Σε μια φαση γαμ*&@#$ τα λιγο εως παρα πολυ αλλα οκ, μια χαρα.
Βγαινεις με φιλους, παρεες, βολτες, καφεδες, θαλασσες, ποτα, ξενυχτια, μπας και ξεχαστεις, περνας καλα, ισως και πολυ καλα
προσωρινα ΚΙ ΟΜΩΣ θα ερθει αυτη η κ*λο-ωρα που θα πρεπει να μεινεις μονος σου και να βαριεσαι τα παντα, να μελαγχολεις και να σου λειπει κατι...να εχεις ενα βαρος, κατι.
Και το χειροτερο, να μην κανεις τιποτα γι αυτο ενω κατα βαθος ξερεις οτι φταις που εισαι ετσι.
Τι να πει κανεις...