My Sister's Keeper-Η Αδερφή Μου κι Εγώ (2009)

[love_angel]

My Sister's Keeper

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Nick Cassavetes
ΣΕΝΑΡΙΟ: Jeremy Leven, Nick Cassavetes
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Cameron Diaz, Abigail Breslin, Sofia Vassilieva
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 109΄

Η μικρή Αμπιγκέιλ Μπρέσλιν υποδύεται ένα 13χρονο κορίτσι που γεννήθηκε με τεχνητή γονιμοποίηση -ύστερα από απόφαση των γονιών της- ώστε να είναι συμβατή δότρια στη μεγαλύτερη αδερφή της, που πάσχει από λευχαιμία. Όταν η μικρή μαθαίνει τη φρικτή αλήθεια και την αιτία που ταλαιπωρείται μπαινοβγαίνοντας στα νοσοκομεία, στρέφεται κατά των γονιών της.

μαρεσε πολυ, αλλα μου εριξε πολυ τη δαθεση.
καλη ταινια, σου δημιουργει πολλα συναισθηματα, σου αφηνει ενα ψυχοπλακωμα στο τελος.
θα δεις μια ταινια που αντι να σε ψυχαγωγησει θα σε ριξει στα πατωματα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Speedy]

Την είδα πριν κανα μήνα, δεν είχα κλάψει ποτέ στη ζωή μου με ταινία, ε με αυτή πλάνταξα.. ο σεναριογράφος είναι αυτός που έγραψε και το notebook άλλη ταινιάρα και αυτή..

Υ.Γ. Και φυσικά θα την δείς.. Όλα αυτά είναι βγαλμένα απο τη ζωή και τέτοιες ταινίες αποτελούν μαθήματα.. δεν υπάρχει μόνο η χαζοχαρούμενη πλευρά της ζωής...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

θα δεις μια ταινια που αντι να σε ψυχαγωγησει θα σε ριξει στα πατωματα?

Ανετα σε μια φάση της ζωής. Και ξέρεις γιατί? Γιατι μέσα απο τα συντρίμμια αναγεννιέσαι. Δεν υπαρχει, δυστυχώς, άλλος δρόμος.
Συνήθως, οι επιλογές σε ταινίες -αν δεν εισαι moviemaniac ή έχεις πάθος με την κριτική ταινιών παρακολουθώντας τες εντελώς αντικειμενικά- βαδίζουν ανάλογα με τις φάσεις τις οποίες βρίσκεσαι στη ζωή σου.

Θα την δω.. οταν έρθει η φάση μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[love_angel]

εγω αναρρωτιεμαι ομως... οταν εχουμε σχεδον ολοι τα δικα μα προβληματα ειναι δυνατον να ψυχοπλακωνομαστε και με το στορυ μιας ταινιας?



@speedy: χαιρομαι που σαρεσε το the notebook, ειναι η αγαπημενη μου ταινια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Σε αυτο δε θα σου απαντησει η Μαιντ, αλλά η Χαρούλα με την οποία συμφωνώ απόλυτα.

[FONT=book antiqua,palatino][SIZE=+0][SIZE=+0][SIZE=+0][/SIZE] [/SIZE]Άλλο εμείς, άλλο εμείς...[/SIZE][/FONT]​

[FONT=book antiqua,palatino]Πάντα γι άλλα μιλάμε- Πάντα γι άλλους
μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε[/FONT]​

[FONT=book antiqua,palatino][SIZE=+0]
[/SIZE][/FONT]
[FONT=book antiqua,palatino][/FONT][FONT=book antiqua,palatino]Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ
Τα όνειρα σε σύνθλιψη αργότερα η κατάθλιψη
Φρικιό του Εγώ με τσαμπουκά ναυάγιο
Πάμε γι άλλα μια ζωή πάμε γι' άλλα
Βάλτο στα πόδια- πονάει πολύ

