Γιατί παρεξηγείσαι Μάνια μου, αφού ξέρεις ότι μου είσαι ιδιαίτερα συμπαθής.
Γιατί ν' αφήσουμε να πέσει κάτω ένα αστείο που δημιουργήθηκε από ένα λάθος, ο σκοπός μας στο στέκι είναι να περνάμε καλά και να χαλαρώνουμε με λίγη πλάκα, όταν μας δίνεται η ευκαιρία. Έκανα πλάκα με το συγκεκριμένο, γιατί δεν είναι ορθογραφικό λάθος, απλά χτύπησες λάθος γράμμα και δεν το είδες, όπως μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Ε, η λέξη σχάση, όπως βγήκε μου θύμησε πυρηνική έκρηξη και καταλαβαίνεις....Μην είσαι τόσο αυστηρή με το Χάος, please!!!
Αλλά μου φαίνεται πως μου τη λες για ν' ακούσεις τα σχετικά κομπλιμέντα ε;
Χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι που έχουμε τον ίδιο τρόπο σκέψης.
Βαθιά μέσα μου πιστεύω ότι μόνο οι τέτοιου είδους σχέσεις έχουν "ουσιαστικό" μέλλον και "γερές" βάσεις.
Πραγματικά μόνο αυτές οι σχέσεις (καρμικές τις λένε κάποιοι) έχουν δυνατότητα να κρατήσουν "για πάντα" (ύβρις έναντι στο Μέγα Χάος το "για πάντα", αλλά τέλος πάντων). Όλοι οι άλλοι θα κάνουν πάντα συμβιβασμούς...μέχρι να βρουν το λεγόμενο έτερον ήμισυ, δηλαδή τον άνθρωπο που συμπληρώνει τα κενά σου και συμπληρώνεις εσύ τα δικά του.
Ολοι μπορουμε να σκεφτουμε και πραγματα και ατομα που δεν υπαρχουν ομως. Καλο να εχουμε θετικη σκεψη, δε λεω, αλλα αυτη η προταση ειναι παραλογη.
Έτσι ακριβώς με κοίταξε ο φίλος μου, πριν είκοσι χρόνια, όταν το ξεστόμισα αυτό το φοβερό. Μην ξεχνάς ότι τότε ήμουν 20 χρονών και δεν μου ταίριαζαν οι μεγάλες κουβέντες. Έλα όμως που υπήρχε και το ήξερα, όπως ήξερα ότι θα τη βρω σύντομα. Το Μέγα Χάος προνοεί για τους πιστούς του.
Η λογική εξήγηση είναι η εξής: Το Μέγα Χάος έχει πλάσει όλους τους πιθανούς χαρακτήρες ανθρώπων και μάλιστα τον καθένα περισσότερες από μια φορά.
Αφού εγώ, με την μικρή νοημοσύνη μου και την περιορισμένη αντίληψή μου κατάφερα να σκεφτώ έναν συγκεκριμένο συνδυασμό χαρακτηριστικών, το Μέγα Χάος το είχε σκεφτεί χιλιετίες πριν από εμένα. Άρα ο συνδυασμός υπήρχε και σωστά υπολόγισα σε αυτό.
Τώρα πώς έγινε και το βρήκα; Από τη στιγμή που το σχηματοποίησα μέσα μου και το ζήτησα μέσα από την ψυχή μου, ο χαοτικός μου εγκέφαλος (ίδιο μοντέλο με αυτόν που έχετε κι εσείς, μόνο με καμμένες μερικές φλάντζες) προσάρμοσε όλα του τα αισθητήρια στο ν' αναζητούν και ν' αναγνωρίζουν το ζητούμενο. Επί μήνες το "ένστικτό μου" που λένε έκοβε φάτσες και απέρριπτε. Φυσικά, σε αυτήν την κατάσταση "υψηλής προσοχής" όπως την αποκαλώ, μόλις βρήκα το κατάλληλο άτομο, χτυπήσαν όλα τα καμπανάκια.
Μα ήσουν τόσο κ##όφαρδος; θα ρωτήσει κανείς.
Αγαπητέ μου Lory ας μην έχουμε τόσο μεγάλη ιδέα για τη μοναδικότητά μας, δυστυχώς είμαστε πολύ πιο προβλέψιμοι απ' ότι νομίζουμε. Το τι είμαστε ζωγραφίζεται επάνω μας, σε κάθε μας νεύμα, βλέμμα, κίνηση.
Αυτό που μας ταιριάζει υπάρχει γύρω μας και μάλιστα περισσότερες από μία φορές. Εμείς συνήθως είμαστε ανίκανοι να το εντοπίσουμε, απλά γιατί δεν γνωρίζουμε τι είναι αυτό που μας ταιριάζει, αφού οι περισσότεροι (αν όχι όλοι, να που γίνομαι κι εγώ απόλυτος
) άνθρωποι έχουμε λανθασμένη εικόνα για τον εαυτό μας. Αυτό είναι το δυστύχημα! Μην αφήνετε την ξερή λογική να σας καθοδηγήσει, η καρδιά σας ξέρει τι πρέπει να διαλέξει.
Σημείωση: Αυτό που περιγράφω μου έχει συμβεί κι άλλες φορές. Πάντα έβρισκα αυτόν που ήθελα για ό,τι ήθελα. Απλά τις υπόλοιπες φορές κατάλαβα ότι αυτό που ζητούσα δεν ήταν αυτό που μου έπρεπε και φρόντιζα ν' αποχωρήσω ευγενικά (όχι πάντα ευγενικά δηλαδή,αλλά πάντα υπάρχουν κι εξαιρέσεις, όπου έφυγα τρέχοντας ή κλωτσηδόν).
