Κρήτη, Χαβάη, Ζάκυνθος, Ικαρία στον τοίχο ενός αδιεξόδου ανάμεσα Dansaert και Léon Lepage.
Γιατί η Ικαρία να μην είναι δίπλα στη Χαβάη; Γιατί η Κρήτη να μην είναι δίπλα στο Βέλγιο;

Φτιάξε από την αρχή ένα δικό σου χάρτη, πάρε την Κρήτη και βάλτην εκεί που σε βολεύει,
βάλτην στο τσεπάκι και στο μυαλό σου,
πνίξτο μες το Λιβυκό και ξαναζωγράφισε το χάρτη από την αρχή,
ψηλά βουνά ή όχι, πεδιάδες γαλάζιες και θάλασσες κίτρινες.
Το μάτζικ μπας μπορεί να περιμένει.
Καβαλάς ένα σύννεφο με παντελόνια ή με φουστάνια ή ακόμα και με ζαρτιέρες,
στις φλέβες το Αιγαίο, στο μυαλό η La Plata, στην καρδιά το Κουμ Καπί
και τελοσπάντων χιλιάδες καταρράκτες,
έτσι τον θες το χάρτη σου, με την αγάπη να κοιτάει αφ’υψηλού και προστατευτικά,
να φοράει ένα τίσερτ κολλητό με τον ώμο έξω
να είσαι αυτή που τρυπάει τον τοίχο και την κάνει, απογειώνεται αέρινα
και βρίσκεται έξω από ένα τζαζ μπαρ με ωραία μουσική και ντρινκς καλοκαιρινά.
εδιτ: η μαγιά ήταν η κρότκαγια(.wordpress),
εγώ ήμουν ο τοματοπελτές.
μα τόσο ωραίο γκράφιτι στη μέση των Βρυξελλών?