The world is burning.
Noone:
Will:
Γενικά, η σεζόν μού άρεσε, ειδικά το 6ο επεισόδιο. Ένα επαρκές 7/10. Δεν με ενοχλεί αν η φυσική δεν είναι ακριβής, πρόκειται για σειρά φαντασίας και δεν τη βλέπω με επιστημονικές απαιτήσεις.
Αυτό που μου φάνηκε έντονα, όμως, είναι ότι οι βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς λειτούργησαν περισσότερο σαν κομπάρσοι, ενώ η Χόλυ είχε ξεκάθαρα ρόλο lead μέχρι και το έκτο επεισόδιο. Δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό, αντίθετα, μου άρεσαν αρκετά οι σκηνές της Χόλυ με τη Μαξ, τόσο σε επίπεδο έντασης όσο και συναισθήματος. Έχω την αίσθηση ότι αυτή η επιλογή έγινε συνειδητά, επειδή οι αρχικοί πρωταγωνιστές έχουν μεγαλώσει πολύ και η σειρά προσπαθεί ακόμη να διατηρήσει το “goonies feeling”. Έτσι, η μετατόπιση του κέντρου βάρους σε νεότερους χαρακτήρες μοιάζει με τρόπο ανανέωσης της αθωότητας και του κινδύνου.
Εκεί που με έχασε λίγο η σεζόν ήταν στη χρήση της τύχης και πολλών “από μηχανής θεών”. Πολλά κρίσιμα σημεία λύνονται με υπερβολικά βολικό τρόπο, χωρίς επαρκή δραματική προετοιμασία.
Για παράδειγμα, τα demodogs μοιάζουν να “παγώνουν” μέχρι η badass Karen να προλάβει να βάλει το οξυγόνο στο πλυντήριο. Αντίστοιχα, το εργαστήριο με τη Νάνσυ σταματά να καταρρέει/ πλημμυρίζει ακριβώς τη στιγμή που χρειάζεται για να σωθεί η κατάσταση, κάτι που αφαιρεί ένταση από τη σκηνή. Τώρα αυτοί μάλλον χώρισαν, με δαχτυλίδι, αλλά γενικά όλη η σκηνή ήταν μεχ.
Παρόμοια παραδείγματα υπάρχουν και αλλού: χαρακτήρες που επιβιώνουν επειδή απλώς “έτυχε”, απειλές που υποχωρούν χωρίς ξεκάθαρη αιτία και χρονισμοί που ευθυγραμμίζονται υπερβολικά τέλεια. Αυτές οι επιλογές δεν καταστρέφουν τη σεζόν, αλλά μειώνουν την αίσθηση ρίσκου και συνεπειών που χαρακτήριζε τις προηγούμενες.
Τι μου άρεσε:
- Η αρχική σκηνή του δεύτερου επεισοδίου, με τη μαμά Καρεν να κάνει τα πάντα για να σώσει τα παιδιά της
- Η εξερεύνηση του παρελθόντος στην Άβυσσο
- Ο Βέκνα να είναι άνθρωπος, θα έχει ενδιαφέρον να το παίξουν σωστά στο φιναλε. Έχω πολύ μεγάλη περιέργεια για το τι σήμαινε η τελευταία ανάμνηση. Απορώ γιατί ο Βέκνα φοβάται αυτή τη στιγμή, ίσως επειδή είναι ο πρώτος φόνος ή κάτι που βρήκε στη βαλίτσα;
-Badass Hopper
- Επιτέλους ο τρελός δάσκαλος/επιστήμονας κάνει join
Τι δε μου άρεσε:
- Η 8 -- γενικότερα, όχι μόνο σε αυτή τη σεζόν. Θυμός, τραύμα, εκδίκηση, πειράματα. Τα έχουμε δει όλα αυτά
καλύτερα μέσα από την Eleven και τον Βέκνα. Θεωρώ ότι ίσως επειδή οι δυνάμεις της είναι manipulative & illusions, θα έχει το twist ότι συνεργάζεται με τον Βεκνα, για να πείσουν την 11 να αυτοκτονήσει. Και θα είναι και lazy plot.
- Η κλάψα του Will για ακόμα μια σεζον
- Η Eleven που λειτουργεί σαν κουμπί on/off της πλοκής. Όποτε χρειάζεται,
δουλεύει. Όποτε όχι,
μπλοκάρει. Βολικό.
- Οι καταρράκτες του Will, επαναλήφθηκε αυτή η σκηνή 2-3 φορές
- Ο Vecna να “παρατηρεί” αντί να δρα, ενώ έχει ξεκάθαρο πλεονέκτημα. Καθαρή καθυστέρηση για να γεμίσει επεισόδιο.
- Διάλογοι επανάληψης σχεδίου: - “Θα κάνουμε αυτό.” - “Ναι, αλλά είναι επικίνδυνο.” - “Δεν έχουμε άλλη επιλογή.” Ευχαριστώ, το ξέρουμε. Πάμε παρακάτω.
