Έχω μεγαλώσει με τους ήχους του βιολιού της Ανατολικής Κρήτης, και της κρητικής λύρας. Και τα δύο αυτά όργανα αποδίδουν υπέροχα όλη την πλούσια γκάμα των κρητικών (και γενικά νησιώτικων) τραγουδιών. Στην κρητική λύρα άνοιξαν δρόμους μεγάλοι Μάστορες, με διαφορετικό ύφος. Παράδειγμα από τους τελευταίους ο Κώστας Μουντάκης και ο Θανάσης Σκορδαλός, που σφράγισαν το παίξιμο, ο καθένας με το ύφος του. Αν προσέξετε τους σύγχρονους λυράρηδες, που είναι χιλιάδες, ανάμεσα στα δύο αυτά παιξίματα βαδίζουν.
Ο ήχος της ποντιακής λύρας μου φαίνεται λιγότερο πλούσιος, πιο μονότονος, από την κρητική. Πιο «κλειστός» αν με εννοείτε. Θα οφείλεται στη θεματολογία των ποντιακών τραγουδιών.
Αλλά αυτή είναι η άποψή μου, που είναι επηρεασμένη σαφώς υπέρ της κρητικής λύρας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.