XI - Λαγνεία (Δύναμη)

[Isiliel]

Στο ίδιο πνεύμα κινούνται πάσες θρησκείες και αιρέσεις. Στο πνεύμα της θανατοκεντρικής περιχαράκωσης κινείται ακόμα και ο A.Crowley. Aυτό δείχνουν όλα όσα γράφτηκαν παραπάνω. Θυσίες, αίματα, Γκεμπουρά, δισκοπότηρα που σώνει και καλά πρέπει να γεμίσουν με αίματα μαρτύρων στη λογική του "σφάξε με πασά μου ν'αγιάσω".

Δεν έχω προλάβει να διαβάσω με προσοχή τις προηγούμενες δημοσιεύσεις σας, αλλά από την επόμενη κάρτα εξάγεται με ασφάλεια το συμπέρασμα ότι ο Crowley πιστεύει πως έχει έρθει η ώρα ν' αφήσουμε πίσω μας τον "αιώνα του θυσιασμένου Θεού" και την έννοια της θυσίας γενικότερα. Γράφω μερικά αποσπάσματα, τα οποία φυσικά θα αναλύσουμε όταν ανοίξουμε τον Κρεμασμένο· θεωρήστε τα ένα μικρό "προσεχώς":

"Σε τελική ανάλυση η ιδέα της θυσίας είναι μια λανθασμένη ιδέα.
[...]
"Δίνω αφάνταστες χαρές επάνω στη γη: ενώ είσαι ζωντανός σου δίνω βεβαιότητα και όχι πίστη επάνω στο θάνατο· ειρήνη, ανάπαυση, έκσταση· ούτε απαιτώ καμία θυσία. Κάθε άντρας και κάθε γυναίκα είναι ένα άστρο" (Από το βιβλίο του Νόμου, παρατίθεται στο βιβλίο του Θωθ).
[...]
Αυτή η κάρτα είναι όμορφη με έναν παράξενο τρόπο. Είναι η κάρτα του Θυσιασμένου Θεού. Γι' αυτή τη σειρά είναι απλά ένα Κενοτάφιο. Μας λέει πως "Αν ποτέ τα πράγματα γίνουν ξανά άσχημα στη νέα Σκοτεινή Εποχή που φαίνεται να μας απειλεί, αυτός είναι ο τρόπος για να τα βάλεις στη θέση τους". Αν όμως πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, τότε αυτό δείχνει πως έχουμε κάνει λάθος. Ο κυριότερος σκοπός του σοφού θα πρέπει να είναι η απαλλαγή της ανθρωπότητας από την αυθάδεια της αυτοθυσίας, από τη συμφορά της αγνότητας. Οφείλουμε να σκοτώσουμε την πίστη με τη βεβαιότητα και την αγνότητα με την έκσταση.
[...]
Η απολύτρωση είναι μια άσχημη λέξη επειδή υπονοεί ένα χρέος. Επειδή κάθε άστρο έχει απεριόριστο πλούτο, ο μόνος τρόπος για να φερθείς στον αμαθή είναι να τον φέρεις σε επαφή με τη γνώση της κληρονομιάς από τα άστρα. Για να το κάνεις αυτό θα πρέπει να του φερθείς όπως στα ζώα και τα παιδιά: να του φερθείς με απόλυτο σεβασμό και κατά μια έννοια με λατρεία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Αγαπητέ μου Δόκτορα, για το ζήτημα της θυσίας προς τη Μπάμπαλον θα μιλήσουμε αρκετά παρακάτω, όμως θα ήθελα να πω εδώ ότι η ιδέα της Θυσίας δεν είναι Ιουδαιοχριστιανικής προέλευσης, αλλά πολύ πολύ παλαιότερη. Το Πατριαρχικό Ιερατείο παρέλαβε έναν πανίσχυρο συμβολισμό και τον διαστρέβλωσε με όποιον τρόπο βρήκε προσφορότερο, ώστε να περάσει τα δικά του πρότυπα. Εδώ ο Κρόουλυ επιχειρεί την αποκατάσταση του συμβολισμού, όπως και μια ανανέωσή του.

Από τα πολλά που έχω διαβάσει κι έχω γράψει επί του θέματος, προκύπτει τελικά μια φράση ως επιτομή του συμβολισμού, την οποία έχω ήδη φροντίσει να δημοσιεύσω: "Η παθητικότητα (πάθος) που εκφράζει, είναι η εγκατάλειψη του εαυτού στο αγαπημένο". Δεν νομίζω ότι τελικά ο Κρόουλυ λέει κάτι το ιδιαίτερα εξεζητημένο ή δυσνόητο εδώ. Θα μπορούσες για παράδειγμα εσύ προσωπικά να βιώσεις τον έρωτα ή την αγάπη, χωρίς να δοθείς απόλυτα σε τούτη την Συμπαντική Δύναμη που νιώθει κανείς να τον κατακλύζει σε τέτοιες περιπτώσεις; Θα μπορούσε άραγε η ψυχή σου να βρεθεί σ' έκσταση κι ανάταση μέσω ενός χλιαρού αισθήματος; Θα μπορούσες να χαρείς τη ζωή σου, χωρίς την παραδοχή και τον ενστερνισμό του αναπόφευκτου θανάτου; Θα είχες ποτέ βελτιωθεί ως άνθρωπος, χωρίς να βιώσεις το πανάρχαιο μυστήριο του ψυχικού θανάτου και της αναγέννησης;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[parafernalia]

Μάλιστα, η ατραπός του Δέντρου της Ζωής, η οποία αντιστοιχεί στην κάρτα της Λαγνείας, το Ερπετό (Τετ) είναι αυτή που ενώνει τις Σεφίρες του Χέσεντ (Έλεος, 4η) και του Γκεβούρα...

Μπερδεύτηκα τώρα . Η κάρτα της Λαγνείας δεν είναι η νούμερο ΧΙ, αυτή που αντιστοιχεί στην ατραπό που ενώνει την Σεφίρα της Δύναμης με αυτή της Ομορφιάς; Είναι και πιο λογικό. Λαγνεία είναι κάτι που έχει Δύναμη και Ομορφιά...

Οφείλουμε να σκοτώσουμε την πίστη με τη βεβαιότητα και την αγνότητα με την έκσταση.

Ε, άντε βάλτε κάτω κανένα Babalon Workings να ανάψουν τα κορμιά!

Για να καταλάβω κι εγώ ο αδαής λίγο, όλα αυτά τα Καμπαλικά, Κροολικά, ΤζακΠαρσονικά, ΝτιΦορτουνικά, Μπλαβατσκικά, τα πιστεύετε ως σύμβολα ή τα εννοείτε κυριολεκτικά;

Γιατί νομίζω είναι άλλο πράγμα να εξασκείς τη φαντασία σου και τον φιλολογικό σου οίστρο και άλλο να δημιουργείς σκεπτομορφές λύκων και μαγικά ιπτάμενα αντικείμενα που αιωρούνται στο αιθέρα!