Παράνοια- διάνοια- επιφάνεια
Επιφάνεια- επιφάνεια- επιφάνεια
Στεριά- Πιάσαμε στεριά
Δάκρυα καυτά μου δάκρυα
Ο πόνος μαλακώνει
Δάκρυα ... Καλά μου δάκρυα- Βιολογικός καθαρισμός[/FONT]

[FONT=book antiqua,palatino]
Και κάτω απ' το μηδέν το υποσυνείδητο μου
Το χώμα λασπώνει
Τους σάπιους καρπούς ανακυκλώνει

Μα το παιδάκι κλαίει,
Δεν είναι γιατί φταίει δεν έχει που να πάει
Τα νύχια του μασάει και βρέχει τα σεντόνια
Καλά να πάθει Καλά να πάθει- Καλά να πάθει
Η μάνα του φωνάζει
Του δίνει γάλα, το μαλώνει
Έτσι πια το μεγαλώνει

Μεγάλωσα σημαίνει
Να ζεις με αυτό που σ' αρρωσταίνει
Να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια
Να βγάζεις τόνους στα σκουπίδια
Να ρίχνεις σ' άλλους τα άδικα
Να βλέπεις πρωινάδικα[/FONT]​

[FONT=book antiqua,palatino]να ακούς πιστά τις αναλύσεις
Να αιμοδιψάς για ειδήσεις
Να λες yes να λες no
Να συνηθίσεις τα πορνό Να πολεμάς στον καναπέ
Να μη μπορείς χωρίς φραπέ[/FONT]

[FONT=book antiqua,palatino]
Να βρίσκεις οάσεις Στις ψυχώσεις των άλλων
Που έχουν για περιβάλλον
Ίδιες φάτσες με σένα
Γόνατα λυγισμένα
Όνειρα ξεχασμένα...[/FONT]​

https://www.youtube.com/watch?v=vTbAcK8xIKs

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Madrugada*]

Την είχα δει το καλοκαίρι σε θερινό... κλαίγαμε σχεδόν σε όλη τη διάρκεια! Είναι βασισμένη σε ένα μυθιστόρημα " ο φύλακας της αδερφής μου" που διαφήμιζε παλιά το ALTER Μας άρεσε πάρα πολύ... αν και μετά όντως ήμασταν περίεργα. Πάντως δεν πήρε καθόλου καλές κριτικές και μου έκανε εντύπωση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[underwater]

Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Το βιβλίο, αν και γεμάτο κλισέ, είναι πολύ καλύτερο. Στην ταινία παραποίησαν το τέλος, αφαίρεσαν κάποιον πολύ σημαντικό χαρακτήρα και εν ολίγοις του άλλαξαν τα φώτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Phoebe]

Το είδα και εγώ και μου άρεσε αρκετά! Έχοντας διαβάσει το βιβλίο, κάποια χρόνια πριν, δεν με εξέπληξε η ιστορία, αλλά με συγκίνησε πολύ (είχα εφοδιαστεί με ένα πακέτο χαρτομάντηλα )! Η αλήθεια είναι οτι δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες από το βιβλίο (αλήθεια ποιον πολύ σημαντικό χαρακτήρα αφαίρεσαν; ) και δεν μπορώ να κάνω την σύγκριση, αλλά γενικότερα μου άφησε μια πολύ καλή εντύπωση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alis]

Έχω διαβάσει το βιβλίο, το οποίο ήταν εξαιρετικό αν και ΠΟΛΥ λυπητερό. Δεν έχω δει την ταινία για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Και από ότι διαβάζω πράγματι και η ταινία ήταν εξίσου λυπητερή. Δεν το βλέπω να νοικιάζω το dvd. Όταν έρθει στη NOVA θα την δω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Noisette]

θα δεις μια ταινια που αντι να σε ψυχαγωγησει θα σε ριξει στα πατωματα?

Φυσικά!

Γιατί είμαστε άτομα που μας αρέσουν οι δραματικές ταινίες.

