Για μενα δεν ειναι απαραιτητα χολυγουντιανο κλισε...
Ουτε αυτο ειναι...αλλωστε στην ταινια η ιδιοτητα αυτη της χακερ απλα την "εφερε" σε επαφη με τον πρωταγωνιστη. Η βοηθεια της στη λυση του μυστηριου μαλλον ειχε να κανει κατα κυριο λογο με την ικανοτητα της να συνδεει πραγματα/καταστασεις και τη φωτογραφικη της μνημη...
Ε οκ, αυτο ειναι κλισε σχεδον σε καθε ταινια και οχι μονο του χολυγουντ. Και βασικα με ενοχλει αυτη η διακριση μεταξυ του χολυγουντιανου και του εναλλακτικου. Λες και το ενα ειναι ποιοτικο και το αλλο οχι.
Εδω ειχαμε ερωτες σε ριαλιτι παιχνιδια και δε θα εχουμε αναμεσα σε δυο ατομα που συνεργαζονται στενα?!
Αυτο που ενοχλει ειναι το κλισε για το κλισε, οπως το παρακατω π.χ που αναφερεις.
Η μεταφορα των χρηματων ναι οκ, ειναι κλισε, αλλα αναφερεσαι σε ενα-δυο λεπτα, που πολυ μικρη σημασια εχουν σε σχεση με το υπολοιπο της ταινιας.
Προσωπικα για μενα ηταν μια πολυ γηινη ταινια και θεωρω πως δεν ειχε τιποτα απο την χολυγουντιανη γκλαμουρια, που εχουμε συνηθισει.
Δηλαδη εσυ το οτι ειδες για αλλη μια φορα εναν πανισχυρο χακερ επι της οθονης δεν σου εκανε καμια εντυπωση; Ουτε το οτι ενας μικρος αλλα εντιμος δημοσιογραφος καταφερνει να κερδισει μια μαχη μ'εναν πανισχυρο επιχειρηματια. Θεωρεις πως αφου υπαρχει ερωτας στα ρεαλιτι(αληθεια το πιστευεις αυτο; ) δεν ειναι δυσκολο για τον ηρωα μας να ερωτευτει το μικρο φρικιο που εντελως αντικοινωνικο ειναι και τιγκα στα ψυχολογικα.
Αλλα εδω φαινεται καθαρα απ'το σεναριο οτι πλαθεται ενας εικοπλαστικος χαρακτηρας. Ο κεντρικος ηρωας που εχει επιμονη, ανοχη, αγαπη που αποδεχεται τη μικρη και ξεπερναει ολα τα στραβα της. Ενας ηρωας που εκφραζει το καλο και με τον οποιο θα ταυτιστει καθε θεατης που βλεπει την ταινια. Συγνωμη αλλα δεν βλεπω την παραμικρη αντιθεση στον χαρακτηρα που για μενα αυτες ειναι που δινουν πραγματικο ενδιαφερον σε καθε σεναριο. Αλλο ενα απιστευτο κλισε. Ο ηρωας μας ειναι καλος σε ολα. Αψεγαδιαστος. Ουτε ενα τρωτο σημειο. Ουτε μια αδυναμια. Καλος, ηρεμος, εργατικος, επιμονος, ελαστικος..
Ο χαρακτηρας της κοπελας απ'την αλλη εχει καποιο ενδιαφερον αλλα εμφανιζεται στο θεατη με πολυ χοντροκομενο τροπο. Το κοριτσι που ειχε προβληματα οταν ηταν μικρο, μεγαλωσε εγινε εντελως αντικοινωνικο, επιθετικο, φοβισμενο, φρικιο.. Αλλος ενας απολυτος και τραβηγμενος απ'τα μαλια χαρακτηρας.
Η ταινια κυλαει σ'ενα καθαρο, απλο μοτιβο θριλερ, οπως απλοι ειναι και οι χαρακτηρες του. Θριλερ το οποιο οπως αλλα εκατονταδες μεχρι τωρα(δεν ξερω αν ειναι και παραπανω) δινει το βαρος στο σασπενς και στην αγωνια παρα στο βαθος ενος καλου σεναριου που δεν χρειαζεται παντα να υπαρχουν δολοφονιες, μια ερευνα αγωνιωδης που οδηγει στον δολοφονο και μετα μια μαχη με τον δολοφονο που βρισκει τους πρωταγωνιστες μας νικητες.
Τωρα αν με ρωτας αν η ταινια εχει ενα ρυθμο, καλοστημενες σκηνες, αγωνια και σασπενς και αν μπορει να σταθει λιιιιιιιγο παραπανω απ'τα αλλα παρομοια του θριλερ, τοτε ναι, με βρισκεις συμφωνο.
Αν πηγαινα σινεμα παντως δεν θα διαλεγα αυτη τη ταινια σιγουρα και ας μη την ειχα δει αλλα αφου ειχα παει με παρεα και ηταν και μικρος κινηματογραφος, δεν θελαν και οι αλλοι να δουν τη νεα ταινια του Αλμοδοβαρ και ειδαμε αυτη στο τελος..
Eνταξει ασχημη δεν ητανε.
