Σπανίως ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται όπως βλέπει. Συνήθως βλέπει όπως αντιλαμβάνεται – Πολύβιος Δημητρακόπουλος, 1864-1922.
Μία ακόμη αλγεινή πραγματικότητα του νεοελληνικού δράματος, είναι η μανιώδης ενασχόλησή μας με οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί «αντισυμβατικό», «μυστήριο», «απόκρυφο» κ.λπ. Δεκάδες περιοδικά και ακόμη περισσότερα βιβλία και ιστοσελίδες, φροντίζουν να εξαπατούν συστηματικά τους Έλληνες με διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, οι οποίες θα προκαλούσαν τον θαυμασμό και του πιο επιτυχημένου συγγραφέα μυθιστορημάτων. Θεωρίες με θρησκευτικό, μεταφυσικό, πολιτικό και ιστορικό περιεχόμενο έχουν επηρεάσει εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων, οι οποίοι τις υποστηρίζουν με φανατισμό. Χαρακτηρίζουν «πλανημένους» τους υπόλοιπους που τολμάνε να είναι επιφυλακτικοί για ένα ζήτημα το οποίο κατά πάσα πιθανότητα πλανάται στη φαντασία ορισμένων.
Οι συγγραφείς των εν λόγω βιβλίων στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι αγύρτες, οι οποίοι εκμεταλλεύονται την ενδόμυχη κλίση του ανθρώπου προς το άγνωστο, το μυστήριο, το απόκοσμο. Ανάμεσα σε αυτούς υπάρχουν και ορισμένοι δόλιοι οι οποίοι νοθεύουν σκόπιμα την πραγματικότητα με διάφορα urban legend σενάρια, ώστε οι αναγνώστες να ασχολούνται κυριολεκτικά με φαντάσματα.
Ο μέσος Έλληνας έχει επηρεαστεί από διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, από τις πιο αληθοφανείς έως τις πιο ακραίες. Όμως, το ζήτημα έχει αποκτήσει τόσο σοβαρές διαστάσεις σε σημείο που κρίνουμε και αποφασίζουμε με βάση αυτές τις θεωρίες. Περί εξωγήινων που βρίσκονται ενσαρκωμένοι σε ανθρώπινη μορφή, νεφελίμ που είναι υπηρέτες του διαβόλου, το 2012 όπου θα καταστραφεί η γη, τις προφητείες όπου η Ελλάδα θα γίνει περιφερειακή δύναμη χωρίς να χρειαστεί να ρίξει έστω μία σφαίρα, τα υπερατλαντικά ταξίδια των Ελλήνων το 50.000 π.Χ. και πολλά άλλα που δεν μπορω να τα συλλάβω εγώ ο «μικρόνους», όπως θα έλεγε ένας οπαδός κάποιας από τις προαναφερθείσες θεωρίες. Η αναζήτηση της αλήθειας δεν είναι «σπορ» για να ικανοποιούμε ή να εξάπτουμε τη φαντασία μας ή για να χαρακτηριστούμε από τους υπόλοιπους «αντισυμβατικοί». Αναμφίβολα, υπάρχουν απόκρυφες αλήθειες και μυστικά σχέδια, τα οποία όμως δεν σχετίζονται με την απόκρυψη κάποιας διαστημικής συσκευής ενός αγνώστου αρχαίου Έλληνα ονόματι «Τρισμέγιστος Βλακέντιος», ούτε με την αποσιώπηση προφητειών που θέλουν την Ελλάδα υπερδύναμη. Αυτά τα σενάρια έχουν ως μοναδικό και κοινό σκοπό την απασχόληση του πλήθους.
Θα πρέπει να αναλογιστούμε κατά πόσον μας ωφελεί να γνωρίζουμε ότι οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που πραγματοποίησαν υπερατλαντικά ταξίδια. Αυτό δημιουργεί μία ψευδαίσθηση μεγαλείου στην κατά τ’ άλλα τραγικότατη νεοελληνική κοινωνία, η οποία έχει απαρνηθεί την πολιτιστική και ιστορική παρακαταθήκη της για να ενστερνιστεί έναν τρόπο ζωής ξένο, παρασιτικό (ως φύσει καταναλωτικός) και διαβρωτικό για το έθνος και την κοινωνία μας – όπως αποδείχθηκε. Θυμόμαστε το παρελθόν μας όταν ένας ξένος μας κατακρίνει ή όταν θέλουμε να θρέψουμε το υπερεύθικτο Εγώ μας. Ο Έλληνας ο μαχητικός, ο ηρωικός, ο ρομαντικός μετατράπηκε σε μεμψίμοιρο ανθρωπάκο που εναποθέτει τις ελπίδες του σε προφητείες. Ο σύγχρονος Έλληνας που συντηρεί τον ναρκισσισμό του με ένδοξα – μα περασμένα – μεγαλεία, στα οποία δεν υπήρξε συμμέτοχος, ούτε καν συνεχιστής. Αυτά είναι τα απότοκα των δεκάδων θεωριών συνωμοσίας, οι οποίες προσφέρονται ως εύκολη τροφή στον νεοέλληνα για να του υπενθυμίζουν πόσο «σπουδαιότερος» ήταν έναντι των άλλων, αλλά χωρίς να του δείχνει τον τρόπο για να ξαναγίνει σπουδαίος, μεγαλουργός, ηθικός, γενναίος και δίκαιος. Ένας στείρος κίβδηλος πατριωτισμός, ο οποίος το μόνο που έχει να επιδείξει είναι κάποιες παρακμιακές συναισθηματικές εκρήξεις. Το ελληνικό παράδοξο του νεοέλληνα επηρμένου ναρκισσιστή και παράλληλα ξενομανή, γιατί η προγονολατρεία του δεν είναι παρά ένα φετίχ κι όχι ένας συνειδητοποιημένος θαυμασμός.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, ότι η διεθνής συνωμοσία που λαμβάνει χώρα δρομολογείται από μία οικονομική ελίτ (περιούσια) η οποία ελέγχει διεθνείς οργανισμούς, τράπεζες, κράτη και επεκτείνουν το καπιταλιστικό σύστημα στο οποίο μέχρι πρότινος ευημερούσαν οι καλοί καταναλωτές – αστοί. Οι ιδιωτικοποιήσεις, η κατάργηση των συνόρων, η εκμετάλλευση των εθνικών πλούτων από τις πολυεθνικές εταιρίες, η οικονομοκρατική αντίληψη, η υποβάθμιση πνευματικών προϊόντων, η αποδόμηση των εθνών αποτελούν γνωρίσματα μίας καπιταλιστικής κοινωνίας. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ευρώπη, έχει ήδη συμβεί σε πολλές χώρες του τρίτου κόσμου για τις οποίες ο περισσότερος κόσμος είχε άγνοια. Αυτός είναι ο εχθρός. Δεν είναι οι νεφελίμ, δεν είναι οι εξωγήινοι και σίγουρα δεν πρόκειται να αποτελέσουμε απειλή αν απλώς καυχιόμαστε για το ένδοξο παρελθόν μας. Θα αποτελέσουμε απειλή όταν γνωρίσουμε τον εχθρό μας, όταν στραφούμε στην πολιτιστική παρακαταθήκη μας, αποκτήσουμε ώριμη πολιτική σκέψη και γίνουμε επιτέλους ρεαλιστές.
Νεογέννητος
Σημείωση Συντονιστού:Τα μηνύματα #17-19 προήλθαν έπειτα απο συγχώνευση με το θεμα:" Το σύνδρομο της συνωμοσιολαγνείας"