Σόρρυ που επεμβαίνω έτσι άχαρα στην κουβέντα σας - δεν θα το ξανακάνω - απλά μου γεννήθηκε επίσης άλλη μια απορία: Γιατί η στήλη του Ελέους είναι γένους αρσενικού και αυτή της Αυστηρότητας γένους Θηλυκού;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Θα μπορούσες για παράδειγμα εσύ προσωπικά να βιώσεις τον έρωτα ή την αγάπη, χωρίς να δοθείς απόλυτα σε τούτη την Συμπαντική Δύναμη που νιώθει κανείς να τον κατακλύζει σε τέτοιες περιπτώσεις; Θα μπορούσε άραγε η ψυχή σου να βρεθεί σ' έκσταση κι ανάταση μέσω ενός χλιαρού αισθήματος; Θα μπορούσες να χαρείς τη ζωή σου, χωρίς την παραδοχή και τον ενστερνισμό του αναπόφευκτου θανάτου; Θα είχες ποτέ βελτιωθεί ως άνθρωπος, χωρίς να βιώσεις το πανάρχαιο μυστήριο του ψυχικού θανάτου και της αναγέννησης;

σίγουρα στο δίλημα χλιαρό - θανατηφόρο, δεν θα επέλεγα ποτέ κανένα από τα δύο. Αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι όμως εδώ και πολύ καιρό κάθε "εκπαίδευση συνείδησης Χριστού" γιατί στην τελική πιστεύω ότι ούτε η Babalon θα ήθελε Χριστούς και Αγίους γύρω της. Ως αρχέτυπο την αντιλαμβάνομαι ως απελευθέρωση, εναντίωση στο συντηρητικό και στο δήθεν και ως πρόοδο, χαρά της ζωής, ηδονή, λαγνεία, δύναμη και μητέρα αυτών που η "χρηστοήθης κοινωνία" αποκαλεί βδελύγματα. 'Εχω επίσης την αίσθηση ότι όταν μιλάμε για το αρχέτυπο Babalon, μιλάμε κυρίως για τα αποστασιοποιημένα και ανεξάρτητα συναισθήματα, άρα εδώ βρισκόμαστε στον αντίποδα του απόλυτου συναισθήματος. 'Ισως να μπορούμε να μιλήσουμε μόνο για απόλυτο πάθος. 'Ετσι, αυτή η ανεξαρτησία συναισθημάτων και η αυτονομία, αποτελεί την μεγαλύτερη προστασία ενάντια σε κάθε "χριστοκεντρικό" θάνατο που έπεται ενός απόλυτου και αυτοκτονικού δωσίματος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

... Αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι όμως εδώ και πολύ καιρό κάθε "εκπαίδευση συνείδησης Χριστού" ...

Μου δίνεις την εντύπωση, ότι άλλον εμπαθώς αναφέρεσαι, παρά με πλήρη επίγνωση της "συνείδησης Ιησού Χριστού". Χιουμοριστικά παντελώς:. Εωσφορίζεις, χαριτωμένα!

@ G.C.Αγαπητέ μου Δόκτορα, για το ζήτημα της θυσίας προς τη Μπάμπαλον θα μιλήσουμε αρκετά παρακάτω, όμως θα ήθελα να πω εδώ ότι η ιδέα της Θυσίας δεν είναι Ιουδαιοχριστιανικής προέλευσης, ...

Εκτιμώ (ή πιστεύω; ), ότι ξεκίνησαν, αφότου κάποιες ανθρώπινες υπάρξεις σκέφτηκαν κι αποφάσισαν, να βάλλουν τέλος στην ανθρωποφαγία. Με αυτή την προϋπόθεση, θεωρώ ότι οι πρώτες θυσίες, με τελετουργικές προδιαγραφές και προθέσεις, γίνονταν με θύματα ανθρώπινα. Ήταν κάτι σαν τις σύγχρονες εν γένει "παράπλευρες απώλειες"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Εωσφορίζεις, χαριτωμένα!

μεγάλο κοπλιμέντο και μεγάλη τιμή αυτό. Ευχαριστώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Αγαπητέ Δόκτορα, το δίλημμα δεν είναι "χλιαρά ή θανατηφόρα", όπως επιμένεις, αλλά "χλιαρά ή με όλο σου το είναι". Η έννοια του θανάτου, η οποία εμφανίζεται σε τούτη την κάρτα έχει διαφορετικό νόημα, όπως σκιαγραφείται απ' όσα έχουμε γράψει έως τώρα αλλά και θα εμβαθύνουμε μέχρι το τέλος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

[συνέχεια από το ποστ 37]

Κόκκινη ή Μαύρη Μητέρα;

Στο «Το Όραμα και η Φωνή», αναφερόμενος στο κρασί του Ιερού της Δισκοπότηρου, όπου αναμιγμένο βρίσκεται το αίμα των αγίων, ο Κρόουλυ γράφει:

«Τέτοιο είναι αυτό το κρασί, ώστε η δύναμή του ακτινοβολεί μέσα από το ποτήρι κι εγώ τρεκλίζω από τη μέθη του. Κάθε μου σκέψη καταστρέφεται απʼ αυτό. Υπάρχει από μόνο του και τʼ όνομά του είναι Συμπόνια. Με τον όρο «Συμπόνια» κατανοώ το μυστήριο των παθών που υποφέρουν οι αληθινοί πιστοί του Υψίστου. Πρόκειται για μια έκσταση μέσα στην οποία δεν υπάρχει ίχνος πόνου. Η παθητικότητα (πάθος) που εκφράζει, είναι η εγκατάλειψη του εαυτού στο αγαπημένο».

Εδώ λοιπόν, ο Κρόουλυ με ποιητική διάθεση, περιγράφει συμβολικά την ουσία της εξισορρόπησης μεταξύ του Χέσεντ και του Γκεβούρα, μιας που η Συμπόνια είναι στην πραγματικότητα συνώνυμο του Ελέους, ονόματος της 4ης Σεφίρας. Παρακάτω ωστόσο, ο Προφήτης του Νέου Αιώνα αναφέρει:

«Ω! Βαβυλώνα, είσαι όμορφη και ποθητή, επειδή δόθηκες σε καθετί ζωντανό και η αδυναμία σου δάμασε τη δύναμή τους. Επειδή μέσα απʼ αυτήν την ένωση απόκτησες Κατανόηση. Γιʼ αυτό σε ονομάζουν Κατανόηση, ω! Βαβυλώνα, Δέσποινα της Νύχτας».

Σʼ αυτό το απόσπασμα, ο Κρόουλυ δίνει μια σαφή συσχέτιση με την 3η Σεφίρα, εκείνη του Μπίνα-Κατανόηση. Πράγματι, τούτη η Σεφίρα ήταν εκείνη που έως σήμερα αποκαλούσαμε «Μεγάλη Μητέρα». Στα προηγούμενα, ο ίδιος μας είχε αφήσει ένα στοιχείο επʼ αυτής της συσχέτισης, αναφέροντας, στην κάρτα του Ερημίτη, ότι «ο μανδύας του έχει το ερυθρό χρώμα του Μπίνα», πράγμα που εκ πρώτης όψεως φαίνεται λανθασμένο, όπως είχαμε συζητήσει εκεί.

