Μια ακόμη περισσότερο ανατριχιαστική και λιγότερο γνωστή αλλά αποδεδειγμένη πτυχή της ιστορίας είναι το γεγονός πως ήταν οι ίδιες οι ΗΠΑ που σε μεγάλο βαθμό προμήθευσαν το Ιράκ με πρώτες ύλες για την κατασκευή όπλων μαζικής καταστροφής, κυρίως βιολογικούς παράγοντες: Το 1994 ξεκινά ακροαματική διαδικασία υπό τον γερουσιαστή Donald Riegle. Τα ευρήματα της έκθεσης Riegle καταλήγουν πως στη δεκαετία του 1980, όταν ο Donald Rumsfeld ήταν μέλος της General Advisory Committee on Arms Control, βιολογικά υλικά αποστάλθηκαν στο Ιράκ. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και ο άνθρακας.
[6]
Όχι μόνο λοιπόν οι ΗΠΑ κάναν τα στραβά μάτια στο φρικιαστικό έγκλημα πολέμου στη Halabja, όχι μόνο ενέπλεξαν τους Ιρανούς που δεν είχαν καμιά ευθύνη για το συμβάν ώστε η Halabja να παρουσιαστεί ως θύμα πολεμικής σύρραξης αλλά
ήταν Αμερικανοί παράγοντες που ενθάρρυναν και εξόπλισαν μέρος του Ιρακινού οπλοστασίου Όπλων Μαζικής Καταστροφής. Χρόνια αργότερα και όταν πλέον το Ιράκ είχε απομονωθεί διεθνώς και εξοντωθεί οικονομικά, οι Αμερικανοί θα ζητούσαν τα ρέστα από το Ιράκ σε νομίσματα ανθρωπίνων ζωών και εθνικής κυριαρχίας για το πρόγραμμα του εξοπλισμών μαζικής καταστροφής που είχε πλέον περιπέσει σε αχρηστία και που οι ίδιοι οι Αμερικανοί συντέλεσαν αρχικά στη δημιουργία του…
Μετά τον Ιρανιρακινό πόλεμο και τη «βοήθεια» που δέχτηκε από ξένες δυνάμεις, το Ιράκ βρίσκεται σε δεινή θέση. Το πολεμικό χρέος του Ιράκ μόνο προς τις Αραβικές χώρες «συμμάχους» του ανέρχεται στα 130 δισεκατομμύρια δολάρια. Από αυτά, τα 14 δις τα οφείλει στο Κουβέιτ. Το Κουβέιτ αρνείται τη διαγραφή του χρέους και κατεβάζει τις τιμές του πετρελαίου, πράξη που για την ηγεσία του Ιράκ ισοδυναμεί με πράξη οικονομικού πολέμου, αφού μειώνονται τα πετρελαϊκά έσοδα της ήδη σε κατάρρευση Ιρακινής οικονομίας. Ο Χουσεΐν βρίσκεται σε απόγνωση. Όπως καταμαρτυρούν τα wikileaks, ο Σαντάμ, τον Ιούλιο του 1990, σε συζήτηση του με την αμερικανίδα πρέσβειρα στη Βαγδάτη αποστέλλει μήνυμα φιλίας και καλής πίστης προς τον τότε πρόεδρο George Bush. Όπως αποκαλύπτει το κείμενο Glaspie: «To Ιράκ θέλει φιλία, θέλει όμως η κυβέρνηση των ΗΠΑ; Το Ιράκ υπέστη 100.000 απώλειες (πολέμου) και είναι τώρα τόσο φτωχό που οι συντάξεις για τα ορφανά του πολέμου σύντομα θα κοπούν, αλλά το πλούσιο Κουβέιτ δεν θα δεχτεί καν την πειθαρχία του ΟΠΕΚ. Το Ιράκ έχει σιχαθεί τον πόλεμο, αλλά το Κουβέιτ έχει αγνοήσει τη διπλωματία. Οι ελιγμοί της κυβέρνησης των ΗΠΑ με τα ΗΑΕ θα ενθαρρύνει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ να αγνοήσουν τη συμβατική διπλωματία. Αν το Ιράκ ταπεινωθεί δημοσίως από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, δεν θα έχει καμία επιλογή παρά να «απαντήσει», όσο παράλογο και αυτοκαταστροφικό και αν αυτό αποδειχθεί ... Το Ιράκ… βρίσκεται σε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, με χρέη 40 δισ. δολαρίων. Το Ιράκ, του οποίου η νίκη στον πόλεμο κατά του Ιράν έκανε μια ιστορική διαφορά στον αραβικό κόσμο και τη Δύση, χρειάζεται ένα σχέδιο Μάρσαλ αλλά «εσείς θέλετε την τιμή του πετρελαίου κάτω».... Παρ' όλα αυτά τα χτυπήματα (σμσ του μεταφραστή: χτυπήματα των ΗΠΑ στην Αμερικανοϊρακινή)… συνεχίζαμε να ελπίζουμε ότι θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε μια καλή σχέση. Αλλά εκείνοι που πιέζουν την τιμή του πετρελαίου προς τα κάτω ασκούν οικονομικό πόλεμο και το Ιράκ δεν μπορεί να δεχθεί μια τέτοια καταπάτηση της αξιοπρέπειας και της ευημερίας του.
