[...] Ο χρόνος που σου αναλογεί είναι τόσο σύντομος, που, εάν χάσεις έστω και μια στιγμή έχεις χάσει ήδη όλη σου τη ζωη, γιατι δεν είναι μακρύτερη. Διαρκεί πάντοτε τόσο, όσος είναι ο χρόνος που χάνεις. Αν λοιπόν έχεις ξεκινήσει ένα δρόμο, συνέχισέ τον, κάτω από οποιασδήποτε συνθήκες. Δεν μπορείς παρά να κερδίσεις, δεν διατρέχεις κανέναν κίνδυνο, ίσως να γκρεμιστείς στο τέλος. Άν είχες όμως κάνει στροφή μετά τα πρώτα ήδη βήματα και είχες αρχίσει να κατεβαίνεις και πάλι τη σκάλα, θα γκρεμιζόσουν εξαρχής, και μάλιστα όχι ίσως αλλά οπωσδήποτε. Εάν λοιπόν δεν βρίσκεις τίποτα εδώ στους διαδρόμους, άνοιξε τις πόρτες, εάν δεν βρίσκεις τίποτε πίσω απ' τις πότρες, υπάρχουν οι άλλοι όροφοι, αν δεν βρεις και πάνω τίποτα, δεν πειράζει, ανέβα νέες σκάλες, όσο δεν σταματάς να ανεβαίνεις δεν παύουν και τα σκαλιά: κάτω από τα πόδια σου, καθώς ανεβαίνεις, ξετυλίγονται προς τα πάνω.
"Συνήγοροι" Franz Kafka. Μτφ. Α. Ρασιδάκη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.