Αρχική Δημοσίευση από Μάξιμος:
Αρα, για να μου πεις εμένα οτι είσαι ΑΘΕΟΣ, θα πρέπει να είσαι και αρκετά ΜΕΓΑΛΟΣ προκειμένου να το υποστηρίξεις και χωρίς να με παραπέμπεις σε ΜΑΡΞ, ΝΙΤΣΕ ή ...... και ο λόγος είναι απλός. Αυτοί ειπαν. Εσύ τι κατάλαβες ;
Ασπαζόμενος τη λογική σου, οδηγείται κανείς στο συμπέρασμα ότι, καθόσον δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να είναι ιερά τέρατα της νόησης, είναι υποχρεωμένοι, αυτεπάγγελτα να ακολουθούν τις υποδείξεις άλλων, στερούμενοι του δικαιώματος να κρίνουν λόγω της πεπερασμένης ευφυίας τους...
Αρχική Δημοσίευση από theodora:
Εξακολουθείς να με μπερδεύεις και άλλο.
Το
Δωδεκάθεο (νομίζω υπάρχει και θέμα) λέει ότι ε
ίναι οι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας. Έστω ότι το της ελληνικής μυθολογίας προστέθηκε όταν οι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν στο χριστιανισμό.
Λέγοντας όμως:
Κατά τόπους το Δωδεκάθεο άλλαζε: Στην θέση της Εστίας τοποθετούνταν ο Πλούτωνας, στην θέση της Δήμητρας ο Διόνυσος,
ενώ σε κάποιες περιοχές στο Δωδεκάθεο έμπαιναν και τοπικές θεότητες, κυρίως ποταμών, επειδή διαδραμάτιζαν ουσιαστικό ρόλο στην επιβίωση των ανθρώπων[1]
δε θεωρώ πως μπορούμε να το συγκρίνουμε με τον χριστιανισμό.
@ Μάριε,
και πάλι δεν καταλαβαίνω γιατί το κράτος να επιδιώκει την ένταξή μας σε μία θρησκεία μέσω της παραπληροφόρισης/κατήχησης ή όπως άλλο θες.
Όπως παραδέχεσαι και η ίδια το Δωδεκάθεο παραγκωνίστηκε με την τον ερχομό του χριστιανισμου, και αυτό γιατί αδυνατούσε πλέον να καλύψει τις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων της εποχής. Εξελικτικά η νόηση είχε ξεπεράσει το επίπεδο της κατανόησης της φύσης, τουλάχιστον σε βαθμό που να μυθοποιεί φυσικά φαινόμενα, και πλέον η ανάγκη για τα θεία στρεφόταν σε υπαρξιακής φύσεως ζητήματα, αλλά και ζητήματα κοινωνικά. Αυτά τα κενά
φιλοσοφίας και
ηθικής κάλυψε ο χριστιανισμός στα πρώτα χρόνια εξάπλωσής του.
Αναλογικά πλέον, δε νομίζεις οτι είναι πιθανό η επίδραση του χριστιανισμού να παρέλθει με τη σειρά της σε μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια; Τότε εκείνοι οι άνθρωποι δεν θα ήταν λογικό να κατατάξουν το χριστιανισμό, λόγου χάρη θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε θρησκεία στη θέση του, στη σφαίρα της
μυθολογίας;
Προσωπικά δεν υπαινύχθηκα ποτέ ότι το κράτος πραπληροφορεί. Άλλο πράγμα η κατήχηση και άλλο πράγμα ο σκληρός προσυλητισμός. Δεν πρόκειται για θέμα εσκεμένο, αλλά για τάση που με τα χρόνια έχει παγιωθεί. Τι εννοω. Από ιδρύσεως του το ελληνικό κράτος ενσωμάτωσε την εκκλησία στον εαυτό του, και αυτό είναι λογικό - για την εποχή- αφού το ελληνικό έθνος είχε ασπαθεί και αγγιστρωθεί στην Ορθοδοξία ώς σανίδα σωτηρίας στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Βέβαια η σχέση του έθνος με τη θρησκεία ξεκινά απο τα πρωτοχριστιανικά χρόνια. Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς ότι η ορθοδοξία ώς
τρόπος ζωής πλέον έχει άρρηκτα συνδεθεί με τη ζωή του νεοέλληνα.