Την συγκεκριμένη δεν την εχω δει αλλα δεν μου φαίνεται και πολυ σώα (μιας και κανεις δεν την νοικιαζει). Και ουτε πολυ κλαψο^^^&*(κη που φαίνεται...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Το βιβλίο, αν και γεμάτο κλισέ, είναι πολύ καλύτερο. Στην ταινία παραποίησαν το τέλος, αφαίρεσαν κάποιον πολύ σημαντικό χαρακτήρα και εν ολίγοις του άλλαξαν τα φώτα.

Το είδα και εγώ και μου άρεσε αρκετά! Έχοντας διαβάσει το βιβλίο, κάποια χρόνια πριν, δεν με εξέπληξε η ιστορία, αλλά με συγκίνησε πολύ (είχα εφοδιαστεί με ένα πακέτο χαρτομάντηλα

)! Η αλήθεια είναι οτι δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες από το βιβλίο (αλήθεια ποιον πολύ σημαντικό χαρακτήρα αφαίρεσαν; ) και δεν μπορώ να κάνω την σύγκριση, αλλά γενικότερα μου άφησε μια πολύ καλή εντύπωση!

Έχω διαβάσει το βιβλίο, το οποίο ήταν εξαιρετικό αν και ΠΟΛΥ λυπητερό. Δεν έχω δει την ταινία για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Και από ότι διαβάζω πράγματι και η ταινία ήταν εξίσου λυπητερή. Δεν το βλέπω να νοικιάζω το dvd. Όταν έρθει στη NOVA θα την δω...

Καταρχας καποια απο τις 4 να μοιραστει μαζι μας το τελος της ιστοριας βασει του βιβλιου...
Κατα δευτερον ειναι πραγματικη ιστορια?
Και κατα συνεπεια ας σχολιασω κι εγω λιγο την ταινια...

Απο σκηνοθεσια τιποτα το ιδιαιτερο...το σεναριο, το θεμα τελος παντων ενδιαφερον, ανθρωποκεντρικο και συγκινητικο.
Με τις ερμηνειες εχουμε ενα θεματακι...αυτη η Ντιαζ ειναι τοσο αταλαντη οσο και ασχημη. Ναι καταλαβαινω οτι επρεπε να αποδωσει μια μητερα που, κοινως, ειχε ξεφυγει και ειχε χασει το μετρο, αλλα η γκομενα παιζει εκνευριστικα. Ειλικρινα ωρες ωρες, εαν μπορουσα, θα περνουσα το χερι μου μεσω της οθονης για να φτασει στη μουρη της για σφαλιαρες (ναι εχω βιαια ενστικτα). Μου αρεσαν δε οι ερμηνειες των κοριτσιων και πραγματικα η μικρη πριν κανει το τηλεφωνημα στην αρρωστη αδερφη της και αρχισει ο αδερφος τους να πεταει σποντες στο δικαστηριο, με ειχε πεισει.

Συγκινηθηκα τα μαλα ειναι η αληθεια σε διαφορες στιγμες, εκνευριστηκα ιδιαιτερως με τη συμπεριφορα της μητερας που μπροστα στην αρρωστια του ενος παιδιου της ειχε παραγκωνισει τα αλλα δυο, οπου μαλιστα το υγιες κοριτσι γεννηθηκε με σκοπο να γινει δωρητης οργανων.
Κι εδω αρχιζω να αναρωτιεμαι η δυστυχη...οσο και να αγαπας το παιδι σου που μαθαινεις οτι πασχει απο καρκινο, πως παιρνεις την αποφαση να κανεις ενα παιδι του σωληνα με σκοπο να κρατησει το αλλο ζωντανο?! Πως φθανεις στο σημειο να υποχρεωνεις ενα παιδι των 11 Μαιων να δωρισει το ενα του νεφρο για να χαρισει καποιους μηνες ισως ζωης παραπανω στο αρρωστο παιδι?! Πως αποφασιζεις να σωσεις το ενα, καταστρεφοντας πιθανοτατα τη μετεπειτα ζωη του αλλου?
Ποσο ηθικο ειναι τελικα? Ο σκοπος αγιαζει τα μεσα? Ειναι θεμιτο ενα ανηλικο ατομο να γινεται δωρητης οργανων?

