να πω κι εγώ τη μικρή μου σκέψη?
όχι?
εμένα δε μου κάθεται καλά πάντως, να πιέζουν οι άντρες για συμβίωση, ιδίως αν η οποιαδήποτε επισημοποίηση (ΑΝ γίνει), θα αργήσει πάρα πολύ...
Aπό την δική μου πλευρά μιλώντας εγώ θέλω να αργήσει η οποιαδήποτε επισημοποίηση
Που οδεύουμε;
Να θέλει ο άντρας και η γυναίκα να το σκέφτεται;
Γεννήθικε μόλις μια ερώτηση: αν δεν συζείς για τις καθημερινές βραδυές, την στήρηξη του ενώς και του άλλου, την τριφερότητα, ποιός ο λόγος να συζήσεις; αν ήθελες να το κάνεις για τους λογαριασμούς κάντο με μια φίλη και κράτα το αγόρι για τα πσκ
ή το βλέπω λάθος;
Ναι αλλά αυτό είναι κάτι που ήδη κάνω
Απλά μοιράζουμε τις βραδιές ή τα πσκ στα σπίτια
Μα δεν θέλω να συζήσω για τους λογαριασμούς βρε Μάνια
Αν ήταν το θέμα ήταν το οικονομικό...δεν τα βγάζω πέρα μόνη μου ή με το αγόρι μου θα συγκατοικούσα ή με φίλη μου
Η πρώτη ή η τελευταία θα είσαι που απαίτυχε μια σχέση;
ή μήπως προτυμούν διαζήγειο; σκέψου το έτσι, οι γονείς θέλουν το καλύτερο, άν λοιπόν χωρίσεις όσο συζείς είναι καλύτερο ή χειρότερο απο ένα διαζήγειο;
Το θέμα για εμένα είναι ότι δεν θέλω να αποτύχει....
Και γνωρίζω ότι πηγαίνοντας να συγκατοικήσω οι γονείς δεν θα απαιτήσουν γάμο or sth like that... Αλλά είναι οι απαιτήσεις που έχω εγώ από τον εαυτό μου και οι προσδοκίες....
Αυτό είναι που είπα και πρίν δεν αγχώνεσε βρήσκεις λύση, στο κάτω κάτω αφού δουλέυεται και οι δύο πληρώνεις όπως πλήρωνες, στο σπίτι εγώ πληρώνω ενοίκειο και ο άντρας μου πληρώνει λογαριασμούς κλπ που είναι περίπου στα ίδια λευτά, άρα και οι δύο μοιράσαμε τα ίδια ποσά και ο ένας δεν επιρεάζει τον άλλο
Ναι...αλλά ως ένα σημείο το ταμείο είναι κοινό...
Κάτι οι δόσεις οι δικές μου για το αυτοκίνητο...κάτι οι δόσεις οι δικές του για την μηχανή- αυτοκίνητο...όσο και να είναι επηρεάζουν το ταμείο μας...
Γιατί από ένα σημείο και μετά τα λεφτά γίνονται από κοινού...
Και το θεωρώ φυσιολογικό... απλά με αγχώνει αυτό το "κοινό" ταμείο...
Οχι δεν κατάλαβες κάτι, μην μπερδέυεσε, τι γάμος τι συγκατίκηση, το ίδιο είναι, επιδή υπάρχει κουλούρα; μην σπάζεσε, το θέμα ήταν και για γάμο και συγκατίκηση, ηρέμησε λίγο και δές ποιό χαλαρά το θέμα
Για εμένα δεν είναι το ίδιο...
Όχι ότι ένα χαρτί κάνει την διαφορά... καμία σχέση...
Απλά θεωρώ την συγκατοίκηση την κάνω και όπου μας βγάλει...
Το γάμο το θεωρώ μια πιο συνειδητοποιημένη απόφαση....
Απλά για πρώτη φορά έρχομαι αντιμέτωπη με την πλήρη συγκατοίκηση...και ο,τι σημαίνει αυτό από άποψη αλλαγής καθημερινότητας... Κοινό σπίτι, ελάχιστος προσωπικός χώρος...κοινό ταμείο κλπ...
Σε έπρηξα το ξέρω αλλα το θέμα αυτό είναι για μεγάλη κουβέντα, πάντως μην φοβάσε, μην σε νοιάζει ο κόσμος και μην τρελένεσε, χιλιάδες κόσμος το κάνει, το θέμα είναι εσύ είσαι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ;
Δεν με έπρηξες
Εγώ πρήζω τον εαυτό μου περισσότερο με το να τα υπεραναλύω
Όπως και να έχει...αν βρεθούμε στην ίδια πόλη τελικά...μάλλον θα κάνω αυτό το βήμα ...Θα δείξει
(είναι σαν αυτό που λέμε...χρειάζομαι ένα σημάδι να το πάρω απόφαση
)