Μια ματιά στη σχέση μεταξύ των δύο Σεφίρων, μπορεί να μας οδηγήσει σε μεγαλύτερη εμβάθυνση του θέματος. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι οι τρεις πρώτες Σεφίρες, η λεγόμενη Ουράνια Τριάδα, υπερβαίνουν με κάθε δυνατό τρόπο όλες τις νοητικές συλλήψεις μας και μπορούν να γίνουν αντιληπτές μόνο μέσα από ειδική εκπαίδευση στο διαλογισμό και την πρακτική της Καμπάλα. Χωρίζονται από τις κατώτερες επτά Σεφίρες, με ένα μεταφυσικό χάσμα, την Άβυσσο, για την οποία έχουμε μιλήσει εκτενώς στα προηγούμενα. Έτσι, οι ουράνιες Σεφίρες αναφέρονται στο χώρο του ιδεατού, ενώ οι υπόλοιπες θεωρούνται πραγματικές, δηλαδή ανήκουν στο χώρο της εκδήλωσης. Κατά μία έννοια οι τρεις πρώτες Σεφίρες δεν έχουν σύνδεση ή σχέση με τις κατώτερες επτά, όπως ακριβώς το Διάστημα καθαυτό είναι ανεξάρτητο κι ανεπηρέαστο από την εκδήλωση ή τη μη εκδήλωση, μέσα στην κενότητά του. Στην πραγματικότητα το Γκεβούρα αποτελεί μια αντανάκλαση του Μπίνα στον εκδηλωμένο κόσμο, κάτω από την Άβυσσο και η Λαγνεία αποτελεί την αντίστοιχη αντανάκλαση της κάρτας της Αυτοκράτειρας. Παριστάνει σʼ ένα χαμηλότερο επίπεδο το δυναμικό στοιχείο Σάκτι, το οποίο αποδίδεται στο Μπίνα. Η Νέφθυς, η Κυρία της Αυστηρότητας, το σκιώδες αντίγραφο της αδελφής της Ίσιδας, αποδίδεται στον αριθμό 5 και είναι φυσικό να εκδηλώνεται σʼ αυτή τη Σεφίρα με μια ποιότητα σχετική με το Μπίνα, όμως λιγότερο αγνή από την αφηρημένη πνευματική δύναμη. Έτσι, η Μπάμπαλον αντιπροσωπεύει όλες τις Μητέρες Θεές στον εκδηλωμένο κόσμο –Ίσιδα, Bhavani, Muat- αλλά και κάθε φυσική μητέρα. Οι μελετητές του Θελημισμού Sabazius και Helena γράφουν σχετικά (1998 ): « Είναι εκείνη που μας χορήγησε την υλική σάρκα, για να ντύσει τα γυμνά μας πνεύματα. Είναι η Αρχέτυπη Μητέρα, το Μέγα Γιονί, η Μήτρα όλων όσων ζουν δια της ροής του Αίματος. Είναι η Μεγάλη Θάλασσα, το Θείο Αίμα καθαυτό, που καλύπτει τον Κόσμο και κυλάει μέσα στις φλέβες μας. Είναι η Μητέρα Γη, η Μήτρα κάθε είδους ζωής που γνωρίζουμε».

Έτσι, υπό το φως της παραπάνω ανάλυσης, η φράση «Μητέρα των Βδελυγμάτων», δεν φαίνεται πλέον τόσο μυστηριώδης όσο νομίσαμε αρχικά. Το Μπίνα αποτελεί την απέραντη θάλασσα, τη μαύρη αρχέγονη σούπα, όπου οι ιδέες γεννιούνται και στροβιλίζονται ακατάπαυστα, ζητώντας να εκδηλωθούν. Αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί, παρά μόνο με τη μεσολάβηση μιας «κατώτερης» εκδηλωμένης μορφής της Μεγάλης Μητέρας, από την οποία πηγάζει καθετί ζωντανό. Ωστόσο, όπως έχουμε γράψει παλιότερα, κάθε ψυχή που πρόκειται να γεννηθεί, «αποφασίζει νʼ αναμετρηθεί με την ατέλεια των όντων». Όπως μας λέει και ο Πλάτωνας, η τελειότητα των Ιδεών και των Αρχετύπων θυσιάζεται, προκειμένου στον παρόντα κόσμο να γεννηθούν οι αντανακλάσεις τους, ατελείς και χονδροκομμένες, πραγματικά βδελύγματα, φθαρτά, θνητά και αναλώσιμα, σε σύγκριση με την Αιωνιότητα των Ιδεών τις οποίες αντανακλούν. Τα «Βδελύγματα» λοιπόν του Κρόουλυ, με μια γερή δόση αυτοσαρκασμού και φιλοσοφικής ειρωνείας, δεν είναι μόνο οι δαίμονες της κόλασης, τʼ ανίερα και τα μιαρά, αλλά όλοι εμείς, οι ιδέες και οι πράξεις μας, μαζί κι εκείνος ο ίδιος.

[συνεχίζεται...]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

[συνέχεια από το ποστ 37]

...Τα «Βδελύγματα» λοιπόν του Κρόουλυ, με μια γερή δόση αυτοσαρκασμού και φιλοσοφικής ειρωνείας, δεν είναι μόνο οι δαίμονες της κόλασης, τʼ ανίερα και τα μιαρά, αλλά όλοι εμείς, οι ιδέες και οι πράξεις μας, μαζί κι εκείνος ο ίδιος.

[συνεχίζεται...]

Ακραφνώς "ιουδαϊκή" παραδοχή, έναντι ενός υπέρτατου Κριτή! Κατά "μεταϊουδαϊκή" παραδοχή, οι μεν Έλληνες Τραγωδοί είχαν προείπει περί αυτού, πως "δεν είναι δυνατό να θεωρείται Θεός", οι δε Χριστιανοί ανήγγειλαν πως είναι, αρκεί βα υπάρξει μετάνοια, για το ποιος είναι ο κρινόμενος και ποιος, ο κριτής!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Ακραφνώς "ιουδαϊκή" παραδοχή, έναντι ενός υπέρτατου Κριτή! Κατά "μεταϊουδαϊκή" παραδοχή, οι μεν Έλληνες Τραγωδοί είχαν προείπει περί αυτού, πως "δεν είναι δυνατό να θεωρείται Θεός", οι δε Χριστιανοί ανήγγειλαν πως είναι, αρκεί βα υπάρξει μετάνοια, για το ποιος είναι ο κρινόμενος και ποιος, ο κριτής!

Εμένα πάλι μου φάνηκε Πλατωνική περισσότερο, παρά Ιουδαϊκή. Η χρήση όρων με απεχθές άκουσμα, όπως έχω εξηγήσει πιο πάνω, αποτελεί ένα είδος πρόκλησης προς το ψευδοπουριτανικό Πατριαρχικό κατεστημένο, σαν ένα μικρό παιδί που βγάζει τη γλώσσα του στον εχθρό, στη Λωρίδα της Γάζας, πριν πετάξει την πέτρα ή δεχτεί τη σφαίρα. Παιγνιώδης αντιμετώπιση του θέματος, ίσως να άρεσε πολύ και στον φίλο μας τον Οιζε.

Επειδή όμως δεν σε έχω εννοήσει πολύ καλά, θα ήθελα κάποια διευκρίνιση στο ζήτημα των Τραγωδών και του "δεν είναι δυνατόν να θεωρείται Θεός". Ποιος ακριβώς είναι το υποκείμενο σε τούτη την πρόταση;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oize]

Παιγνιώδης αντιμετώπιση του θέματος, ίσως να άρεσε πολύ και στον φίλο μας τον Οιζε.

Η παιγνιώδης αντιμετωπίση του θέματος αποτελεί ένδειξη υψηλής αναστοχαστικότητας.
Πώς θα ορίζαμε τον όρο "αναστοχαστικότητα";

Αναστοχαστικότητα είναι η ανακλαστικότητα επί της ανακλαστικής διαδικασίας- συλλογισμός της συλλογιστικής διαδικασίας. Όταν η ένταση της αυξάνεται τότε έχουμε αυτοαναφορική ένταση...
Κι όταν έχουμε αυτοαναφορική ένταση συμβαίνει το εξής: είναι σα να τοποθετείς μια κάμερα να καταγράψει από μικρή απόσταση την οθόνη στην οποία βλέπουμε την εικόνα που "τραβάει" η καμερα... ή, παρομοίως, το μικρόφωνο σε μικρή απόσταση από το μεγάφωνο στο οποίο ακούμε τον ήχο που καταγράφει το μικρόφωνο από το ηχείο...
Αν το καλοσκεφτούμε, και στις δυο περιπτώσεις εκείνο που συμβαίνει στην οθόνη είναι η διηνεκής επανάληψη επ' άπειρον της εικόνας που εικονίζει την εικόνα (την κενή εικόνα) ενώ στο μεγάφωνο ακούμε τη διάθλαση της παραμικρής ηχητικής λεπτομέρειας να θεριεύει σε εκκωφαντικό θόρυβο εις το διηνεκές.
Σε αμφότερες τις περιπτώσεις βλέπουμε ένα πολύ παραστατικό παράδειγμα της υψηλής αναστοχαστικότητας, της αυτοαναφορικής έντασης: δρομολογούνται ψυχολογικές κι άρα γεγονικές εξελίξεις που ξεφεύγουν πέρα από κάποια κατανοητή φόρμουλα σαν ένας αθέμιτος μεγαφωνισμός ή ένα εικονικό παραλήρημα διερχόμαστε σ' έναν οξύ παραλογισμό που σταματάει το χρόνο και αποτρέπει τη δρομολόγηση της οποιασδήποτε γραμμικής εξέλιξης (όπως η γραμμική σωτηριολογία-εσχατολογία)
Τούτη είναι η επίπτωση (σα μια μεγάλη κατάρα ή ευχή) στο ψυχολογικό υποκείμενο της υψηλής αναστοχαστικότητας. Όντας ο Crowley φυσικά ένα τέτοιο αναστοχαστικό πρόσωπο δεν μπορούσε παρά να διακωμωδήσει όλα εκείνα που για άλλους λιγότερο αναστοχαστικούς φαντάζουν πανόσιες αξίες... απρόσβλητα δηλαδή σχήματα από τον οποιοδήποτε "μεγαφωνισμό" ή "διάθλαση".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

