Το να μην μπορείς να «θυσιαστείς» είναι δήγμα ανωριμότητας.
σιγά μην είναι και δειγματάκι από φιδίσιο δόντι

η ανορθογραφία σου είναι δαγκωνιάρικη, για αυτό και
άκρως σεξουλιάρικη.

Το να μη θυσιάζεσαι είναι και δείγμα αυτοπροστασίας όσο και προστασίας
αυτού για τον οποίο πας να θυσιαστείς, όταν οι συνθήκες μετά τη θυσία
είναι από μόνες τους βωμός.
Δύο θυσίες πέφτουν πολλές όταν η εξουθενωτική μονομαχία
προϋποθέτει ότι τα καλά θα έρθουν κάποτε και αποσπασματικά.
Δεν είναι κουτό να καταδικάζεσαι επειδή έφερες ένα παιδί
και για δικαιολογητικό να λες στο δικαστήριο
"κύριε πρόεδρε, αγαπητό ακροατήριο, εγώ έγινα θυσία για τα παιδιά μου,
αλλά δεν υπολόγισα σωστά στο ψυχόδραμα της κοινωνίας όπου θα μεγαλώσουνε" ????
Κι αν πάλι δε νοιώθεις καμία καταδίκη αλλά απεναντίας, αθωώνεσαι εφάπαξ
και τριαντάφυλλα κοσμούν το βάζο στο τραπεζάκι της κουζίνας σου
και κάθε πέταλο κι από μια καλή οικογενειακή στιγμή με τα παιδιά σου,
θα πει πως όσοι δεν έχουν ή δε θέλουν παιδιά, θα πρέπει να αρχίσουν
να σπάνε πιάτα, βάζα, κι όλα τα θορυβώδη κουζινικά ως ένα πρόχειρο δείγμα
ανωριμότητας γιατί ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΘΕΛΗΣΕΙ, ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΘΥΣΙΑΣΤΕΙ,
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΗΜΙΘΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΤΥΦΛΟΜΥΓΑ
ΣΕ Ο,ΤΙ ΚΑΙΕΙ ΤΟΥΣ ΚΩΛΟΥΣ ΤΟΥΣ
(για να πάρουν τη σφραγίδα ανωριμότητας, σα τα πασχαλινά ερίφια)???
Μου κάνει λίγο σα να θες να χειροκροτηθείς που αξιώθηκες να βγάλεις
από τα σωθικά σου δυο γοητευτικά πλάσματα που σε κάνουν ευτυχισμένη
και παρασυρμένη από το "ΜΑ ΠΟΣΑ ΧΑΝΕΤΕ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ" στήνεις μανιφέστα
κατηγοριοποίησης
(ώριμος (γινωμένο σύκο)ο μελλοντικός γονιός,
ρηχή ψυχή ο μοναχικός πορευτής).
Δεν είναι ούτε καλότροπο ούτε και σχετικό με κάποιο απαιτούμενο ψυχικό σθένος.
πάω να θυσιαστώ μη με πεις ανώριμο
και χάσω τη δάγκα σου, ρου-μάνα μου