Ειλικρινα ειχα νευριασει με τη μητερα που φαινοταν να μη λογαριαζει καμμια αναγκη κανενος αλλου παιδιου προκειμενου να σωσει το ενα που στην ουσια απλα του "αγοραζε" καποιους μηνες ή χρονια παραπανω ζωης.

Και κλεινω λεγοντας πως μπορει να με συγκινησε (πραγμα ευκολο για τα μουτρα μου), να με στενοχωρησε, αλλα ειλικρινα το τελος με λυτρωσε, με ανακουφισε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Phoebe]

Καταρχας καποια απο τις 4 να μοιραστει μαζι μας το τελος της ιστοριας βασει του βιβλιου...
Κατα δευτερον ειναι πραγματικη ιστορια?
Και κατα συνεπεια ας σχολιασω κι εγω λιγο την ταινια...

Στο τέλος:

Spoiler

Η Άννα τελικά κερδίζει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, αλλά σκοτώνεται σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η Κέιτ ζει αφού πέτυχε η μεταμόσχευση με το νεφρό της νεκρής Άννας.

Το τέλος της ταινίας, για εμένα, είναι καλύτερο και λιγότερο άδικο από ότι του βιβλίου! Δεν θυμάμαι να αναφέρει καθόλου οτι πρόκειται για αληθινή ιστορία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Στο τέλος:

Spoiler

Η Άννα τελικά κερδίζει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, αλλά σκοτώνεται σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η Κέιτ ζει αφού πέτυχε η μεταμόσχευση με το νεφρό της νεκρής Άννας.

Το τέλος της ταινίας, για εμένα, είναι καλύτερο και λιγότερο άδικο από ότι του βιβλίου! Δεν θυμάμαι να αναφέρει καθόλου οτι πρόκειται για αληθινή ιστορία!

Θενκς!
Αλλη μια ερωτησουλα...

Spoiler

Στο βιβλιο ισχυει οτι τα περι αυτοδιαθεσης ηταν ιδεα της Κέιτ, οπως συμβαινει στην ταινια?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[underwater]

Θενκς!
Αλλη μια ερωτησουλα...

Spoiler

Στο βιβλιο ισχυει οτι τα περι αυτοδιαθεσης ηταν ιδεα της Κέιτ, οπως συμβαινει στην ταινια?

Ναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

...
Και κατα συνεπεια ας σχολιασω κι εγω λιγο την ταινια...

Απο σκηνοθεσια τιποτα το ιδιαιτερο...το σεναριο, το θεμα τελος παντων ενδιαφερον, ανθρωποκεντρικο και συγκινητικο.
Με τις ερμηνειες εχουμε ενα θεματακι...αυτη η Ντιαζ ειναι τοσο αταλαντη οσο και ασχημη. Ναι καταλαβαινω οτι επρεπε να αποδωσει μια μητερα που, κοινως, ειχε ξεφυγει και ειχε χασει το μετρο, αλλα η γκομενα παιζει εκνευριστικα. Ειλικρινα ωρες ωρες, εαν μπορουσα, θα περνουσα το χερι μου μεσω της οθονης για να φτασει στη μουρη της για σφαλιαρες (ναι εχω βιαια ενστικτα). Μου αρεσαν δε οι ερμηνειες των κοριτσιων και πραγματικα η μικρη πριν κανει το τηλεφωνημα στην αρρωστη αδερφη της και αρχισει ο αδερφος τους να πεταει σποντες στο δικαστηριο, με ειχε πεισει.

