Pablo Neruda

[Sal Paradise]

Απόσπασμα απο <<το χωρις καμμιαν ελπιδα τραγουδι>>

...Χλωμός εγώ και τυφλός βουτηχτής,άτυχος σημαδόρος,
δίχως μπούσουλα εξερευνητής,
κι έτσι όλα μέσα σου έγιναν καραβιώνε σκέλεθρα!

Καιρός να φεύγω τώρα, ώρα σκληρή,κρυσταλλιασμένη
όπου απαντάς τη νύχτα σε όλα τα δρομολόγια.

Ο βασιλικός του πελάου ζωστήρας σφίγγει ολούθε τις ακτές.
Βγαίνουνε παγωμένα αστέρια και αποδημούν μαύρα πουλιά.

Έρμος σαν τους μώλους - εγώ - του λιμανιού το χάραμα.
Και μόνο των ήσκιων το φρικίασμα
κουλουριάζεται πάνω στα χέρια μου.

ΠΕΡΑ ΑΠΤΑ ΠΑΝΤΑ.ΠΕΡΑ ΑΠΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΦΕΥΓΩ ΤΩΡΑ.ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΟΣ.ΕΡΜΟΣ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[parafernalia]

Στην πραγματικότητα του κόσμου αυτού
βλέπει κανείς την άτακτη ακαθαρσία της ανθρώπινης ύπαρξης
το συνοθύλευμα των πραγμάτων
τη χρήση και την κατάχρηση των υλικών
τα αποτυπώματα χεριών και ποδιών

Η ποίηση που ψάχνουμε να βρούμε
ας είναι αυτή
η μουσκεμένη στον ιδρώτα και στην καπνιά
που μυρίζει κρίνα και κάτουρα
η πιτσιλισμένη ποικιλότροπα από την εμπορία
που μ' αυτή ζούμε, νόμιμα ή άνομα

Μια ποίηση ακάθαρτη
σαν τα ρούχα που φοράμε, ή τα κορμιά μας
λεκιασμένη από σούπες
βρομισμένη στην αισχρή συμπεριφορά
τις ρυτίδες μας και τα ξενύχτια
τα όνειρα
τις παρατηρήσεις και τις προβλέψεις μας

τα κηρύγματα του μίσους και της αγάπης
τα είδωλα και τα κτήνη
τους κλονισμούς των συναντήσεων
τις πολιτικές πεποιθήσεις
τις αρνήσεις, τις αμφιβολίες
τις καταφάσεις
τους φόρους

(Pablo Neruda - "Προς μιαν Ακάθαρτη Ποίηση")

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.