Διατυπώνοντας την προσωπική μου κυρίως άποψη επί του θέματος, θα έλεγα οτι ο διαχωρισμός αυτός είναι μάλλον άδύνατος. Και αυτό, γιατί μια θρησκεία μέσω του δόγματος που θεσπίζει οδηγεί στη δημιουργία οπαδών. Η οργάνωση των οπαδών αυτών είναι το αμέσως επόμενο βήμα, το οποίο πηγάζει απο την ανάγκη των ανθρώπων να κοινωνικοποιηθουν, αλλά και απο την ίδια τη φύση της θρησκείας που προυποθέτει λατρεία, η οποία, ιδιαίτερα στην περίπτωση του χριστιανισμού, γίνεται ομαδικά.
Επιπλέον, ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδας, σκεφθείτε μόνο σε τι βαθμό έχει ταυτιστεί η θρησκεία με την Εκκλησία από το απλό και μόνο γεγονός του βαθμού της δυείσησης στη γλώσσα. Ετυμολογικά η λέξη εκκλησία προέρχεται απο το ρήμα εκ-καλώ με χρήση του θέματος από το επίθετο έκκλητ-ος. Εκκαλώ σήμαινε προσκαλώ άτομα εκ (από) του συνόλου να σχηματίσουν ομάδα. Αποτέλεσμα αυτής της έκ-κλησης ο σχηματισμός σύναξης, συνέλευσης. Με τη λέξη Εκκλησία περιγράφεται τόσο η διαδικασία της συνέλευσης, όσο και το αποτέλεσμά της. Η χρήση δε της λέξης είναι συνεχής από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μάς. Το δε νόημα της με την εξάπλωση του χριστιανισμού έγινε πιο ειδικό, καθότι από την έννοια της λαικής συνέλευσης που είχε, απέκτησε την έννοια της σύναξης σε κοινή λατρεία κατ αρχήν, και αργότερα κατέληξε να ταυτοποιθεί με την οργανωμένη ομάδα ανθρώπων, εκείνων πυ λατρεύουν το χριστιανισμό. Αν παρατηρησετε, για καμία άλλη θρησκεία που ασκείται στη χώρα μας δεν χρησιμοποιείται η λέξη Εκκλησία, καθότι στο μυαλό του απλού ανθρώπου αυτό αποτελεί ύβρι προς το Θεο.