… Κάθε έθνος μπορεί να διαλέγει τους φίλους του… αλλά η κυβέρνηση των ΗΠΑ γνωρίζει ότι ήταν το Ιράκ και όχι η ίδια, το οποίο αποφασιστικά, προστάτευσε αυτούς τους φίλους της Αμερικανικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια του πολέμου – και αυτό είναι κατανοητό καθώς η κοινή γνώμη στις ΗΠΑ, για να μην αναφερθούμε στην Γεωγραφία τους, θα καθιστούσε αδύνατο για τους Αμερικανούς να αποδεχτούν 10.000 νεκρούς σε μία και μόνο μάχη, όπως το δέχτηκε το Ιράκ…
(Είναι κατανοητό) ότι οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να διατηρήσουν τη ροή του πετρελαίου και τις φιλικές σχέσεις στον Κόλπο… (Αυτό που δε γίνεται κατανοητό είναι) το γιατί (οι ΗΠΑ) ενθαρρύνουν εκείνους που βλάπτουν το Ιράκ. (Ο Σαντάμ είπε) ότι πιστεύει απόλυτα ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θέλει ειρήνη, και αυτό είναι καλό. Αλλά μην… χρησιμοποιείτε μεθόδους τις οποίες εσείς λέτε πως δεν σας αρέσουν, μεθόδους, όπως το στρίψιμο του βραχίονα.
(Ο Σαντάμ μίλησε) επί μακρόν για την περηφάνια των Ιρακινών, που πιστεύουν στο «ελευθερία ή θάνατος».
Το Ιράκ θα πρέπει να αντιδράσει αν οι ΗΠΑ χρησιμοποιήσουν αυτές τις μεθόδους (πίεσης). Το Ιράκ γνωρίζει ότι οι ΗΠΑ μπορεί να στείλουν αεροπλάνα και πυραύλους και να βλάψουν βαθιά το Ιράκ.
(Ο Σαντάμ ζητά από) την κυβέρνηση των ΗΠΑ να μην εξαναγκάσει το Ιράκ σε εκείνο το σημείο ταπείνωσης στο οποίο η λογική θα πρέπει να αγνοηθεί. Το Ιράκ δεν θεωρεί τις ΗΠΑ εχθρό και έχει προσπαθήσει να είναι φίλοι.
(Ο Σαντάμ είπε ότι) οι Ιρακινοί ξέρουν τι είναι ο πόλεμος, δε θέλουν άλλο από πόλεμο- «μη μας ωθείτε σε αυτόν, μη κάνετε τον πόλεμο την μόνη επιλογή που μας μένει για να προστατεύσουμε την αξιοπρέπεια μας»…
… Δεν έχει μείνει τίποτε που να μπορεί το Ιράκ να αγοράσει από τις ΗΠΑ εκτός από σιτάρι, και χωρίς καμιά αμφιβολία ακόμη και αυτό σύντομα θα κηρυχθεί ως είδος διπλής χρήσης (σμσ του μεταφραστή: Ο Σαντάμ με πικρία αλλά και σαρκασμό αναφέρεται στον πολεμικό εξοπλισμό διπλής χρήσης που οι ΗΠΑ πούλησαν στο Ιράκ κατά τη διάρκεια του Ιρανιρακινού πολέμου… ουσιαστικά λέει στους Αμερικάνους ότι ακόμη και το σιτάρι θα μας το πουλάτε σε λίγο ως στρατιωτικό εξοπλισμό). Πιστεύω πως έχω δοκιμάσει τα πάντα… (για την ειρηνική διευθέτηση των προβλημάτων με το Κουβέιτ)» καταλήγει ο Χουσεΐν.
Η εκτίμηση της πρέσβειρας για το μήνυμα Σαντάμ αλλά και για τον ίδιο ήταν πως «η απάντηση του ότι δοκίμασε διάφορα διπλωματικά κανάλια πριν καταφύγει στον … εκφοβισμό έχει τουλάχιστον την αρετή της ειλικρίνειας. Η έμφασή του ότι θέλει ειρηνικό διακανονισμό είναι χωρίς καμία αμφιβολία ειλικρινής (οι Ιρακινοί έχουν σιχαθεί τον πόλεμο). Αλλά οι όροι (είναι) δύσκολο να επιτευχθούν.» Αναφέρεται επίσης στο έγγραφο ότι όταν ο Σαντάμ ανέφερε ότι «η οικονομική κατάσταση στο Ιράκ είναι τέτοια που οι συντάξεις των χήρων και των ορφανών θα πρέπει να κοπούν» η μεταφράστρια και η γραμματέας κατέρρευσαν και ξέσπασαν σε κλάματα.
[7]
Το μήνυμα Χουσεΐν προς τον Bush ήταν ουσιαστικά τελεσίγραφο. Το Ιράκ, εξαθλιωμένο από τον πόλεμο, ρημαγμένο οικονομικά από τα πολεμοδάνεια αρχικά και τις πετρελαϊκές πολιτικές μετέπειτα των «άσπονδων φίλων» του, ωθήθηκε ξανά σε έναν πόλεμο που γνώριζε πως θα ‘ναι αυτοκαταστροφικός. Μερικές μέρες μετά το μήνυμα, το Ιράκ εισβάλει στο Κουβέιτ, μια από τις πετρελαϊκές ιερές αγελάδες των ΗΠΑ. Αυτή είναι ουσιαστικά η αρχή του τέλους για το δικτάτορα, και η αρχή μιας νέας, εξοντωτικής σειράς δεινών για τον Ιρακινό λαό.
[συνεχίζεται...]