Θέλω να πιστεύω οτι "this is the one".
Κι όσο περισσότερο θέλεις να το πιστεύεις, τόσο πιο επιρρεπής γίνεσαι στο να παραμυθιάζεσαι και βέβαια νομοτελειακά να απογοητεύεσαι...
Περιμένω οτι μπορεί αυτο να τελειώσει.
Σκέφτηκες όμως ποτέ, ότι περιμένοντας αυτό να τελειώσει, μπορεί εσύ να προκαλείς το τέλος του;
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο Έρωτας, όπως και η ζωή, κρατάει μόνο για μια μέρα. Μέσα στη διάρκεια της μέρας ξετυλίγεται το "για πάντα". Όταν η μέρα περάσει και φύγει, περιμένει ο Θάνατος, χέρι χέρι με την Ανάσταση. Εκείνος τό 'ξερε καλά, κι ανέβηκε στο σταυρό. Εμείς ακόμη ζητάμε συμβόλαια και ασφάλεια και σιγουριά, σαν να ερωτευτήκαμε την Ιντεραμέρικαν, αποδεικνύοντας πως δεν ήμασταν άξιοι για τον Θείο Έρωτα, γι' αυτό και κάποιος έπρεπε να πεθάνει για να μας δείξει τον Δρόμο.
Το μόνο που μ' ενδιαφέρει, είναι όσο διαρκεί τούτη η μέρα, αυτό που λέω κι αυτό που λες να το πιστεύουμε, μέσα απ' τα βάθη της καρδιάς μας. Για την επόμενη μέρα ποιος να ξέρει και ποιος μπορεί να προβλέψει για τόσο μακριά, ενώ οι Θεοί γελούν; Αγάπησέ με σήμερα και πες το μου, όσο έχω ακόμη ψυχή να τ' ακούσω. Κι όσο η μέρα συνεχίζει να μετρά τις σκόρπιες της ώρες, να συνεχίσεις να το λες, να νιώθει η ψυχή μου λίγη ζεστασιά, από την παγωνιά του Χάους. Αν έρθει η στιγμή, που η μέρα θα τελειώσει, αν πριν ο κόκορας λαλήσει εσύ τρεις φορές μ' αρνηθείς, θα ξαναφορέσω την κάπα του Ερημίτη, θα πάρω στο χέρι τη βακτηρία του ζητιάνου, θα σε φιλήσω σταυρωτά και θα ξαναπάρω τον Δρόμο που γι' άλλη μια φορά θα με καλεί, από την όαση στην Έρημο και πάλι.
Θα σε συγχωρέσω, εάν συγχωρέσεις κι εσύ τον εαυτό σου, γιατί τέτοια είναι η φύση των ανθρώπων· η αλήθεια και το ψέμα, η πίστη κι η προδοσία, το φως και το σκοτάδι, κοιμούνται σαν δίδυμα αδέλφια αγκαλιασμένα, σαν Εραστές, μέσα στο λυκόφως των ψυχών, εκεί νότια του Παραδείσου. Ο Ιησούς και ο Ιούδας είχαν το ίδιο πρόσωπο. Μη μου ζητάς λοιπόν συγνώμη, γιατί όποιος τόλμησε ποτέ να πει μεγάλα λόγια, τα βρήκε πάντοτε μπροστά του κι είχε να σταθεί απέναντί τους. Σ' αυτά θα δώσεις λόγο, όχι σε μένα...
Καλή τύχη!