Κι εγώ έτσι έλεγα πάντα.
Το θέμα είναι ότι πλέον... απλά δεν ξέρω τι να του πω. Ξέρω περίπου τι μου φταίει, μία άλλη κοπέλα θα με καταλάβει αν της τα πω... αλλά ένας άντρας και δη αυτός, τον οποίο αφορά ό,τι σκέφτομαι... πόσο θα καταλάβει το μπέρδεμά μου;;;
Μπορεί τελικά να μην είναι αυτός, στον οποίον θα βρω ό,τι ψάχνω...
Αλλά όποτε βλέπω ένα ίχνος από ένα μικρό βηματάκι που έχει κάνει, για να με καταλάβει και να με ευχαριστήσει.. .λέω, αφού το παλεύει... και χαίρομαι, πραγματικά χαίρομαι...
αλλά όταν για άλλη μία φορά ξενυχτάω... τι να ΄κανω;;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.