...

Επειδή όμως δεν σε έχω εννοήσει πολύ καλά, θα ήθελα κάποια διευκρίνιση στο ζήτημα των Τραγωδών και του "δεν είναι δυνατόν να θεωρείται Θεός". Ποιος ακριβώς είναι το υποκείμενο σε τούτη την πρόταση;

Πχ, στη "Μελανίππη" λέει ο Ευριπίδης: " Ω Ζευ, εάν υπάρχει Ζευς, διότι εγώ τον γνωρίζω μόνον εξ ακοής", για εκείνον, που έναν αιώνα μετά οι "Εβδομήκοντα" στην Αλεξάνδρεια, θα τον αποκαλούσαν "Εξολοθρευτή"(των πρωτοτόκων της Αιγύπτου) και θεό ( του Μωυσή) Ιαχβέ...Ο πράττων δηλαδή κακώς, ακόμη και με τα μέτρα και σταθμά των ανθρώπων!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Μπερδεύτηκα τώρα . Η κάρτα της Λαγνείας δεν είναι η νούμερο ΧΙ, αυτή που αντιστοιχεί στην ατραπό που ενώνει την Σεφίρα της Δύναμης με αυτή της Ομορφιάς; Είναι και πιο λογικό. Λαγνεία είναι κάτι που έχει Δύναμη και Ομορφιά...

Δεν σε είχα ξεχάσει φίλε Νίκο, απλά με τούτη την παρατήρησή σου μ' έκανες ελαφρώς να τρέχω. Είχαμε συζητήσει εκτενώς στα προηγούμενα χρόνια περί της αντιμετάθεσης που επέφερε ο Κρόουλυ, μεταξύ των κλασικών καρτών της Δύναμης (VIII) και της Δικαιοσύνης (ΧΙ), με ταυτόχρονη μετονομασία τους σε Λαγνεία (ΧΙ) και Προσαρμογή (VIII), όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση μου διέφυγε εντελώς!! Έτσι, έγραψα ότι η μόνη διαφορά είναι η αντικατάσταση του Αυτοκράτορα από την Ατραπό του Χε (Παράθυρο), όμως αποσιώπησα αυτήν την αλλαγή. Γενικά ο Κρόουλυ έχει κάνει διάφορες αλλαγές, τόσο στη σειρά, όσο και στα ονόματα των καρτών, οπότε πρέπει να έχουμε πάντοτε τεταμένη την προσοχή μας. Έψαχνα λοιπόν να βρω μια εικόνα του Δέντρου της Ζωής κατά Κρόουλυ, ώστε ν' αντικαταστήσω εκείνη που έχω αναρτήσει. Δυστυχώς, η μόνη κατάλληλη εικόνα που βρήκα ήταν τεραστίων διαστάσεων και δεν μπορούσε να δημοσιευτεί εδώ. Παραθέτω λοιπόν το λινκ, έτσι ώστε να μπορούμε να παρακολουθούμε καλύτερα τα Καμπαλιστικά θέματα με τα οποία έχουμε καταπιαστεί.

Για να καταλάβω κι εγώ ο αδαής λίγο, όλα αυτά τα Καμπαλικά, Κροολικά, ΤζακΠαρσονικά, ΝτιΦορτουνικά, Μπλαβατσκικά, τα πιστεύετε ως σύμβολα ή τα εννοείτε κυριολεκτικά;

Γιατί νομίζω είναι άλλο πράγμα να εξασκείς τη φαντασία σου και τον φιλολογικό σου οίστρο και άλλο να δημιουργείς σκεπτομορφές λύκων και μαγικά ιπτάμενα αντικείμενα που αιωρούνται στο αιθέρα!

Θ' απαντήσω προσωπικά σ' αυτό, μιας και δεν μπορώ να γνωρίζω μια απάντηση που να καλύπτει όλους τους "εμείς-που-ασχολούμαστε-με-τα-Κροουλικά-και-τα-Καμπαλικά". Αυτό που αναζητώ, μέσα από τούτο το ταξίδι, είναι η μελέτη και κατανόηση ενός φιλοσοφικού συστήματος, με τη χρήση Αρχετυπικών Συμβόλων, προκειμένου να με βοηθήσει να κατατάξω και να συμπυκνώσω όσα μου αποκαλύπτουν τα δικά μου βιώματα. Η χρήση των συμβόλων έχει το πλεονέκτημα ότι αφού κατανοήσεις κάτι μετά από ανάλυση και ενόραση, μπορείς να το κατατάξεις κάτω από το "tag" του σχετικού συμβόλου, έτσι ώστε να το ανακαλείς ύστερα πολύ εύκολα, χωρίς να χρειαστεί να "κουβαλάς" στο κεφάλι σου όλες τις λεπτομέρειες της ανάλυσης που έχεις κάνει. Κάτι τέτοιο δεν θα έκανε κι ένας προγραμματιστής; Η Καμπάλα είναι, κατά δήλωση των ίδιων των Καμπαλιστών, ένα καλό σύστημα κατάταξης των γνώσεων, ώστε κάποιος να καταλήξει στη Γνώση.

Θα ήθελα να εκφράσω ωστόσο ένα μικρό παράπονο αγαπητέ μου, αφού μέσα εδώ ουδέποτε συζητήθηκαν σκεπτομορφές λύκων και μαγικά ιπτάμενα αντικείμενα. Ίσως γι' αυτό και κάποιοι "μυημένοι" του διαδικτύου μας θεώρησαν πολύ βαρετούς για τα ντελικάτα γούστα τους. Το τσουβάλιασμα και ο χλευασμός, σίγουρα δεν αποτελούν ενδείξεις ενός ορθολογικού τρόπου σκέψης φίλε μου...

Σόρρυ που επεμβαίνω έτσι άχαρα στην κουβέντα σας - δεν θα το ξανακάνω

Άλλη μια απρόκλητη ειρωνεία, εντελώς αταίριαστη με την περίσταση. Δεν νομίζω να σε μάλωσε κανείς εδώ μέσα επειδή είπες το οτιδήποτε. Εάν έχει συμβεί κάτι τέτοιο θα σε παρακαλούσα να μου το υπενθυμίσεις.

Ειλικρινά φίλε Νίκο, με κάνεις να νιώθω ότι έχεις μια εύλογη απορία και θέλεις να τη συζητήσεις, όμως ντρέπεσαι μη σε δουν να συζητάς μαζί μας, "για τέτοια πράγματα". Δέχομαι λοιπόν τη στάση σου ως ένδειξη αμηχανίας και δεν παρεξηγώ...