Αρχική Δημοσίευση από Ελευθεροτυπία:
Η σχέση κράτους και Εκκλησίας (μία είναι η Εκκλησία όταν αναφερόμαστε σε τέτοια ζητήματα, η Ορθόδοξη) είναι παλιά όσο και το κράτος που γεννήθηκε μετά την Επανάσταση του 1821. Από τότε το κράτος εναγκαλίστηκε την Εκκλησία και εκείνη ανταπέδωσε τον εναγκαλισμό σε έναν νομοθετικό και πολιτικό δεσμό τόσο ισχυρό, που καμία κυβέρνηση δεν μπόρεσε να θίξει. Κάθε τόσο, από τη συνταγματική αναθεώρηση του '75 και μετά, κυβερνήσεις μάταια προσπαθούν να «αναθεω- ρήσουν», να «επαναπροσδιορίσουν» ή, έστω, να «επαναδιατυπώσουν» αυτές τις σχέσεις. Η τελευταία προσπάθεια της καινούργιας κυβέρνησης για φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και οι οργίλες αντιδράσεις της εκκλησιαστικής ιεραρχίας (που εσχάτως ζητά και επιστροφή χρημάτων από το κράτος), αναδεικνύουν για άλλη μια φορά το ακανθώδες σύμπλεγμα, που ξεκινά από το σύνταγμα και φτάνει μέχρι την καθημερινότητά μας.
Πόσο πολύ έχει παρεισφρήσει η Ορθόδοξη Εκκλησία στη ζωή μας; Αρκεί να δείτε τους βουλευτές που σηκώνουν το χέρι για να ορκιστούν μπροστά σε ιερείς. Ή τις εικόνες του Χριστού στα δικαστήρια (όπου μπορεί να έχει κατοχυρωθεί η εναλλακτική του πολιτικού όρκου, αλλά κανένας σώφρων δικηγόρος δεν θα σας συμβουλέψει να τον επιλέξετε). Ή τη μεγάλη διαμάχη του εκάστοτε υπουργού Εθνικής Παιδείας ΚΑΙ Θρησκευμάτων για την καθιέρωση του μαθήματος σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία, η οποία προαναγγέλλεται και παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες από το 1964. Αυτά, όμως, είναι η επιφάνεια των πραγμάτων, συμβολικές κινήσεις που στόχο έχουν να δείχνουν σε κάθε ενδιαφερόμενο τη δύναμη της Εκκλησίας και του ποιμνίου της, αυτού που ο αείμνηστος Χριστόδουλος αποκαλούσε «Δεξιά του Κυρίου».
Μια δύναμη που όλες οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως οδεύει προς τον εκφυλισμό, ωστόσο καμία κυβέρνηση δεν πήρε το ρίσκο να αμφισβητήσει στην πράξη. Τρία χρόνια μετά το σκάνδαλο που ξέσπασε στους κόλπους της Εκκλησίας, ένα άλλο σκάνδαλο ξεσπά το 2008. Βατοπέδι. Ξανά στο προσκήνιο οι δεσμοί της Εκκλησίας με το κράτος, ξανά στη δημόσια διαβούλευση η εξουσία που ο Κλήρος έχει από το Σύνταγμα και τη νομολογία, ξανά επί τάπητος το ερώτημα εάν έφτασε η ώρα για το χωρισμό τους, ξανά το ερώτημα «είναι ώριμη η ελληνική κοινωνία;».
