Της έδωσα ότι είχα να της δώσω, προσπάθησα σκληρά. Της συμπαραστάθηκα όσο μπορούσα σε ένα σοβαρό της οικογενειακό πρόβλημα. Τώρα έφυγε πια. Δεν μου αρκούσε να είμαι μόνο δάσκαλος, ήθελα το φιλί, το χάδι, τα όμορφα λόγια, το σώμα, όλα αυτά που κάνουν την ζωή να είναι κανονική ζωή και ο άνθρωπος κανονικός άνθρωπος. Δεν πρόλαβα. Πίσω στις μοναξιές μας και οι δυο τώρα. Δεν αρκεί ούτε το μυαλό, ούτε οι ευαισθησίες, ούτε τα όμορφα λόγια, ούτε τα μαθήματα και οι πνευματικές αναζητήσεις. Χρειάζεται να μάθω να πουλάω καλά το εμπόρευμά μου. Είμαι πολύ θυμωμένος με τον εαυτό μου και πολύ στεναχωρημένος.