Ωπ, τωρα ανακαλυψα και αυτο το θεμα.
Εχω ηδη απαντησει στο αλλο, επιπροσθετα με το ποστ μου το πρωτο, πως η αγαπη δεν αρκει σε ενα ερωτικο ζευγαρι.
Διαβασα κι οσα γραψατε και θα παρω οσα μου καναν το κλικ να πω κι εγω, ταπεινα, τη δικη μου γνωμη.
Προσπαθω να ξεχωρισω λιγακι
παθος, ποθο κι αγαπη.
Διαφωνω καθετως κι οριζοντιως με Γιωργο σχετικα με τον ορισμο της αγαπης, πως ειναι ιδια παντου κι απαραλλαχτη. Κι εν πασει περιπτωσει ειναι δυνατον να μπορουμε να καταγραφουμε τα συναισθηματα? Δεν ξερω, σε κατι τετοια θεματα, ειναι σαν να τα βαζω με την ψυχη μου και της χωνω ενα μαχαιρακι να απαντησει. Αυτα τα νιωθεις, κι αν θες να νιωθεις πως αγαπας, τοτε αυτο κανεις, αγαπας. Σου χαλω εγω χατηρι ψυχη μου για το πως θες να νιωθεις?
Μπορει παραδειγματος χαρην εγω να πιστευω πως ο τεως φιλος μου δε μαγαπησε ποτε, συμφωνα μετα δικα μου κριτηρια. Κι εκεινος μεχρι και σημερα πχ να επιμενει πως μαγαπησε.
Εκει τι σκεφτεσαι? Ο καθενας τα κριτηρια του.
Συμφωνω με Love πως η αγαπη σε καθε σχεση ειναι διαφορετικη. Διαφορετικα αισθανομαι για την καλυτερη μου φιλη, διαφορετικα για τον ανθρωπο μου, διαφορετικα για τους γονεις μου. Με τον φιλο μου, υπαρχει κατι διαφορετικο, ελξη, παθος και ποθος, κατι συν.
Ο ποθος ειναι η κ@υλα που σου ρχεται και σου φευγει. Κι αυτο απαραιτητο για!
Ολα καλα ειναι
Το παθος, οπως λεει και η Λια δυσευρετο και εξισου σημαντικο, αυτο μαρεσει κι εμενα, η ολα η τιποτα που λεμε. Η αγαπη ερχεται με τα χρονια - και σε αυτο το κομματι διαφωνω μαζι της που ειπε πως μπορεις ναγαπησεις σε ενα μηνα- γιατι πιστευω πως η αγαπη ερχεται με τα χρονια, περνας απο σταδια με τον αλλο που σε δενουν και σε κανουν ενα μαζι του, εχετε κοινα να σας συνδεουν (αλλοτε παιδια σε μεγαλυτερες απο εμας ηλικιες). Η Λια αποσο καταλαβα (καταλαβα καλα?) θεωρει πως προκειται για συνηθεια, αφου περνουν τα χρονια, ομως εδω λεω πως διαχωριζω τη συνηθεια απο την αγαπη. Πχ ενα ζευγαρι χωρισμενο αγαπιεται γιατι εχουν κοινα δεσμα (πχ παιδια) αλλα ειναι χωρια. Νοιαζονται ο ενας για τον αλλο και ειναι κοντα ο ενας στον αλλο σε διαφορες φασεις σημαντικες της ζωης τους.
Ειναι
συζητηση πολυ μπερδεμα, τουλαχιστον για μενα, αν και τελικα νιωθω πως ειναι πιο απλα τα πραματα αποσο νομιζουμε(καποιος κει πανω γελα μαζι μας, Νωευ), διοτι ο καθενας απο εμας οριζει τα συναισθηματα του διαφορετικα, που ισως τελικα να ειναι ιδια για ολους αλλα διαφορετικα στον τροπο που τα οριζουμε. Κι οπως χθες ρωτησα την Καyira - και τι ειναι ερωτας τελικα?
- Δεν υπαρχει ορισμος, για τον καθενα ειναι κατι διαφορετικο.