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
https://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=129147
Κατόπιν τούτου, είναι λογικό λοιπόν, να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι, από πλευράς πολιτείας στο ζήτημα της παιδείας, δεν γινεται εσκεμμένη παραπληροφόρηση όπως το θέτεις, αλλά μάλλον είναι τόσο βαθιά ριζωμένη η Ορθοδοξία στη συνείδηση του νεοέλληνα, που για τους περισσότερους, ειδικά τις παλιότερες γενειές, είναι απολύτως φυσιολογικό, να γαλουχήσουν τα παιδιά τους πάνω σε αυτό το μοτίβο. Θέμα παράδοσης. Κάνε ένα κοινωνικό πείραμα. Ρώτα ανθρώπους από τον περίγυρό σου αν έχουν σκεφτεί οτι πιθανόν τα παιδιά τους να θέλουν να επιλέξουν μια άλλη θρησκεία η και καμία. Οι περισσότεροι θα δούν τη σκέψη ως βλάσφημη πιθανότατα.
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove:
Το πρόβλημα δεν είναι ότι άθεος δεν αναγνωρίζει Ανώτερη Αρχή ή αναλογία μακρόκοσμου - μικρόκοσμου. Το πρόβλημα είναι ότι ο άθεος δεν αναγνωρίζει ούτε θεικό σπινθήρα ούτε ιερότητα σε κανένα πλάσμα του πλανήτη, σε κανένα λουλούδι, σε κανένα φυτό, σε κανένα ήλιο, σε κανένα πλανήτη, και τη Σελήνη την ίδια το πολύ πολύ να την δει ως ένα μπάζο στο στερέωμα και τίποτα παραπάνω, οπότε δεν έχει ανεπτυγμένη και λεπτοφυή συμπαντική συνείδηση και κυρίως δεν νοιώθει δυο πράγματα : βαθειά ευγνωμοσύνη και βαθύ σεβασμό για το 'Ολον. Επίσης είναι πλήρως αδύναμος να διαισθανθεί καν την κοσμική νομοτέλεια, την τάξη και του άψογα προγραμματισμένους ρυθμούς από την Διάννοια και την Πρόνοια. Τα πάντα είναι γι'αυτόν μια καλοκουρδισμένη μηχανή που ρυθμίστηκε γι'αυτόν και μόνο γι'αυτόν τον ασήμαντο που ζει σε μια ακρούλα του σύμπαντος, έτσι στα κουτουρού, τυχαία, για να τον υπηρετεί. Τόση εγωπάθεια έχει. 'Ενας φανατισμένος και τυφλός πιστός μπορεί να σκοτώσει και να κάνει εγκλήματα για την πίστη, αλλά και ένας άθεος μπορεί να γίνει ευκολότερα από όλους τους άλλους τελείως ασυνείδητος, ασυναίσθητος και κακούργος. 'Οσο για την αισθητική και την λεπτότητα των άθεων την είδαμε επί σταλινισμού που έκτιζαν ναούς της αθείας ή την άλλη όψη του νομίσματος, που τους συναγωνίζονται σε αυτοκαταστροφικότητα, δηλαδή τους νεοφιλελεύθερους εαυτούληδες τυχοδιώκτες που ξεπούλησαν τον κόσμο και δεν έχουν ιερό και όσιο.
θα συμφωνήσω με τα λεγόμενά σου περί του θεικού σπινθήρα και της Αρχής. Όμως όπως έχω πει και προηγουμένως, αυτό δε σημαίνει πως ένας άθεος δε σέβεται το περιβάλλον γύρω του, ή δεν θαυμάζει το σύμπαν.
Προσωπικά θα έλεγα ότι η ικανότητα να αντιληφθούμε την απειροσύνη του σύμπαντος και τη δική μας ασημαντότητα έγκεται στην παιδεία και όχι απαρραίτητα στη θρησκευτική παιδεία. Επίσης νομίζω ότι ως σπουδαστής φυσικής άν και άθεος είμαι αρκετά ικανός να αντιληρθώ τόσο το μεγαλείο όσο και τη νομοτέλεια της φύσης. Ίσως περισσότερο από πολλούν αν μου επιτρέπετε την προσωπική έπαρση
.
Όσο φανατισμένος μπορεί να είναι ένας άθεος άλλο τόσο μπορεί και ο οποιοσδήποτε πιστός, ο φανατισμός είναι που γεννά την καταστροφή όχι η ίδια η θρησκεία ή η αθεΪα. ( εντάξει ας παραβλέψουμε τις Εκκλησίες που καλλιεργούν το φανατισμό
)
