Μετά από πολλές ώρες στο πλοίο είδα μαζεμένα τα επεισόδια στο νέτφλιξ.
Η φωτογραφία είναι όντως καταπληκτική. Βέβαια, μιας και είχα την τύχη να πάω φέτος Παξούς, το τοπίο από μόνο του σου τα δίνει σχεδόν όλα. Το μοντάζ επίσης πολύ καλό, αν και ισχύει πως, όπως διάβασα παραπάνω, στο τελευταίο επεισόδιο υπήρχαν κάποια θεματάκια με γρήγορες εναλλαγές και χανόσουν.
Η υποκριτική εξίσου ανέλπιστα καλή. Μόνο ο Παπακαλιάτης ήταν μέτριος, άνευρος, σε έναν εύκολο ρόλο. Για τους υπόλοιπους δεν έχω να πω κάτι, έδωσαν πολύ πειστικές ερμηνείες.
Επί της ουσίας, όμως, δε βρήκα κάτι το φοβερό. Η πλοκή είναι αρκετά χλιαρή. Ουσιαστικά τίποτα καινοτόμο δεν υπάρχει. Πλέον για να πεις ότι θα κάνω αξιομνημόνευτη σειρά πρέπει να βρεις ευφυή και πρωτότυπη πλοκή. Ο Παπακαλιάτης απλώς σκέφτηκε να θίξει χιλιοθιγμένα θέματα, μέσα από αρχετυπικούς χαρακτήρες, με ένα ωραίο νησιώτικο ντεκόρ από πίσω.
Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό - ίσα ίσα στην Ελλάδα και στους μεσήλικες τηλεθεατές της μόνο καλό θα κάνει. Απλώς για τους νέους που έχουν εξοικειωθεί με τις σειρές ξένων παραγωγών τα στάνταρ είναι σε άλλο επίπεδο. Οι περισσότεροι χαρακτήρες επίσης ήταν ενσαρκώσεις στερεοτύπων σε υπερβολικό, έως καρτουνίστικο, βαθμό(γκουχ κοπέλα του Σπύρου γκουχ) - μόνο ο χαρακτήρας της Αλεξίου δεν αγκυλωνόταν σε καλούπια.
Τουλάχιστον εκτιμώ που το ζευγάρι των ομοφυλόφιλων δεν το έκαναν καρικατούρα. Θα προσέθετα και κάποιες παρατηρήσεις για το τέλος αλλά έχω ξεχάσει πώς μπαίνει το σπόιλερ
Η υπερβολή πάντως ψιλοξεχείλιζε από παντού. Οι Παξοί το Αλμπουκέρκι των Επτανήσων, οι διάλογοι πολύ εξεζητημένοι και σε σημεία αφύσικοι, μάσκες παντού (μολονότι ειπώθηκε πολλές φορές ότι ήταν καλοκαίρι του 2022, στο πάρτυ στην Κέρκυρα ο πορταδόρος πριν τους βάλει μέσα κοιτούσε πανικόβλητος δεξιά και αριστερά μην τυχόν τους πιάσουν, λες και είχαμε Απρίλιο του 2020 και τα περίφημα κορωνοπάρτι
). Αλλά δεν πειράζει, πταίσματα αυτά.
Για να μη σταθώ μονο σε αρνητικά βέβαια, μου άρεσε η πολυπρόσωπη αφήγηση, κάθε επεισόδιο είχε την οπτική ενός βασικού ήρωα, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν καλά όλοι οι χαρακτήρες. Επιπλέον κάθε επεισόδιο ήταν καλά δουλεμένο, υπήρχε αρχή μέση τέλος και σου έδινε την εντύπωση περιεκτικότητας και μιας αυτοτέλειας.
Για ελληνικά δεδομένα πάντως αρκετά καλή δουλειά και ελπίζω να είναι το έναυσμα να ξεφύγουμε από σειρές με 300 επεισόδια ανά κύκλο, που απορώ ποιος τα βλέπει. Φοβερό και που μπήκε στο νέτφλιξ, χωρίς αυτό βέβαια να το κάνει υπεράνω κριτικής, όπως υπονοήθηκε εδώ.