απλά μου γεννήθηκε επίσης άλλη μια απορία: Γιατί η στήλη του Ελέους είναι γένους αρσενικού και αυτή της Αυστηρότητας γένους Θηλυκού;

Πολύ σημαντική ερώτηση αυτή, η οποία ωστόσο δεν έχει μια απλή και κατηγορηματική απάντηση. Όπως έχουμε γράψει παλαιότερα, υπάρχει ένας αλχημιστικός αφορισμός, ο οποίος λέει "Η γυναίκα είναι δύναμη, ο άντρας γαλήνη", αρκετά μυστηριώδης, όπως και να το κάνουμε. Από την άλλη πλευρά, φαίνεται πως οι αποδόσεις των συμβόλων της Καμπάλα, σε Αρσενικό και Θηλυκό, είναι από τη φύση τους πολύ σχετικές, όπως φαίνεται κι απ' όσα έγραψα στο ποστ #37: "Το Χέσεντ είναι αρσενικό και θετικό, ωστόσο του αποδίδεται η θηλυκή ποιότητα του Νερού, ως ένα απʼ τα τέσσερα στοιχεία. Με παρόμοιο τρόπο το Γκεβούρα, ενώ είναι θηλυκή Σεφίρα, όπως όλες της αριστερής πλευράς του δέντρου, εντούτοις όλες οι αποδόσεις του είναι αρσενικές και δυνατές, ενώ όπως είπαμε, οι περισσότερες από τις αποδόσεις του Χέσεντ, είναι θηλυκές σε ποιότητα. Αυτό δεν αποτελεί νοητική σύγχυση, αλλά αναγνώριση της ανάγκης για ισορροπία". Έτσι, συχνά θα δούμε το Αρσενικό να παρεισφρέει μέσα στο Θηλυκό κι αντιστρόφως. Επομένως, την έννοια του Αρσενικού και του Θηλυκού, θα πρέπει να τις εκλαμβάνουμε με πολύ ευρύ πνεύμα και όχι με σχολαστικισμό.

Η προσωπική μου απάντηση στο ερώτημά σου, είναι πως τυπικά το Αρχέτυπο του Θηλυκού είναι η Γη ή η Φύση, ενώ του Αρσενικού ο Ήλιος, συμβολισμός που θα πρέπει να προέρχεται από τα πρώτα στάδια εμφάνισης της ανθρώπινης νοημοσύνης, σε σχέση με την αντίληψη του φυσικού μας περιβάλλοντος. Η Φύση ωστόσο, είναι σκληρή, αφού η Φυσική Επιλογή αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ροής της. Πιέζει διαρκώς τους οργανισμούς και κρίνει ιδιαίτερα αυστηρά, εξοντώνοντας όσους δεν μπορούν να προσαρμοστούν, εξ ου και η σχέση των καρτών της Λαγνείας και της Προσαρμογής. Η Φύση είναι άγρια και τρομερή, με κεραυνούς, κυκλώνες, θύελλες, σεισμούς, ηφαίστεια, θηρευτές γεμάτους δόντια, αρρώστιες και πυρκαγιές. Έτσι, δεν είναι καθόλου παράδοξο για μένα το γεγονός ότι στη Θηλυκή στήλη του Δέντρου (αριστερή), έχει αποδοθεί τυπικά η έννοια της Αυστηρότητας.

Αντίθετα, ο Ήλιος είναι εκείνος που ζεσταίνει και δίνει ζωή. Όταν υπάρχει Ήλιος στον ουρανό, εκτός βεβαίως της ερήμου -η οποία φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από τους συμβολισμούς- η Φύση συνήθως ηρεμεί και δείχνει το ομορφότερό της πρόσωπο, το πιο καλοσυνάτο. Το καλοκαίρι η επιβίωση είναι σαφώς πιο εύκολη απ' ό,τι το χειμώνα, το γνωρίζουμε αυτό όσοι πήραμε έναν υπνόσακκο στην πλάτη και στήσαμε τη σκηνή μας κάτω απ' τα δέντρα. Έτσι, μου φαίνεται και πάλι φυσιολογικό που στην Αρσενική στήλη (δεξιά) έχει τυπικά αποδοθεί το Έλεος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[parafernalia]

Θ' απαντήσω προσωπικά σ' αυτό, μιας και δεν μπορώ να γνωρίζω μια απάντηση που να καλύπτει όλους τους "εμείς-που-ασχολούμαστε-με-τα-Κροουλικά-και-τα-Καμπαλικά". Αυτό που αναζητώ, μέσα από τούτο το ταξίδι, είναι η μελέτη και κατανόηση ενός φιλοσοφικού συστήματος, με τη χρήση Αρχετυπικών Συμβόλων, προκειμένου να με βοηθήσει να κατατάξω και να συμπυκνώσω όσα μου αποκαλύπτουν τα δικά μου βιώματα. Η χρήση των συμβόλων έχει το πλεονέκτημα ότι αφού κατανοήσεις κάτι μετά από ανάλυση και ενόραση, μπορείς να το κατατάξεις κάτω από το "tag" του σχετικού συμβόλου, έτσι ώστε να το ανακαλείς ύστερα πολύ εύκολα, χωρίς να χρειαστεί να "κουβαλάς" στο κεφάλι σου όλες τις λεπτομέρειες της ανάλυσης που έχεις κάνει. Κάτι τέτοιο δεν θα έκανε κι ένας προγραμματιστής; Η Καμπάλα είναι, κατά δήλωση των ίδιων των Καμπαλιστών, ένα καλό σύστημα κατάταξης των γνώσεων, ώστε κάποιος να καταλήξει στη Γνώση.

Ένας απλός προγραμματιστής θα ένωνε πολλά tag για να φτιάξει κάτι μεγαλύτερο (synchroneous) ή θα έβαζε συγκεκριμένα tag να κάνουν "μικροδουλίτσες" και θα ζητούσε από κάθε tag μια επιστροφή στο μεγάλο κουβά (asynchroneous). Εσύ χρησιμοποιείς ανώτερο προγραμματισμό σημειολογικών tags ενός "νευρωνικού δικτύου". Δέχεσαι την Καμπαλική πληροφορία που μόνη της δεν υπολογίζει κάτι (νευρώνες εισόδου) και τους πολλαπλασιάζεις με συναπτά βάρη, τα δικά σου βιώματα (υπολογιστικοί νευρώνες) και κρατάς το άθροισμα του γινομένου. Η ποιότητα και δυναμική της ενόρασής σου καθορίζεται από τη συνάρτηση ενεργοποίησης που θα επιλέξεις. Δυστυχώς τα πράγματα περιπλέκονται εδώ αφού έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε διαφορετικού τύπου συναρτήσεις (βηματική, γραμμική, μη-γραμμική, στοχαστική). Το αποτέλεσμα όμως θα είναι μια έξοδος από τον νευρώνα, ένα τικ γνώσης παραπάνω (σκέψου π.χ. τον υπολογιστή να μαθαίνει σκάκι από τις κινήσεις που "διαβάζει").

Με απλά μαθηματικά, εάν xki είναι η i-οστή είσοδος του k νευρώνα, wki το i-οστό συναπτικό βάρος του k νευρώνα και φ η συνάρτηση ενεργοποίησης του νευρωνικού δικτύου, τότε η έξοδος yk του k νευρώνα (το ζητούμενό σου) θα είναι: yk = φ(Σxki*wki)

Στον k-οστό νευρώνα υπάρχει ένα συναπτικό βάρος wk0 με ιδιαίτερη σημασία, το οποίο καλείται πόλωση ή κατώφλι (bias, threshold). Η τιμή της εισόδου του είναι πάντα η μονάδα, xk0 = 1. Εάν το συνολικό άθροισμα από τις υπόλοιπες εισόδους του νευρώνα είναι μεγαλύτερο από την τιμή αυτή, τότε ο νευρώνας ενεργοποιείται. Εάν είναι μικρότερο, τότε ο νευρώνας παραμένει ανενεργός. Το ωραίο είναι ότι έτσι λειτουργούν και τα βιολογικά νευρικά κύτταρα.

