μα... το ότι θα σε παντρευτεί κάποια στιγμή κάποια γιατί είσαι καλό παιδί, σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί το συναίσθημα του έρωτα
Μα ναι, φυσικά και θα είναι ερωτευμένη γιατί απλά είσαι αυτό που της ταίριαζε (δεν αναφέρομαι με τον β' ενικό απαραίτητα στον κηπουρό). Παράλληλα δε, θα έχει τον μπρατσαρά από δίπλα για γκόμενο, που της στέλνει τη λίμπιντο στα ύψη.
Είναι σίγουρο πως έχουμε όλοι στο μυαλό μας τους ίδιους ορισμούς για το τί είναι κακό και τι καλό παιδι?
Από εκεί μάλλον πρέπει να ξεκινήσουμε και μετά να αναλύσουμε ποιός χάνει τι.
Να θέσω λοιπόν επί τάπητος τον δικό μου ορισμό του "καλού παιδιού".
"Καλό παιδί" για μία γυναίκα είναι ο άνθρωπος που πιθανώς θα ταίριαζε πολύ έως και πάρα πολύ μ' αυτήν, αλλά στερείται σεξουαλικότητας.
Εξετάζω τη σκοπιά του να είναι ο άντρας το "καλό παιδί". Κι αυτό γιατί στην Ελλάδα έχουν οι γυναίκες το πάνω χέρι στις σχέσεις. Επίσης το "για μία γυναίκα" δείχνει ότι (κατά τη γνώμη μου πάντα) ένα άτομο είναι κατ' ανάγκην για όλες "καλό παιδί". Όταν βέβαια είναι για ένα μεγάλο ποσοστό του δείγματος τότε... εμπίπτει στις περιπτώσεις που εξετάζουμε εδώ.
Βάση του προσωπικού ορισμού μου, το "καλό παιδί" έχει
πιθανώς έναν χαρακτήρα που πλησιάζει στον χαρακτήρα που η γυναίκα θα έβρισκε ιδανικό σ' έναν άντρα. Ποια η διαφορά του από τους επωνομαζόμενους "μ@λ@κες"; Ότι για κάποιους λόγους στερείται σεξουαλικότητας, δηλαδή δεν έλκει την εν λόγω γυναίκα.
Στις μικρότερες ηλικίες, όπως είναι φυσικό, η σεξουαλικότητα είναι το κυρίαρχο (αν όχι το μοναδικό) κριτήριο. Κι ο χαρακτήρας πιθανώς να παραγκωνίζεται (πιθανώς πάλι, δεν συμβαίνει πάντα). Δεν το κατακρίνω, ίσα-ίσα που
πρέπει να σ' έλκει ο άλλος και σεξουαλικά.
Και σε τέτοιες περιπτώσεις έχουμε την κλασική σκέψη που είπε πιο πάνω η Λένα: "Θα τον αλλάξω."
No comment.
Γι' αυτό και όταν έρθουν κάποιες μικρές δυσκολίες πάνε για παρηγοριά στο καλό παιδί-φιλενάδα τους. (Εμμ φίλο ήθελα να πω.
Πού είναι το backspace ρε γμτ;)
In the very end βέβαια, ο "καλος" κερδίζει. Το θέμα είναι πότε;
