ωραιο,,

προχθες και εγω τελειωσα το σεναριο,,53 επιπεδο περιπου.. ολος deadric armor ,οπλα..
nord με 100 σε μεγαλα σπαθια,,τοξα,smithning,, και ονομα Aggelos ..

με το τοξο καθαρισα τον δρακο...dragonrend συνεχεια και deadric τοξο
εσυ τι πανοπλια φορας και τι επιπεδο εισαι εκει?
παντως δεν πηρα ποτε συνοδοιπορο,,βασικα μπελας στην εξερευνηση ηταν,,εσενα σε βοηθησε σε τιποτα?
Κοίταξε, εμείς είμαστε στο επίπεδο 46, με Dragonscale Armor, Ice spikes (στην φωτό Thunderbolt) κι Ebony Sword of Leaching, ως επί το πλείστον. Γενικά μας αρέσουν οι light armour, διότι την περίοδο που φορούσαμε εκείνη την ρομποτική Dwarven δεν μπορούσαμε να κινηθούμε. Έχω φτιάξει και βαριά δρακοπανοπλία, αλλά δεν τη φόρεσα ποτέ και την άφησα σπίτι. Μοναδική εξαίρεση H είναι κάτι Orcish boots, οι οποίες μας βοηθούν να σηκώνουμε τριάντα lbs περισσότερο και μας διευκολύνουν στο looting, γι' αυτό και τις φοράμε ακόμη. Για τον ίδιο λόγο, όπως και για την ικανότητα αναπνοής κάτω απ' το νερό, φοράμε το Volsung, αντί για περικεφαλαία.
Προσπάθησα να μεταφέρω την ικανότητα άρσης βαρών από τις απαίσιες μπότες που φοράω στις πολύ πιο κομψές δρακομπότες, όμως του κάκου. Μόλις 15 lbs μπορούσαν να σηκώσουν... Μήπως ξέρει κάποιος να μου πει πώς μπορώ να μεταφέρω πλήρη την ικανότητα αυτή μέσω του enchanting στις δρακομπότες μου;
Κατά τ' άλλα, δεν έχουμε εξασκηθεί πολύ πολύ με το τόξο κι έτσι δεν το χρησιμοποιούμε συχνά. Ελάχιστους αντιπάλους (κυρίως Stormcloaks) έχω σκοτώσει μ' αυτό το όπλο, το ίδιο και η Ίσι. Εμείς είμαστε λάτρεις του επιθετικού παιχνιδιού, να σκεφτείς ότι δεν κρατάμε καν ασπίδα. Μόνο μια φορά που έπαιζα μόνος μου κράτησα ασπίδα σε ολόκληρη αποστολή, για να δω πώς είναι...
Η στρατηγική μας απλή: Πέφτουμε στον αντίπαλο κι όσες φάμε κι όσες δώσουμε. Πανέξυπνο ε;;

Το σπαθάκι μας να είναι καλά. Επίσης χρησιμοποιούμε ένα Ebony sword of souls, δηλαδή ψυχοβγάλτη για να γεμίζουμε τα soul gems, αφού το άτιμο το Leecher καλό και χρυσό, αλλά καίει καύσιμο σαν να ήταν Φερράρι...

Για τα δύο χέρια έχουμε ένα Ebony Warhammer, το οποίο το έφτιαξα εγώ με το όνομα Bonebreaker. Το γουστάρω ιδιαίτερα όταν πέφτουμε σε Dwemer Ruins και σηκώνονται τα τενεκέδια τους, οπότε τα ισοπεδώνω με το σφυρί μου...
Η Ίσι δεν αφήνει εύκολα το σπαθί απ' το χέρι της, είναι πολύ νευρική άλλωστε όταν παίζει και τινάζεται μέχρι το ταβάνι όταν της την πέφτει ξαφνικά εχθρός, αλλά κι όταν βλέπει μπροστά της φάντη μπαστούνι τη Λύντια...

Αυτό είναι ένα από τα αρνητικά της Λύντιας, ότι σε ξαφνιάζει. Ένα ακόμη είναι ότι σου κλείνει την έξοδο και σε μπλοκάρει, γενικά την έχουν σχεδιάσει εντελώς ηλίθια στη συμπεριφορά της. Ένα άλλο αρνητικό, είναι ότι πέφτει σε όλες τις παγίδες, ενώ εμείς τις έχουμε περάσει, με αποτέλεσμα να έχουμε φάει τόσες πόρτες με καρφιά στη μούρη χωρίς λόγο, που καταντάει αηδία.
Στα θετικά της, είναι ότι σου δίνει ακόμη μεγαλύτερη δυνατότητα μεταφοράς φορτίων (πώς αλλιώς θα έφτιαχνα τη συλλογή από γαμάτα όπλα που έχουμε στο σπίτι στην Whiterun; ), είναι ατρόμητη πολεμίστρια και με τα όπλα και την πανοπλία που της έφτιαξα, διαθέτει μεγάλη δύναμη πυρός. Σκοτώνει αρκετούς κακούς, ειδικά όταν μας την πέφτουν πολλοί μαζί. Δυστυχώς όμως είναι τόσο γενναία που ακόμη κι όταν της λέω να κάτσει πίσω, εκείνη ορμάει για να μας προστατέψει, οπότε συχνά πεθαίνει, πολλές φορές από το δικό μας σπαθί, μιας και χώνεται διαρκώς μπροστά μας κι έτσι φτου κι απ' την αρχή από το τελευταίο save.
Έχει λοιπόν θετικά κι αρνητικά, ωστόσο το κυριότερο προσόν της είναι πως πρόκειται για την πιο ωραία γκόμενα στη Skyrim μιλάμε κι εμείς γουστάρουμε. Έχουμε μια γυναίκα για το σπίτι (ξανθό αντίγραφο της Λύντια) και μια για το δρόμο. Δεν γουστάρεις εσύ τέτοια κόλπα Άγγελε;

Επίσης λέει πολύ καυλιάρικα το "As you wish my Thane" και με φτιάχνει...

Σιγά σιγά την συνηθίσαμε, να έχουμε μια ανθρώπινη παρέα, στους σκοτεινούς τάφους της Skyrim, περιτριγυρισμένοι από Draugrs, Death Lords και Scoorge (Mac Dack

).
Θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα για τη Scyrim, αλλά περισσότερο προτιμώ να παίζω, με πολύ κάψιμο όμως, μα πολύ...