Εδώ λοιπόν υπάρχει ο τρελός μαθηματικο-καμπαλικός συμβολισμός! Αν το "κατώφλι" σου, το βίωμά σου έχει ισχυρή "πόλωση" τότε το καμπαλικό σύμβολο δίναται να ενεργοποιήσει τον νευρώνα της ενόρασης, διαφορετικά, είναι ένα άχρηστο καρουδότσουφλο!

Με άλλα λόγια αμφισβητώ ότι τα Καμπαλικά σύμβολα είναι "αρχετυπικά". Το όλο παιχνίδι παίζεται αποκλειστικά στη δική σου "πόλωση"!

Θα ήθελα να εκφράσω ωστόσο ένα μικρό παράπονο αγαπητέ μου, αφού μέσα εδώ ουδέποτε συζητήθηκαν σκεπτομορφές λύκων και μαγικά ιπτάμενα αντικείμενα. Ίσως γι' αυτό και κάποιοι "μυημένοι" του διαδικτύου μας θεώρησαν πολύ βαρετούς για τα ντελικάτα γούστα τους. Το τσουβάλιασμα και ο χλευασμός, σίγουρα δεν αποτελούν ενδείξεις ενός ορθολογικού τρόπου σκέψης φίλε μου...

Τσουβάλιασμα, χλευασμός, εγώ; Μάλλον δεν έχεις προλάβει να συνηθίσεις το σκωπτικό μου πνεύμα 8) (όπως θα έλεγε και ο oize). Πριν όμως διαμαρτυρηθείς σκέψου ότι, ο δικός σου Μέγας Μύστης είχε παθιαστεί με την ιδέα ότι ήταν Μάγος, η Di Fortune δημιουργούσε σκεπτομορφές λύκων και ο Parsons ξημεροβραδιάζονταν με τα Babalo Workings για να φτιάξει την τέλεια γκόμενα! Ε να μην μάθουμε κι εμείς λίγο την Τέχνη; Αυτό που με ιντριγκάρει να μάθω δεν είναι πως να κάνω ένα αντικείμενο να πετάει αλλά να ανιχνεύσω την μεθοδολογία αυτής της "πρακτικής εφαρμογής" της Καμπάλα.

Άλλη μια απρόκλητη ειρωνεία, εντελώς αταίριαστη με την περίσταση. Δεν νομίζω να σε μάλωσε κανείς εδώ μέσα επειδή είπες το οτιδήποτε. Εάν έχει συμβεί κάτι τέτοιο θα σε παρακαλούσα να μου το υπενθυμίσεις.

Αν ήθελα να σε ειρωνευτώ θα έβαζα αυτό το φατσάκι: και όχι αυτό:

Ειλικρινά φίλε Νίκο, με κάνεις να νιώθω ότι έχεις μια εύλογη απορία και θέλεις να τη συζητήσεις, όμως ντρέπεσαι μη σε δουν να συζητάς μαζί μας, "για τέτοια πράγματα". Δέχομαι λοιπόν τη στάση σου ως ένδειξη αμηχανίας και δεν παρεξηγώ...

Ε ναι ντρέπομαι λιγάκι... Εσείς ξέρετε τόσα και τόσα και εγώ ακόμα είμαι στην αρχή! Αλλά που θα πάει....θα τρέξω και θα σας φτάσω!!!

Η προσωπική μου απάντηση στο ερώτημά σου, είναι πως τυπικά το Αρχέτυπο του Θηλυκού είναι η Γη ή η Φύση, ενώ του Αρσενικού ο Ήλιος, συμβολισμός που θα πρέπει να προέρχεται από τα πρώτα στάδια εμφάνισης της ανθρώπινης νοημοσύνης, σε σχέση με την αντίληψη του φυσικού μας περιβάλλοντος.

Είχα δει μια παρουσίαση ενός Dr. Bruce Lipton που εισήγαγε μια κοσμογονική θεωρία "Fractal Evolution". Εκεί υιοθετούσε το μοντέλο του "πατέρα" Ήλιου και της "μητέρας" Γης μέσα σε ένα Σκεπτόμενο Σύμπαν. Ο Ήλιος "ενεργοποιεί" στέλνοντας κύματα πληροφορίας τη μάνα Γη, όπως το σπερματοζωάριο δίνει το DNA του στο ωάριο. Δεν έχω βρει το χρόνο να το εντρυφήσω αλλά μου θύμισε έντονα το δικό σου Καμπαλικό σχήμα.

Η αναφορά αυτή γίνεται στο 48' λεπτό του video: https://video.google.com/videoplay?docid=-8950549020166531913&hl=en#

To site απ' το οποίο το βρήκα: https://psychedelicadventure.blogspot.com/

Ίσως να είναι λίγο "τραβηγμένο" (UFO και ψυχεδελικά μανιτάρια) αλλά πρόσεξα και μια καινούργια παρουσίαση του συγκεκριμένου καθηγητή που κεντρίζει το ενδιαφέρον: "The Biology of Perception"! Χρόνο να έχουμε να διαβάζουμε και μια μέρα θα γίνουμε σοφοί!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Ένας απλός προγραμματιστής ...Το ωραίο είναι ότι έτσι λειτουργούν και τα βιολογικά νευρικά κύτταρα.

...

: γιατί είναι...ωραίο; Επειδή και μόνο οι μετρήσεις στα "μη βιολογικά", εφαρμόστηκαν και στα βιολογικά; Δεν είναι "βδελυγματική" η εκδοχή να "φθάσουμε" στο σημείο ως άνθρωποι, να κρινόμαστε, με μέτρα και σταθμά των κτισμάτων "μας";!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[parafernalia]

: γιατί είναι...ωραίο; Επειδή και μόνο οι μετρήσεις στα "μη βιολογικά", εφαρμόστηκαν και στα βιολογικά; Δεν είναι "βδελυγματική" η εκδοχή να "φθάσουμε" στο σημείο ως άνθρωποι, να κρινόμαστε, με μέτρα και σταθμά των κτισμάτων "μας";!!!

Είναι ωραίο γιατί αυτό το μαθηματικό μοντέλο δεν είναι εμπνευσμένο από πτυχές της νευροφυσιολογίας αλλά η επιστήμη της νευροφυσιολογίας είναι εμπνευσμένη από αυτό! Το ανθρώπινο πνεύμα είναι πάντα λίγο πιο μπροστά απ' την ίδια την ανθρώπινη φύση!

Βέβαια τα πράγματα είναι εξαιρετικά πολύπλοκα και οι εξισώσεις μας όσο μη συνήθεις, διαφορικές, μη-γραμμικές, υπερβατικές, χαοτικές κι αν είναι δεν έχουν φτάσει ακόμα στο σημείο να συνθέτουν ένα ολιστικό μοντέλο λειτουργίας του εγκεφάλου. Ίσως στο μέλλον εξελιχθούν περισσότερο τα μη-μηχανιστικά μαθηματικά, όπου κάθε αριθμός θα παράγει το δικό του νόημα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Είναι ωραίο γιατί ... Το ανθρώπινο πνεύμα είναι πάντα λίγο πιο μπροστά απ' την ίδια την ανθρώπινη φύση! ...

