Σήμερα το μεσημέρι εκεί που η ζωή μου κυλούσε ήρεμα με πήρε τηλέφωνο ένα παιδί με το οποίο κάναμε πριν κάποια χρόνια πολύ παρέα αλλά χαθήκαμε... Εν μέρη φταίω εγώ γι' αυτό μιας και όταν κάποιος που τον βλέπω καθαρά φιλικά με βλέπει ερωτικά απομακρύνομαι.... Βέβαια το θέμα δεν είναι αυτό απλά σας βάζω στο κλίμα

Λοιπόν... πρέπει να έχουμε κόψει κάπου 3-4 χρόνια...Πραγματικά δεν θυμάμαι καν πόσο καιρό πριν

Αλλά σήμερα έκανε το μπαμ

Μου είπε ότι τόσα χρόνια περιμένε κάτι από εμένα, ότι είναι εκνευριστικό να μην μιλάμε, να μην είμαι στην ζωή του, μου ζήτησε συγνώμη που με άφησε να φύγω και δεν έκανε καμία προσπάθεια να με κρατήσει (ενώ η αλήθεια είναι ότι έχει κάνει πολλές προσπάθειες σε αντίθεση με εμένα που δεν έκανα καμία και συχνά ούτε καν έμπαινα στο κόπο να του απαντήσω

) ....μου είπε τόσα πολλά γλυκά πράγματα που με έπιασαν τρελές τύψεις για την διαδικασία που εν ' αγνοία μου τον έβαλα...Και ζήτησε μια νέα αρχή... Όχι το θέμα δεν είναι τι να κάνω
Το θεωρώ λογικό να κάνει κάποιος ένα μπαμ, να πιάσει τον άλλον και να τα ξεράσει όλα αλλά μετά από τόσα χρόνια ποιο το νόημα; Ποια η ανάγκη; Εγώ μόνο έχω μπει στην διαδικασία να σκέφτομαι τα παραπάνω και να το θεωρώ ότι μετά από τόσο καιρό είναι ολίγον άκυρο να γίνεται ένα τέτοιο ξέσπασμα; Όχι ότι δεν έχω κάνει ποτέ μπαμ... αλλά το μπαμ το δικό μου είναι πάντα χρονολογικά κοντά με την κατάσταση που με απασχολεί