ποιος ο προορισμός της φωτογρ.
το να λέμε ω τι ταλέντο, ω τι καλλιτεχνάρα,
αντί του "έχει BSS mode και auto zoom
με 14,2 mpixel ανάλυση"
αυτός ο νικον, έχει φθάσει
στο ψευδαισθησιακό περισσότερους ανθρώπους
από όλα τα ψυχοτρόπα μαζί.
(γιατί ο κάνον κι ο άλλος
ο παπάρας ο όλυμπους? ακούω τον αντίλαλο
να ανταπαντά)
ο προορισμός της φωτό
είναι να χάνουμε την ομορφιά για
να την ξανακερδίσουμε ...
..όταν πια δε θα είμαστε εκεί.
ο προορισμός της φωτογραφίας
είναι να κάνει τους μελαγχολικούς
κατατονικούς και τους σκληρούς χαρακτήρες
φρουί ζελέ.
Η φωτογραφία υπάρχει για να
έχουμε μια προσωπική αρχειοθήκη,
ένα άλμπουμ σκιών στο χρόνο.
όσοι έζησαν πριν την ανακάλυψη του φιλμ,
έκαναν αρχεία μέσα τους.
Η φωτογραφία τους ήταν τα μάτια της αγαπημένης τους,
όχι ένα εκτυπωμένο χαρτί κι αυτό τελικά ήταν που μετρούσε,
το να μπορείς να το βλέπεις αγουροξυπνημένο,
να το αγαπάς και να να το φιλάς χωρίς κλικ.
όλη αυτή η τρελή μαγεία να απαθανατίζουμε,
είναι η εν αγνοία προσπάθεια αποθανάτισης ή
εξάλειψης του βιωματικά στιγμιαίου.
Κι αυτό με κόστος να το έχεις σε ένα άλμπουμ αργότερα
για να μπορείς να το αποδείξεις στον εαυτό σου.
Να πλάθεις ιστορίες με εικονοκλασίες.
τι το χρειαζόμαστε αλήθεια?