Resident Evil, συνήθως συμφωνώ μαζί σου αλλά εδώ με εκπλήσσεις.
Ποτέ δεν κατάλαβα τι πρόβλημα έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι με τη σεξουαλική ζωή των γονιών τους και τους φαίνεται αηδιαστική η σκέψη ότι κάνουν σεξ. Η μόνη εξήγηση που βρίσκω είναι ότι υποβόσκει μια αντίληψη ότι το σεξ είναι κατά κάποιο τρόπο "κακό".
αν και φαντάζομαι ότι αυτό είναι γενικό σχόλιο να διευκρινήσω ότι αυτό δεν το είπα εγώ. Ειπώθηκε αλλά όχι από εμένα
Ομοίως και για τα παιδιά. Τι νοοτροπία "don't ask, don't tell" είναι αυτή; Και γιατί από τα 18 παρακαλώ; Ο ίδιος ο νόμος το επιτρέπει από τα 15, αν λοιπόν και το ίδιο το παιδί το θέλει, δεν βρίσκω το λόγο να του βάζω εμπόδια (και φυσικά, ακριβώς επειδή δεν το θεωρώ κάτι κακό και δεν έχω πρόβλημα να μιλήσω γι'αυτό, θα του έχω μάθει περί αντισύλληψης πολύ νωρίς). Θέλω να πιστεύω ότι θα έχει τη διακριτικότητα να μην προκαλεί ...ηχορρύπανση κάνοντας το. Όχι γιατί είναι κακό και θέλω να αυταπατώμαι ότι το παιδί μου δεν κάνει σεξ, αλλά γιατί είναι προσωπικό. Και το χέσιμο δεν είναι κακό, αλλά δεν θέλω να ακούσω άλλους να σφίγγονται για να βγει ο βόας, είτε είναι παιδιά μου είτε όχι.
Καταρχάς, θεωρώ δεδομένα όλα όσα αναφέρεις περί ενημέρωσης κτλ, και περί διακριτικότητας (διακριτικός προσπαθείς να είσαι όταν μένει το φιλικό ζευγάρι στο δίπλα δωμάτιο, ε φαντάζομαι το άγριο σεξ δεν θα επιλέξεις να το κάνεις τη μέρα που θα είναι οι γονείς σου/τα παιδιά σου στο δίπλα δωμάτιο
).
Μην του βάζεις στεγανά και μην το περιορίζεις. Αν μου επιτρέπεις το βλέπεις λίγο υπό περιορισμένη οπτική (ή τουλάχιστον αυτό μου δείχνεις με την απάντηση).
Δεν είπα ότι δεν θα το επέτρεπα στα πλαίσια του "άμα
δεν τον/την φέρει σπίτι θα μείνει αγνος-η και αμόλυντος-η μέχρι τα 35"
Οκ, έχω περάσει κι εγώ από τα 15, μεγάλωσα σε ετούτο τον πλανήτη, μια χαρά θυμάμαι τις ορμές, τις διαθέσεις, τα πράγματα που σκεφτόμασταν [και κάναμε κάποιοι από εμάς]. Θα ήταν τουλάχιστον παράλογο να φαντάζομαι κάτι τέτοιο και
πιστεύω ότι η μητρότητα δεν θα με τυφλώσει τόσο ώστε να τα ξεχάσω όλα αυτά απλώς και μόνο επειδή "το δικό μου παιδί δεν μπορεί να είναι σαν τα άλλα (τα "κακά") "
Αναφέρθηκε όμως και πιο πάνω πολλά πράγματα σχετίζονται με τη σταδιακή ωριμότητα που αποκτούμε ως άνθρωποι. και μηχανάκι είχα από τα 16 μου αλλά οδηγική συνείδηση πραγματικά απέκτησα κάπου στα 20. Οκ, ο νόμος μου το επέτρεπε αλλά έπρεπε να περάσουν κάποια χρόνια ακόμα για να συνειδητοποιήσω κάποια πράγματα.
