Δυστυχώς δεν τα κατάφερε η εθνική, και, για να πούμε και την αλήθεια, θα ήταν άδικο για τους Βραζιλιάνους να πήγαινε το ματς στην παράταση, αν ευστοχούσε ο Σλούκας στην τρίτη βολή.
Παρά το γεγονός ότι ξεκινήσαμε καλά, και βρίσκαμε τα ελεύθερα σουτ, σκοράροντας τρίποντα είτε με τον Πρίντεζη, είτε με τον Καλάθη στο α’ ημίχρονο, θα πω και πάλι ότι η εθνική είχε βρει ρυθμό και πήρε διαφορά με πιο κοντό σχήμα, δηλαδή χτίσαμε την διαφορά στην δεύτερη περίοδο με ένα πιο κλασικό σχήμα, με Καλάθη, Σλούκα, Παπανικολάου, Πρίντεζη και Παπαγιάννη…
Ο Πέτροβιτς είχε κλείσει πάρα πολύ καλά τον Γιάννη, επομένως σωστά έμεινε εκτός ο τελευταίος, στο μεγαλύτερο μέρος της β’ περιόδου.
Ο Σκουρτόπουλος έπρεπε να περιμένει αντίδραση των βραζιλιάνων στην γ’ περίοδο, και θεωρώ πως θα έπρεπε να αιφνιδιάσει αφήνοντας τον Γιάννη στον πάγκο, σε πρώτη φάση, και παίζοντας με τρεις κοντούς σε δεύτερη. Νομίζω πως ο Σκουρτόπουλος προτίμησε να κρατήσει τις ισορροπίες στην ομάδα, μην αφήνοντας έξω τα μεγάλα ονόματα όταν έπρεπε, παρά να βάλει να παίξει εκείνο το σχήμα που θα μας εξασφάλιζε την νίκη, και αυτό θεωρώ ότι θα ήταν να παίξουμε με 3 γκαρντ για μεγάλο διάστημα (π.χ. Καλάθης, Σλούκας, Λαρεντζάκης, ο οποίος δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου).
Επίσης, φαίνεται εδώ το πρόβλημα της μη ύπαρξης πέμπτου γκαρντ, όπως έγραψα και στην αρχική μου δημοσίευση: Οι Βραζιλιάνοι, είτε το θέλουμε είτε όχι, είχαν πιο πολλές επιλογές στους κοντούς, και άλλαζαν το ρυθμό του παιχνιδιού ευκολότερα απ’ ό,τι εμείς.
Ειδικά στην τρίτη περίοδο, όπου και οι Βραζιλιάνοι πήραν τη διαφορά, ο Σκουρτόπουλος έπαιξε για πολύ ώρα με τον Σλούκα μόνο στα γκαρντ, με αποτέλεσμα οι Βραζιλιάνοι να βάλουν πολλά εύκολα καλάθια στο διάστημα αυτό…Με την είσοδο του Καλάθη, η κατάσταση βελτιώθηκε, και ισοφαρίσαμε, αλλά οι Βραζιλιάνοι είχαν ήδη μπει στο παιχνίδι για τα καλά πλέον…
Επίσης, στους ψηλούς, ούτε ο Μπουρούσης, ούτε ο Παπαγιάννης κατάφεραν να σταματήσουν το Βαρεσάο, ο οποίος παίζοντας υποδειγματικά με τους κοντούς του, έκανε πάρτυ κάτω από το καλάθι.
Για τον δε Παπαπέτρου, τι να πω: Πρωτοκλασάτος, υποτίθεται, παίκτης, να μην βρίσκει ούτε στεφάνι σε κρίσιμο τρίποντο; Μήπως τελικά, και εδώ, ο Σκουρτόπουλος θα έπρεπε να προτιμήσει τον Σάκοτα, αφήνοντας έξω ένα ‘μεγάλο’ όνομα;
Ακόμη και έτσι όμως, οι Βραζιλιάνοι παραλίγο να αυτοκτονήσουν…Ο Καλάθης στο β’ ημίχρονο, εκτός της αστοχίας του, έκανε και δυο τραγικές επιλογές, όταν σε κρίσιμες επιθέσεις προσπάθησε να βρει τον Γιάννη, όπου τον έκλειναν τρεις βραζιλιάνοι…Ιδιαίτερα εκείνη η επαναφορά στο τέλος, ήταν να τραβάς τα μαλλιά σου…
Σε γενικές γραμμές, πλην του Πρίντεζη, όλοι οι άλλοι ήταν αρνητικοί και κυρίως ο Σκουρτόπουλος, που πιάστηκε στην φάκα από τον Πέτροβιτς…
Στο ματς της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, οι Τούρκοι κυριολεκτικά αυτοκτόνησαν: Στα 9’’ πριν τη λήξη, οι Τούρκοι, όντας 2 πόντους μπροστά, κερδίζουν αντιαθλητικό, ο Μπαλμπάι αστοχεί και στις δύο βολές, και στην επαναφορά των Τούρκων οι Αμερικάνοι κάνουν φάουλ στον Οσμάν, ο οποίος ξανααστοχεί και στις δύο βολές! Έτσι, οι Αμερικάνοι ισοφάρισαν στην τελευταία επίθεση, και το ματς πήγε στην παράταση, όπου οι Αμερικάνοι κέρδισαν στον πόντο!
Τώρα, εμείς, με την ήττα αυτή μπαίνουμε σε περιπέτειες, διότι βάζουμε στην εξίσωση πρόκριση στην 8άδα και την Βραζιλία. Έστω ότι στην επόμενη φάση περνάμε εμείς και η Βραζιλία, λογικά οι άλλοι δύο αντίπαλοί μας θα είναι οι ΗΠΑ και η Τουρκία. Αν, επομένως, η Βραζιλία κερδίσει την Τουρκία (και οι ΗΠΑ όλα τα ματς), τότε περνάει η Βραζιλία στους 8! Αν χάσει η Βραζιλία από την Τουρκία, και κερδίσουμε εμείς την Τουρκία, τότε πάμε σε τριπλή ισοβαθμία, όπου εκεί θα παίξουν ρόλο τα μεταξύ μας παιχνίδια.
Οπότε, γενικότερα, μας συμφέρει νίκη της Τουρκίας επί της Βραζιλίας με μικρή διαφορά, και νίκη δική μας επί των Τούρκων με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαφορά…
Αλλά ας κερδίσουμε τους Ζηλανδούς μεθαύριο, και θα έχουμε καιρό να τα ξανασυζητήσουμε αυτά…
