Για να ιδούμε. Διαφθορά και ατιμωρησία, εργασιακός μεσαίωνας, άνθρωποι με ελλιπή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εκατοντάδες άστεγοι, εισαγόμενοι επαίτες, μετανάστες θύματα εκμετάλλευσης και ρατσισμού, ενδοοικογενειακή βία, ΑΜΕΑ χωρίς καμία υποστήριξη, τα κέντρα ψυχικής υγείας υποχρηματοδοτούνται, άνθρωποι σκοτώνονται συνέχεια σε αυτοκινητιστικά, εξαθλιωμένοι χρήστες ναρκωτικών, μοναχικοί ηλικιωμένοι, συνεχής υποβάθμιση των δημοσίων πανεπιστημίων, υψηλή ανεργία, καμμένα δάση - συρρίκνωση του φυσικού πλούτου, εξάντληση του αποθέματος του νερού, κλιματικές αλλαγές, τρύπα του όζοντος, φαινόμενο του θερμοκηπίου, υπεραλίευση, είδη υπό εξαφάνιση, φρικιαστικές συνθήκες σφαγής των ζώων, αδέσποτα στη μοίρα τους, λογοκρισία στο Διαδίκτυο, στέρηση δικαιωμάτων στους ομοφυλόφιλους, κλειτοριδεκτομές, άμαχοι σκοτωμένοι στο Ιράκ, εκατομμύρια σε εξοπλισμούς και ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, νεοναζιστικές οργανώσεις, σκουπιδιάρικα που περνάνε από στενά σε ώρες αιχμής και φρακάρει το λεωφορείο που παίρνω και πάει λέγοντας ως την αιωνιότητα.
Υπάρχουν άπειροι τομείς να ασχοληθεί κάποιος και από τη στιγμή που είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να υπάρξει κοινή συναίνεση (λες και ως δια μαγείας θα συντονιστούμε αύριο ΟΛΟΙ και θα περιστρέφουμε τις ζωές μας γύρω από το πόσιμο νερό που πρέπει να έχει ο Ουγκμαντούμπε) δε θέτω καμία προτεραιότητα. Το ότι "υπάρχουν σοβαρότερα προβλήματα" δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να ασχολούμαστε με τα λιγότερο σοβαρά. Αν είναι έτσι με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση π.χ. οι πόλεις έπρεπε να νεκρώσουν κι εγώ να μην πάω αύριο να πάρω βρακιά και ντομάτες.
Οι περισσότεροι άνθρωποι είμαστε παγιδευμένοι σε μία ψυχοφθόρα ρουτίνα που δε μας αφήνει και πολλά περιθώρια να ασχοληθούμε με ζητήματα μακροσκοπικά. Ένας που χτυπάει δωδεκάωρο αγγαρείας για να μπορεί να πληρώνει λογαριασμούς και νοίκι κόπτεται για το πότε θα γυρίσει επιτέλους σπίτι να φάει κάτι έτοιμο και να σωριαστεί στο κρεβάτι. Πού διαύγεια και νόηση και χρόνος;
Κάποιοι παρόλα αυτά βρίσκουν και επιδίδονται σε Χ τομείς που αισθάνονται ότι η συνεισφορά τους είναι ουσιώδης (αυτό πάει χέρι χέρι με την εγγύτητα του προβλήματος) και που είναι συναφής με τα ενδιαφέροντά τους και τις ικανότητές τους. Βέβαια υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα (και σύμφωνα με αυτό που έγραψα παραπάνω περί έλλειψης πόρων το καταλαβαίνω) αλλά έχουν το θράσος να κατακρίνουν τις επιλογές όσων κάνουν.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.