αλλά δεν ακουγόταν καθόλου οτι έχει ιδιαίτερη φωνή.
έπρεπε να κάνει κι ένα γρήγορο χορευτικό το οποίο πάνω κάτω τα μικρόφωνα και γρήγορες ανάσες παίρνουν απο την φωνή.
Η συγκεκριμένη δεν είναι και τόσο συνηθισμένη σε αυτόν τον συνδυασμό επι σκηνής.
Είναι εξαιρετική καλλιτέχνης, έχει φοβερή φωνή και τα μουσικά παντρέματα που κάνει είναι πραγματικά ξεχωριστά.
Έχει πραγματικά ιδιαίτερο στυλ που φαίνεται στα κλιπ της που αφενός είναι love it or hate it αφετέρου είναι μοναδική στο «είδος» της αν και δεν έχει είδος αλλά ούτε και θέλει να έχει.
Ως άνθρωπος είναι ιδιότροπη με αρκετά τραύματα του παρελθόντος που έχουν να κάνουν με bullying και πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια.
Απορώ πως ακόμα βρίσκει γόνιμο έδαφος να εκφραστεί πλήρως στην Ελλάδα, με τόση βλαχιά και χωριατίλα.
Θέμα χρόνου να μας αφήσει και να κάνει καριεράρα στην Αμερική.
Είναι πάρα πολύ μικρός αυτός ο βάλτος για καλλιτέχνες τέτοιου βεληνεκούς.
Κράξιμο έφαγε επειδή δεν βγήκε πρώτη γιατι αν έβγαινε θα βγαίναν και θα λέγαν «είμαστε περήφανοι», οι ίδιοι ακριβώς που τώρα βγάζουν χωλή, θα καρπώνονταν τη νίκη της δηλώνοντας «εθνική υπερηφάνεια» -μην χέσω .
Και αντίστοιχα πχ με καλλιτέχνες σαν τον Λάνθιμο αν δεν ειχε την εκρηκτική επιτυχία που είχε θα λέγαν «τι μαλακίες κάνει αυτός ο άχρηστος μας ντροπιάζει» και άλλα πολλά ενώ τώρα τα ίδια κατακάθια δηλώνουν «περήφανοι».
Δεν χωράει αυτός ο βάλτος τέτοιους καλλιτέχνες, χάρη μας κάνουν που ζούν ή δραστηριοποιούνται εδώ.
Αυτός ο τόπος είναι για Οικονομόπουλο και κράξιμο για γκέι ζευγάρια.
Τέχνη αυθεντική και γνήσια εδώ δεν υφίσταται, βαλτώνει και σαπίζει.
Έξω οι άνθρωποι πανηγυρίζουν το πνεύμα κι εδώ οι ούγκανοι μαλώνουν για ροζ σημαίες και θρησκευτικά σύμβολα.
Χάρη μας κάνουν η Σάττη, ο Λάνθιμος και οποιοι άλλοι που ενώ τους κάνουν/κάναν τη ζωή πατίνι συντηρήκλες πατριώτες τελευταίας κατηγορίας βάλαν ένα λιθαράκι ελπίδας σε αυτό τον ζόφο.
Αυτά για την Σάττη και για όποιον άλλον θέλει να δημιουργήσει ελεύθερα και ξεχωριστά πράγματα εδώ.
