλβανίδα, δεν γίνεται να είναι ρατσίστρια"
Γενικώς δεν δέχομαι από μισανθρώπους να μου κουνάνε το δάχτυλο για θέματα ηθικής, αλλά θα απαντήσω
Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι η ουσία του διαγωνισμού τραγουδιού χάνεται γιατί το woke culture έχει εισβάλει για τα καλά. Εγώ, έχοντας δημιουργήσει τη δική μου άποψη, θεωρώ ότι η έννοια της διαφορετικότητας έχει γίνει εργαλείο του συστήματος και πλέον δεν εκπροσωπεί μία συγκεκριμένη τάση/ιδεολογία. Προσωπικά, βλέποντας την συστημική προώθηση της διαφορετικότητας από διεφθαρμένες εμπορικές εταιρείες και διεφθαρμένους θεσμούς δεν μπορώ να πιστέψω ότι γίνεται για την προάσπιση των δικαιωμάτων μου. Ας μην ξεχνάμε ότι πριν 50 χρόνια το μάρκετινγκ των εταιρειών έλεγε ότι τα τσιγάρα κάνουν καλό στην υγεία(!)
Ναι, η κοινωνία μεταβάλλεται, όπως οφείλει να μεταβάλλεται διαρκώς. Η ίδια η Eurovision αλλάζει από δεκαετία σε δεκαετία (και καλώς αλλάζει). Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή το εν πολλοίς LGBT κοινό της eurovision δέχεται περισσότερο τη διαφορετικότητα, τότε αυτό είναι η νόρμα της κοινωνίας. Δυστυχώς, και το τονίζω ΔΥΣΤΥΧΩΣ, η κοινωνία έχει πολύ δρόμο ακόμη μπροστά της για να αλλάξει.