Συγκινηθηκα τα μαλα ειναι η αληθεια σε διαφορες στιγμες, εκνευριστηκα ιδιαιτερως με τη συμπεριφορα της μητερας που μπροστα στην αρρωστια του ενος παιδιου της ειχε παραγκωνισει τα αλλα δυο, οπου μαλιστα το υγιες κοριτσι γεννηθηκε με σκοπο να γινει δωρητης οργανων.
Κι εδω αρχιζω να αναρωτιεμαι η δυστυχη...οσο και να αγαπας το παιδι σου που μαθαινεις οτι πασχει απο καρκινο, πως παιρνεις την αποφαση να κανεις ενα παιδι του σωληνα με σκοπο να κρατησει το αλλο ζωντανο?! Πως φθανεις στο σημειο να υποχρεωνεις ενα παιδι των 11 Μαιων να δωρισει το ενα του νεφρο για να χαρισει καποιους μηνες ισως ζωης παραπανω στο αρρωστο παιδι?! Πως αποφασιζεις να σωσεις το ενα, καταστρεφοντας πιθανοτατα τη μετεπειτα ζωη του αλλου?
Ποσο ηθικο ειναι τελικα? Ο σκοπος αγιαζει τα μεσα? Ειναι θεμιτο ενα ανηλικο ατομο να γινεται δωρητης οργανων?

Ειλικρινα ειχα νευριασει με τη μητερα που φαινοταν να μη λογαριαζει καμμια αναγκη κανενος αλλου παιδιου προκειμενου να σωσει το ενα που στην ουσια απλα του "αγοραζε" καποιους μηνες ή χρονια παραπανω ζωης.

Και κλεινω λεγοντας πως μπορει να με συγκινησε (πραγμα ευκολο για τα μουτρα μου), να με στενοχωρησε, αλλα ειλικρινα το τελος με λυτρωσε, με ανακουφισε...

Δε συμφωνώ για τη σκηνοθεσία, αλλά έχω και μία αδυναμία στον Κασσαβέτη.
Όσο για τα άλλα, συμφωνώ. Αλλά νομίζω ήταν ο στόχος της ταινίας, να δείξει το παράλογο, που στην τελική είναι και καθημερινό. Το να εγκλωβιστείς σε μία εμμονή είναι πιο "ανθρώπινο" από το να έχεις συναίσθηση της ηθικής των πράξεών σου μόνιμα, όπως δείχνουν συχνά οι ταινίες... Και γι'αυτό ήταν -λέω εγώ τώρα- επίτηδες τόσο εκνευριστική η μητέρα.

Ουφ, κλάμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alis]

To τέλος του βιβλίου μου άρεσε πιο πολύ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prinCess.]

Χτες είχα διαβάσει τα σχόλιά σας για την ταινία (χωρίς τα σπόιλερς) και ήθελα να την δω.
Πριν 5-10 λεπτά τελείωσε, και το μόνο που έχω να πω είναι ότι με έπιασε πονοκέφαλος από το τόσο κλάμα.
Πρώτη φορά κλαίω τόσο μα τόσο μα τόσο πολύ με ταινία. Ήταν τόσο στενάχωρο όλο το κλίμα, τζίζουζζζ.


Δε ξέρω, πάντως, το τέλος του βιβλίου δε θα ήθελα να το δω και στη ταινία. Ήταν που ήταν όλο λυπηρό, αν συνέβαινε και αυτό άστα να πάνε.
Τώρα με έπιασε ένα ψυχοπλάκωμα, ελπίζω να με πάρει ο ύπνος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Imadlak]

Δεν εχω λογια να πω για αυτην την ταινια...Απλα υπεροχη!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[wolfe4ever]

Τι ταινία. Δε σταμάτησα να κλαίω, όταν την είδα.
Υπέροχες - κατα τη γνώμη μου- ερμηνείες.

Το βιβλίο δε το έχω διαβάσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.