Μου αρέσει εξαιρετικά! Εξ ου και η θέση μου υπέρ της απρόσκοπτης ελευθερίας, για την προσωπική αναζήτηση της αλήθειας , από την κάθε ανθρώπινη ύπαρξη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Ένας απλός προγραμματιστής θα ένωνε πολλά tag για να φτιάξει κάτι μεγαλύτερο (synchroneous) ή θα έβαζε συγκεκριμένα tag να κάνουν "μικροδουλίτσες" και θα ζητούσε από κάθε tag μια επιστροφή στο μεγάλο κουβά (asynchroneous). Εσύ χρησιμοποιείς ανώτερο προγραμματισμό σημειολογικών tags ενός "νευρωνικού δικτύου". Δέχεσαι την Καμπαλική πληροφορία που μόνη της δεν υπολογίζει κάτι (νευρώνες εισόδου) και τους πολλαπλασιάζεις με συναπτά βάρη, τα δικά σου βιώματα (υπολογιστικοί νευρώνες) και κρατάς το άθροισμα του γινομένου. Η ποιότητα και δυναμική της ενόρασής σου καθορίζεται από τη συνάρτηση ενεργοποίησης που θα επιλέξεις. Δυστυχώς τα πράγματα περιπλέκονται εδώ αφού έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε διαφορετικού τύπου συναρτήσεις (βηματική, γραμμική, μη-γραμμική, στοχαστική). Το αποτέλεσμα όμως θα είναι μια έξοδος από τον νευρώνα, ένα τικ γνώσης παραπάνω (σκέψου π.χ. τον υπολογιστή να μαθαίνει σκάκι από τις κινήσεις που "διαβάζει").

Με προσβάλλεις αγαπητέ! Ως Χάουλας δεν θα μπορούσα παρά να έχω από καιρό επιλέξει τη στοχαστική συνάρτηση ενεργοποίησης, δεν αντέχω τις ντετερμινιστικές πορείες. Άλλωστε, όπως μας διδάσκει και η Καμπάλα, όλες οι πορείες, στοχαστικές ή ντετερμινιστικές οδηγούν πάντοτε στο Μηδέν (Αΐν), αφού όλα είναι "ανακατανομές του μηδενός", κατά τη δήλωση του καθηγητή κυρίου Νανόπουλου. Με άλλα λόγια, όπως είπε και ο αξεπέραστος Γιώργος Μαργαρίτης, "δεν με νοιάζει, μη σε νοιάζει οι δρόμοι πού τραβάνε, κι ο δικός μου κι ο δικός σου στο πουθενά μας πάνε".

Με απλά μαθηματικά, εάν xki είναι η i-οστή είσοδος του k νευρώνα, wki το i-οστό συναπτικό βάρος του k νευρώνα και φ η συνάρτηση ενεργοποίησης του νευρωνικού δικτύου, τότε η έξοδος yk του k νευρώνα (το ζητούμενό σου) θα είναι: yk = φ(Σxki*wki)

Στον k-οστό νευρώνα υπάρχει ένα συναπτικό βάρος wk0 με ιδιαίτερη σημασία, το οποίο καλείται πόλωση ή κατώφλι (bias, threshold). Η τιμή της εισόδου του είναι πάντα η μονάδα, xk0 = 1. Εάν το συνολικό άθροισμα από τις υπόλοιπες εισόδους του νευρώνα είναι μεγαλύτερο από την τιμή αυτή, τότε ο νευρώνας ενεργοποιείται. Εάν είναι μικρότερο, τότε ο νευρώνας παραμένει ανενεργός. Το ωραίο είναι ότι έτσι λειτουργούν και τα βιολογικά νευρικά κύτταρα.

Όπως βλέπεις φίλε μου, ο λαϊκός βάρδος, που έτριψε τη μούρη του στα βαθύτερες λάσπες του Μαλκούτ, κατάλαβε ευκρινώς βάσει της εμπειρίας του, το ίδιο που ολόκληρος καθηγητής, διάβαζε 40 χρόνια για να το κατανοήσει. Επομένως πράγματι η εμπειρία ή καλύτερα το βίωμα, είναι που δίνει το ιδιαίτερο "συναπτικό βάρος" στο νευρωνικό δίκτυο.

Εδώ λοιπόν υπάρχει ο τρελός μαθηματικο-καμπαλικός συμβολισμός! Αν το "κατώφλι" σου, το βίωμά σου έχει ισχυρή "πόλωση" τότε το καμπαλικό σύμβολο δίναται να ενεργοποιήσει τον νευρώνα της ενόρασης, διαφορετικά, είναι ένα άχρηστο καρουδότσουφλο!

Εδώ όμως γεννάται ένα σημαντικό ερώτημα:
Με βάση την παραπάνω ανάλυση, όσο πιο ισχυρό είναι το bias, η πόλωση, τόσο δυσκολότερο είναι το άθροισμα των γινομένων των Καμπαλιστικών συμβόλων επί το συναπτικό βάρος των σχετικών με αυτά εμπειριών, να ξεπεράσει τούτο το κατώφλι ώστε να ενεργοποιηθεί ο νευρώνας και να παράγει εκείνο το "τσικ" Γνώσης που προκύπτει από τη στάθμιση των εμπειριών. Με άλλα λόγια, μήπως όταν η πόλωση του βιώματος ή της επιστημονικής γνώσης γίνεται τόσο υψηλή, σε σημείο να ονομάζεται προκατάληψη, μηδενίζονται οι πιθανότητές μας ν' αποκομίσουμε την παραμικρή Γνώση, μέσα από τα όσα βιώνουμε;

Με άλλα λόγια αμφισβητώ ότι τα Καμπαλικά σύμβολα είναι "αρχετυπικά". Το όλο παιχνίδι παίζεται αποκλειστικά στη δική σου "πόλωση"!

Στην πραγματικότητα οι Σεφίρες του Δέντρου της Ζωής δεν πρόκειται για Αρχέτυπα, αλλά για έννοιες, όπως Κατανόηση, Σοφία, Έλεος, Δύναμη κλπ. Η πραγματική σημασία τούτων των εννοιών, αντί μακροσκελών φιλοσοφικών αναλύσεων, περιγράφεται γλαφυρότερα μέσω των συμβολισμών (θεοτήτων, όπλων, χρωμάτων κλπ), προτιμάται δηλαδή ο μυθικός-μαγικός τρόπος προσέγγισης, αντί για τον καρτεσιανό φιλοσοφικό τρόπο. Το κλειδί ωστόσο για την κατανόηση του δέντρου, είναι στην πραγματικότητα οι Ατραποί, οι οποίες όπως είπαμε, αντιστοιχούνται η κάθε μία σε μια κάρτα των Ταρώ. Τα σύμβολα των καρτών όμως, είναι σίγουρα Αρχετυπικά, όπως και οι θεότητες που αντιστοιχούνται στις Σεφίρες κι αυτό δεν μπορεί κανείς να τ' αμφισβητήσει, μάλλον είναι αυτονόητο.

Τα Αρχετυπικά σύμβολα, έχουν την ικανότητα να συνδέουν με πολύ άμεσο τρόπο το συνειδητό με το υποσυνείδητο. Με δεδομένο ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της επεξεργασίας των πληροφοριών που λαμβάνουμε από το περιβάλλον μας, επιτελείται από τα υποσυνείδητα συστήματα, μια τέτοια λειτουργία των συμβόλων έχει πολλά να προσφέρει στον αναζητητή.

Δεν θα ήθελα να επεκταθώ άλλο σε τούτη τη συζήτηση, αφού μάλλον ξεφεύγει από το θέμα της Λαγνείας, θα περιοριστώ μόνο να πω επιγραμματικά, ότι η Καμπάλα μαζί με τις κάρτες Ταρώ αποτελούν ένα πολύ σοφά δομημένο σύστημα αρχειοθέτησης και κατάταξης της γνώσης και της εμπειρίας. Ωστόσο δεν αποτελούν παρά μόνο κενά ράφια. Το τι θα τοποθετήσει κανείς στα ράφια αυτά, εναπόκειται σ' εκείνον τον ίδιο και μπορεί να κυμαίνονται από τη Φώτιση, μέχρι την παπαρολογία, όπως μπορεί κάποιος να διαπιστώσει με μια απλή βόλτα στο διαδίκτυο.

