Και η γκρίνια ξεκινάει: ελάχιστα modes
Για κάποιο μυστήριο λόγο απουσιάζει κάποιο world tour ή career mode ή για να είμαστε πιο ακριβείς, απουσιάζει παντελώς η επιλογή κάποιου είδους πρωταθλήματος. Οι χρήστες το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να επιλέξουν αυτοκίνητο, διαδρομή και να ξεκινήσουν έναν απλό αγώνα. Οι φίλοι της σειράς που έχουν συνηθίσει σε αναμετρήσεις με οχήματα της ίδιας χώρας προέλευσης, με κριτήριο την ιπποδύναμη ή την κατηγορία στην οποία ανήκει στο αυτοκίνητό τους, είναι σίγουρο πως θα δυσαρεστηθούν από την συγκεκριμένη επιλογή της Polyphony Digital. Όσο και αν ακούγεται οξύμωρο για έναν τίτλο που προσφέρει 800 αυτοκίνητα και 45 διαδρομές, δυστυχώς τίθεται προς αμφισβήτηση το θέμα της ποικιλίας.
Το Gran Turismo τείνει περισσότερο προς τον τομέα του εντυπωσιασμού και όχι της ουσίας. Βέβαια μπορεί να ισχυριστεί ο καθένας ότι η συγκεκριμένη επιλογή της εταιρίας έγινε καθαρά λόγω περιορισμών σε ό,τι αφορά τη χωρητικότητα του UMD. Από την άλλη, όμως, και σκεπτόμενοι πάντοτε με βάση τη λογική, αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, τότε αναμφίβολα ο καθένας θα ζητούσε λιγότερα αυτοκίνητα και περισσότερα racing modes.
Τουλάχιστον οι παίκτες θα μπορέσουν να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους στην πλαγιολίσθηση μέσω του Drifting mode, ενώ οι διαδρομές στα χιόνια για ακόμα μία φορά θα παίξουν με τα νεύρα μας. Και δυστυχώς, οι περικοπές έχουν και συνέχεια. Τα αυτοκίνητα δεν μπορούν να βελτιωθούν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις τους, αν και λόγω της φορητής φύσης του τίτλου αυτό τελικά ίσως κα να μην ενοχλήσει ιδιαίτερα.
Ένας ονειρικός οπτικός τομέας
Μπορεί τα παραπάνω να ακούγονται κάπως αποκαρδιωτικά για τους υποψηφίους αγοραστές και ίσως να στενοχωρήσουν τους κατόχους PSP, αλλά το Gran Turismo έχει αρκετούς άσους κρυμμένους στο μανίκι του. Στην κορυφή όλων βρίσκεται ο οπτικός τομέας, για τον οποίο τα λόγια περιττεύουν. Ειδικά η εικόνα των αυτοκινήτων στα κοντινά πλάνα είναι το λιγότερο εντυπωσιακή, με λεπτομέρειες στις οποίες δεν μας έχει συνηθίσει η φορητή κονσόλα της Sony. Παράλληλα, οι ταχύτητες βρίσκονται πραγματικά σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ και ο ρυθμός ανανέωσης της οθόνης βρίσκεται συνεχώς στα 60 frames ανά δευτερόλεπτο.
Αλλά για να μπορέσει να επιτευχθεί ένα τέτοιο επίπεδο ποιότητας, η ομάδα ανάπτυξης αναγκάστηκε να προβεί σε ορισμένες σημαντικές περικοπές, οι οποίες όμως δεν ενοχλούν ιδιαίτερα. Συνολικά σε κάθε πίστα θα εμφανίζονται μόνο 4 αυτοκίνητα –συμπεριλαμβανομένου και αυτού που οδηγεί ο παίκτης- ενώ διάφορα στοιχεία του περιβάλλοντος εμφανίζονται κάπως χοντροκομμένα. Και μιας και αναφερθήκαμε στον τεχνικό τομέα, σε ανάλογα υψηλά επίπεδα βρίσκεται και ο ήχος και ειδικά η χροιά των κινητήρων και τα χαρακτηριστικά σκασίματα των εξατμίσεων.
