Slumdog Millionaire
Kαθε τοσο ειναι σιγουρο πως θα βγαινει μια ταινια η οποια για χιλιους κι δυο λογους ειναι "καταδικασμενη" θα αφηνει το "στιγμα" της στον παγκοσμιο κινηματογραφο.
Θετικα παντα μιας και δεν αναφερομαι στα διαφορα... βατομουρα.
Σε αυτη την κατηγορια προσωπικα κατατασω -αβιαστα θα ελεγα- και το
Slumdog Millionaire.
H υποθεση της "διαφορετικη" και κατα την γνωμη μου εξυπνη, μιας και ειναι κατι που εγω τουλαχιστον δεν το ειχα ξαναδει.
Με δυο λογια ειναι αυτη:
A Mumbai teen who grew up in the slums, becomes a contestant on the Indian version of "Who Wants To Be A Millionaire?" He is arrested under suspicion of cheating, and while being interrogated, events from his life history are shown which explain why he knows the answers
Απο που να ξεκινησω?
Η σκηνοθεσια της ταινιας ηταν υποδειγματικη και καταφερνε να σε βαλει ολο και περισσοτερο στο γενικοτερο κλιμα.Σε αυτο ισως να βοηθησαν και οι πολλες εξωτερικες ληψεις/σκηνες που ειχε οι οποιες καποιες στιγμες σε εκαναν να νιωθεις "αβολα".
Και πως να μην αισθανεσαι ετσι οταν σου δινει "ζεστο πιατο" σκηνες ζωης βυθισμενες στην πιο βαθια φτωχεια, αδικια,μισος,κι εκμεταλευση?
Ο Danny Boyle και ο co-director Loveleen Tandan, εφτιαξαν μαζι μια αριστουργηματικη ταινια η οποια καταφερνει να ξεπηδαει απο την οθονη σου και να μπαινει στο μυαλο σου...την ψυχη σου.
Καταφεραν και πηραν την παραπανω ιστορια που εχω κανει παραθεση και την μετετρεψαν σε μια δυνατη ταινια, μια τιανια που φανταζει σαν ενα "σκοτεινο παραμυθι". (μην το μπερδεψετε με τα αντιστοιχα του Burton)
Το ενα τριτο των διαλογων περιπου γινεται στα Ινδικα και σε αυτο το σημειο πρεπει να σημειωσω τον πανεξυπνο και πρωτοτυπο τροπο που γινοταν ο "υποτιτλισμος".
F@ckin Brilliant!
Το παραπανω που λεω οτι εχει μεσα διαλογους στα Ινδικα, μην σας αποτρεψει να την δειτε.
Αντιθετα ειναι απο τα πολυ δυνατα χαρτια του εργου, και ντυνει πολυ αρμονικα την ταινια.
Οι ερμηνιες των ηθοποιων ειναι καλες και δεν λεω εξαιρετικες, γιατι ενα τετοιο εργο κλεβει τοσο πολυ απο την προσοχη σου μεσω της ιδιας της ιστοριας του αλλα και των σκηνων του, που μοιραια οι ηθοποιοι απλως συμπληρωνουν.Τεσπα, προσωπικα εμεινα ικανοποιημενος.
Ιδιαιτερα επιτυχημενη η μουσικη που "εντυνε" την ταινια.Απο τις λιγες φορες που πραγματικα με ενθουσιασε το μουσικο αποτελεσμα.Εντονος ο indie ρυθμος, και καθολα ομορφος.Τwo thumbs up κι εδω!
Ατμοσφαιρικοτατο, πολυ καλη φωτογραφια, εξαιρετικη θα ελεγα, και σκηνες που σου μενουν ειναι ακομα μερικα χαρακτηριστικα αν θελει καποιος να τα πει επιγραμματικα.
Η εντονη παρουσια των παιδιων μεσα σε αυτη την κανουν ακομα πιο δυνατη.Συγκινησαι, εξοργιζεσαι, θυμωνεις, χαμογελας με πικρια και πολλα αλλα.
Και εδω θα μου πει καποιος "Κατι το αρνητικο δεν εχει η ταινια?"
Σιγουρα εχει...αλλα προσωπικα μπηκα τοσο πολυ στο story της, και ολα τα θετικα της ηταν σαν δυο προβολεις μπροστα μου, που δεν με αφησαν να ασχολξηθω με τα οποια "λαθη".
Η ταινια για να κλεισω ειναι κατα την γνωμη μια απο τις καλυτερες που εχω δει.Δεν ξερω αν παρει oscar (σιγουρα το αξιζει, αλλα τι ξερω κι εγω? ) αλλα σιγουρα δεν απογοητευει.Αντιθετα μαγευει.
Την προτεινω ανεπιφυλακτα σε ολους.
