και να συμπληρώσω και κάτι....
ο πατέρας μου που όλο κι όλο μια φορά μου τράβηξε το αυτί, του το κράταγα μέχρι σε μεγάλη ηλικία... και τον φοβόμουν τρελά!
Στη δε μαμά μου που όπως είπα, ουκ ολίγο ξύλο έχω φάει, ούτε της κράτησα μούτρα, ούτε ένιωσα κάπως, ούτε μου άφησε τραύμα....
Κατά βάθος, πάντα ήξερα ότι όταν τις τρώω, η μαμά είχε δίκιο
Φυσικά όμως συμφωνώ ότι, εγώ πλέον στη θέση που βρίσκομαι, αντί να χτυπήσω τον γιο μου επειδή έκανε την Χ αταξία, θα τον βάλω τιμωρία να μην φάει ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ παγωτό για μια βδομάδα

όμως ξαναλέω... δεν αντιδρούν όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο....
ένα παιδάκι μπορεί να δεχτεί την τιμωρία... κι άλλο απλά να αδιαφορήσει
το ίδιο ισχύει και για το "ξύλο" το οποίο είναι μορφή τιμωρίας
επίσης όπως σωστά ανέφερε η io io, οι φωνές είναι επίσης μια μορφή βίας και μάλιστα μάλλον πιο ισχυρή καθ ότι είναι ψυχολογική
Τέλος, να πω ότι είμαι απόλυτα σίγουρη ότι ΟΛΑ τα παιδάκια, αλλιώς αντιδρούν στο μάλωμα-ξύλο-τιμωρία που προέρχεται απ τη μαμά κι αλλιώς απ τον μπαμπά