Αλλιώς ερμηνεύεται η διαφορετικότητα στην καθομιλουμένη, με άλλον τρόπο όμως θα γίνει κομμάτι της μόδας. Τα όρια της τελευταίας έχουν διευρυνθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, αλλά μην τα ισοπεδώνουμε όλα, δεν μπορεί η καθεμιά κι ο καθένας μας να γίνει μοντέλο κι ούτε πρέπει δηλαδή. Τα προηγούμενα χρόνια υπήρχαν τόσα και τόσα κοριτσάκια (υπάρχουν άπειρες τέτοιες συνεντεύξεις), που ενώ πληρούσαν τα κριτήρια, τελικά δεν προχωρούσαν με τα πρακτορεία μοντέλων γιατί (για παράδειγμα) είχαν 2 εκατοστά περιφέρεια παραπάνω. Έτσι και τώρα, όρια υπάρχουν ακόμη· μια κοπέλα με πολύ άνιση κατανομή βάρους, μια άλλη με σκολίωση και μια τρίτη με απωθητική μύτη, δύσκολα θα μπορέσουν να προχωρήσουν στον χώρο αυτό. Και δεν το θεωρώ κατακριτέο, το μόντελινγκ είναι μάρκετινγκ και η εικόνα μετράει πολύ και στα δύο.
Τη φυσική ομορφιά πάντοτε την αποζητούσε όμως ο χώρος της μόδας. Αλλά και πάλι ερμηνεύεις τη φυσική ομορφιά υπό το δικό σου φίλτρο του μέσου ανθρώπου κι όχι υπό το φίλτρο της μόδας. "Φυσική ομορφιά" στη μόδα πιστεύω (γιατί κι εγώ άσχετη είμαι) πως δε σημαίνει ότι η καθεμιά μπορεί να γίνει μοντέλο, ανεξαρτήτως δηλαδή χαρακτηριστικών προσώπου και σώματος. Απεναντίας, σημαίνει απλώς τη φυσικότητα της εμφάνισης και τη μη επέμβαση στα φυσικά μας χαρακτηριστικά. Τα τατουάζ, τα σκουλαρίκια, οι πλαστικές, ήταν ανέκαθεν κατακριτέα σ' αυτόν τον χώρο απ' όσο ξέρω.
Τώρα όσον αφορά το συγκεκριμένο σόου, εγώ για να 'μαι ειλικρινής κρίντζαρα σε πολλές φάσεις. Δεν μπορώ να το προσδιορίσω, απλώς νιώθω ότι ο τρόπος που το πλασάρουν δεν είναι μεν κακός, αλλά δεν είναι για τηλεόραση ( ; ). Κάτι τέτοιο, το ερευνώ ακόμη. Ούτε το σχόλιο της Ηλιάννας για τα τατουάζ-ζαρτιέρες μου άρεσε, βασικά μου ξίνισε αρκετά. Αλλά οι κριτές δεν είναι εκεί έτσι κι αλλιώς για να κρίνουν τις υποψήφιες ως ανθρώπους, παρά ως ανερχόμενα μοντέλα.
Τέλος να πω πως, απ' όσες είδα, η μόνη που πράγματι με κέρδισε ήταν η Εβελίνα, η πολύ ευγενική μαμά.