Τα μουσικά κομμάτια από την άλλη, για ακόμα μία φορά δείχνουν να απευθύνονται σε ένα ιδιαίτερο κοινό, αν και ευτυχώς υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας της δικιάς μας playlist, από μουσικά κομμάτια που υπάρχουν αποθηκευμένα στο Memory Sitck.
Αλλά το Gran Turismo δεν εντυπωσιάζει μόνο με τον τεχνικό του τομέα, αλλά και με το γενικότερο ύφος του. Η simulation αίσθηση που αφήνουν τα αυτοκίνητα είναι μοναδική, η νοημοσύνη των αντιπάλων δείχνει επιτέλους κάποια στοιχεία βελτίωσης, ενώ το γεγονός ότι πάντοτε μιλάμε για μια δημιουργία που κυκλοφορεί στο PSP, κάνει το έργο της Polyphony Digital να μοιάζει ακόμα πιο εντυπωσιακό. Σύμμαχος θα είναι πάντοτε ο ακριβέστατος χειρισμός ενώ, όπως συνηθίζεται πλέον, την εμφάνισή της κάνει και η ιδανική αγωνιστική γραμμή, η απόχρωση της οποίας καταδεικνύει τη σωστή ταχύτητα ανά πάσα στιγμή.
Οι παίκτες μπορούν να επέμβουν μόνο σε βασικές ρυθμίσεις σε ό,τι αφορά το στήσιμο του αυτοκινήτου τους, ενώ αν κάποιος απενεργοποιήσει όλες τις βοήθειες, τότε αναμφίβολα θα μπορέσει να αντιληφθεί το υψηλό ποιοτικό επίπεδο του τίτλου.
Οι δικτυακοί αγώνες δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από τη νέα πρόταση της σειράς και έτσι το ad hoc mode επιτρέπει μέχρι και σε τέσσερις φίλους να αγωνιστούν για τη νίκη. Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό μέρος, παρέχεται και η δυνατότητα ανταλλαγής οχημάτων, ενώ αν κάποιος αισθάνεται ικανός μπορεί να στοιχηματίσει το ίδιο του το αυτοκίνητο για ακόμα περισσότερους βαθμούς. Βέβαια, αυτό προτείνεται μόνο για τους πλέον ικανούς ή ριψοκίνδυνους, γιατί σε περίπτωση που συμβεί το μοιραίο, το συγκεκριμένο όχημα δεν θα είναι πλέον διαθέσιμο για αγορά.
Υψηλή ποιότητα, ανάμεικτα συναισθήματα
Ολοκληρώνοντας τη δοκιμή του Gran Turismo για το PlayStation Portable βλέπουμε πως το πλέον σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μια δημιουργία υψηλών προδιαγραφών. Ειδικά αν αναλογιστούμε τους περιορισμούς της συγκεκριμένης κονσόλας, τότε αναμφίβολα η δουλειά που έχει γίνει είναι άξια συγχαρητηρίων.
Από την άλλη, όμως, δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητη η εμμονή του ελιτιστή Kazunori Yamauchi να προσπαθεί να εντυπωσιάσει με την ποσότητα και όχι με την ουσία. Ναι τα γραφικά είναι κορυφαία, ενώ και τα αυτοκίνητα -όπως και οι πίστες- είναι υπέρ-αρκετά. Η έλλειψη όμως επιλογών σε ό,τι αφορά τα διαθέσιμα modes, μετατρέπει το όλο δημιούργημα περισσότερο σε μια έκθεση αυτοκινήτων, παρά σε μια καθαρά αγωνιστική εμπειρία. Στο ερώτημα για το αν τελικά αξίζει η αγορά του τίτλου, η απάντηση είναι σαφέστατα θετική, γιατί πολύ απλά είναι η καλύτερη πρόταση της κατηγορίας στο PSP. Το αν όμως αυτή η πρόταση είναι ολοκληρωμένη, αυτό είναι ένα άλλο, μεγάλο θέμα.