Είναι ωραίο γιατί αυτό το μαθηματικό μοντέλο δεν είναι εμπνευσμένο από πτυχές της νευροφυσιολογίας αλλά η επιστήμη της νευροφυσιολογίας είναι εμπνευσμένη από αυτό! Το ανθρώπινο πνεύμα είναι πάντα λίγο πιο μπροστά απ' την ίδια την ανθρώπινη φύση!

Σειρά μου τώρα να σε αμφισβητήσω. Στο ίδιο άρθρο της wiki από το οποίο δανείστηκες κι εσύ την πολύ ωραία ανάλυση περί των νευρωνικών δικτύων, αναφέρει:

"Το μοντέλο είναι εμπνευσμένο απο τα βιοηλεκτρικά δίκτυα που δημιουργούνται στον εγκέφαλο ανάμεσα στους νευρώνες (νευρικά κύτταρα) και στις συνάψεις (σημεία επαφής των νευρικών απολήξεων".

"Ορισμός νευρωνικού δικτύου:

Το νευρωνικό δίκτυο είναι ένα δίκτυο από υπολογιστικούς κόμβους (νευρώνες, νευρώνια), συνδεδεμένους μεταξύ τους. Είναι εμπνευσμένο από το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), το οποίο προσπαθούν να προσομοιώσουν".

Και τέλος, παραδόξως ακριβώς μετά από το σημείο που μας παρέθεσες, γράφει: "Η ιδέα προέκυψε από τα βιολογικά νευρικά κύτταρα".

Όλα αυτά προέρχονται από την επιστήμη της Τεχνητής Νοημοσύνης και θεωρώ ότι η φυσική Νόηση είναι πολύ παλαιότερη και πιο εκλεπτυσμένη από τούτα τα πολύ βοηθητικά κατά τ' άλλα μαθηματικά μοντέλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Κόκκινη ή Μαύρη Μητέρα;

αν δεχθούμε ότι το μαύρο δεν είναι χρώμα, - εντούτοις ως χρώμα είναι θαυμάσιο σε ρούχα, όχι όμως και σε ψυχές -, αν σκεφτούμε ότι το μαύρο χρώμα ελκύει το Φως, αν δούμε ότι το Χάος είναι η Μεγάλη Μητέρα, το σκοτεινό Τίποτα απ'οπου ξεπεταχτήκαμε όλοι και κατά πάσα πιθανότητα εκεί θα επιστρέψουμε μια μέρα μετά θάνατον - να μην πω με βεβαιότητα - , κι επειδή ζούμε μόνο μια ζωή, κι επειδή η ζωή δεν είναι πείραμα, ας τιμήσουμε και ας δωθούμε στην Κόκκινη χωρίς όρια, ας αφομοιώσουμε όλα όσα μας διδάσκει, που μας έσωσε από την μαύρη μαγεία του Χόρονζον, που συνέτριψε έστω κι αργά την πλάνη και την διεστραμένη θεολογικού τύπου αντίληψη περί θυσίας (να σε κάψω Γιάννη να σ'αλείψω λάδι), και ας είμαστε ευγνώμονες που μας επιτρέπει να είμαστε συμμέτοχοι στο ολοζώντανο κατακόκκινο παρόν Της. Προσωπικά την θεωρώ σύμβολο της ίδιας της ζωής, και μάλιστα αυτής της όψης της ζωής που οι ιουδαιοχριστιανοτέτοιοι αλλά και όλοι οι αλλοπαρμένοι θεωρούν κατώτατη και υποδεέστερη, την υλική πλευρά δηλαδή. Την θεωρώ τουλάχιστον αληθινή, ειλικρινή, ηθικότατη και ζωντανή σε σχέση με όλους και όλες τις μαύρες ηθικολόγους. Αυτή η έλλειψη "χρηστοήθιας" και ηθικολογίας (ίδιον του Γιαχβέ και των δούλων του) είναι κατά τη γνώμη μου και μία από τις δεικλίδες ασφαλείας για να προστατεύεται κανείς από την άνευ νοήματος θυσία, την τρέλλα και τον θάνατο. Ο μόνος τρόπος να τον νικήσεις δεν είναι να σταυρωθείς, αλλά να "σκοτώσεις" όλους τους φαρισαίους, πρώτον αυτόν που κρύβεται μέσα μας. Κανόνες, νόμοι, θρησκείες, βιοθεωρίες, Εσωτερισμοί να γίνει κανείς καλύτερος άνθρωπος δεν υπάρχουν, τα'χουμε φάει με το κουτάλι, τα περισσότερα είναι σκεπτομορφές και παγίδες. Ο μόνος τρόπος είναι να ζεις το τώρα, να εργάζεσαι με τον εαυτό σου, να προσφέρεις και να δίνεσαι στο Κόκκινο, στη ζωή δηλαδή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

... ο αξεπέραστος Γιώργος Μαργαρίτης, "δεν με νοιάζει, μη σε νοιάζει οι δρόμοι πού τραβάνε, κι ο δικός μου κι ο δικός σου στο πουθενά μας πάνε". ...
Σειρά μου τώρα να σε αμφισβητήσω. Στο ίδιο άρθρο της wiki από το οποίο δανείστηκες κι εσύ την πολύ ωραία ανάλυση περί των νευρωνικών δικτύων, αναφέρει:

"Το μοντέλο είναι εμπνευσμένο απο τα βιοηλεκτρικά δίκτυα που δημιουργούνται στον εγκέφαλο ανάμεσα στους νευρώνες (νευρικά κύτταρα) και στις συνάψεις (σημεία επαφής των νευρικών απολήξεων".

"Ορισμός νευρωνικού δικτύου:

Το νευρωνικό δίκτυο είναι ένα δίκτυο από υπολογιστικούς κόμβους (νευρώνες, νευρώνια), συνδεδεμένους μεταξύ τους. Είναι εμπνευσμένο από το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), το οποίο προσπαθούν να προσομοιώσουν".

Και τέλος, παραδόξως ακριβώς μετά από το σημείο που μας παρέθεσες, γράφει: "Η ιδέα προέκυψε από τα βιολογικά νευρικά κύτταρα".

Όλα αυτά προέρχονται από την επιστήμη της Τεχνητής Νοημοσύνης και θεωρώ ότι η φυσική Νόηση είναι πολύ παλαιότερη και πιο εκλεπτυσμένη από τούτα τα πολύ βοηθητικά κατά τ' άλλα μαθηματικά μοντέλα...

+1...και παρεμπιπτόντως, μεταξύ άλλων, έχω πάντα στο "τρίτο μάτι" μου την εξής απορία: " Άραγε έχουν πρακτική διαφορά μεταξύ τους, η Τ.Ν. αφενός και οι διάφορες θρησκευτικά οργανωμένες περιχαρακώσεις των δοξασιών για τον άνθρωπο και τη σχέση του με τον εαυτό (του) αφετέρου;". Και επιπλέον: " Τι ρόλο παίζει εδώ η δημιουργική συμβολή ενός Θεού, μεταξύ της αποδοχής ή απόρριψης πχ της Τ.Ν ή μία όποιας οργανωμένης θρησκευτικά πίστης, είτε περί ανθρώπου είτε περί Θεού;": "Τα μαθηματικά, μέχρι να αποδειχθούν ανεπαρκή( ώστε να "εξελιχθούν") είναι ...εμπορεύσιμα;". Όσο για την Καμπάλα...: Νομίζω ότι έχει μεγάλο δίκιο ο Μαργαρίτης! Χριστιανός γαρ, έστω "κατά το Βάπτισμα"!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.