Επίσης, αυτό που αναφέρω έχει να κάνει με την ευρύτερη έννοια της διαπαιδαγώγησης που έχω στο μυαλό μου. Ο νόμος το επιτρέπει στα 15, επειδή όμως
εγώ το μεγαλώνω και όχι ο νομοθέτης θα πρέπει να πείσει
και εμένα με τη συμπεριφορά του ότι μπορώ να το εμπιστευτώ. Οι ελευθερίες και τα δικαιώματα
κερδίζονται, δεν δίνονται με βάση το τι πιστεύουμε εμείς ότι θα έπρεπε να είχαμε στην αντίστοιχη ηλικία/τι πιστευει το παιδί ότι θα έπρεπε να είχε/ αν ο φίλος του ο Κωστας έχει αποκτήσει την ίδια ελευθερία εδώ και ένα μήνα.
Όταν μεγάλωνα η μεγαλύτερη αδελφή μου είχε ήδη κάποια "προνόμια" παραπάνω. Όταν έφτανα κάθε φορά στην ηλικία των προνομίων της έπρεπε εκ νέου να τα κερδίσω και δεν τα είχα απλώς και μόνο επειδή στην αντίστοιχη ηλικία τα είχε και η αδελφή μου. Και ακριβώς εξαιτίας αυτού κάποια πράγματα μου επιτράπηκαν αργότερα από αυτήν ενώ κάποια πράγματα νωριτερα. Δεν βρίσκω που είναι το κακό σε αυτό.
Αυτό που θέλω να πω με το παραπάνω είναι ότι την έννοια του sleep over της σχέσης του παιδιού μου τη βλέπω ως προνόμιο που πρέπει να κερδιθεί,
σε συνδυασμό με την βιολογική και "κοινωνική" του ηλικία. Δεν έχει να κάνει με το αν [θα] βλέπω το παιδί μου ως "παιδί" μέχρι να ... μπει στην εμμηνοπαυση. Ακριβώς λόγω αυτού, κρίνοντας ίσως εξ ιδίων τα αλλότροια και έχοντας περάσει μπόλικα πλέον χρόνια από τα 18α γενέθλιά μου και έχοντας ζήσει, επομένως, διάφορα στάδια ωρίμανσης από τότε μέχρι σήμερα (προσωπικά στα 18 μου νόμιζα ότι ήμουν πια πραγματικά μεγάλη και ώριμη και ήταν μόλις πριν λίγα χρόνια που έπεσαν στα χέρια μου βίντεο από κάποιες μαζώξεις της τότε παρέας που συνειδητοποίησα πόσο "παιδιά" ήμασταν και φαινόμασταν όλοι
),
θεωρώ ότι η ηλικία των 18 ως όριο που έχει θεσπιστεί για διάφορα πράγματα (λήξη σχολείου, δικαίωμα να βγάλεις δίπλωμα, δικαίωμα ψήφου κτλ)
ίσως να μην είναι ΤΟΣΟ τυχαία. Στα ευρύτερα πλαίσια μιας διαπαιδαγώγησης έτσι όπως την περιέγραψα, δεν θα ήθελα και δεν θα επικροτούσα, δεν θα προτιμούσα την παραμονή του φίλου του παιδιού μου πριν από αυτή την ηλικία πάνω-κάτω στο σπίτι όλο το βράδυ.
Όσο για τα περι εκμετάλλευσης από ορισμένους, πρώτον με κάλυψαν οι άλλοι που είπαν το προφανές: Αν θέλουν να γίνει, και να μη γίνει στο σπίτι σου, θα γίνει κάπου αλλού. Το λιγότερο προφανές είναι ότι θεωρείτε την κόρη σας τόσο ηλίθια που θα επιτρέψει σε κάποιον να την "εκμεταλλευτεί", όπερ μεθερμηνευόμενον εστί, να κάνει σεξ χωρίς να το θέλει. Αν θεωρείτε ότι θα είστε τόσο κακοί γονείς, κάντε μας τη χάρη και μην αναπαραχθείτε. Καλύτερο για όλους θα είναι.
Σε αυτό δεν έχουμε κάποια αντίρρηση γενικά, αν και θα μου επιτρέψεις να πω ότι ... ποτέ δεν ξέρεις... Ο έρωτας πολλές φορές 'τυφλώνει' και ναι, ακόμα και ο πιο έξυπνος άνθρωπος μπορεί να την "πατήσει" από έρωτα και να κάνει κάτι ηλίθιο για το οποίο θα μετανιώνει μετά (και αυτό για κάποιους μπορεί να σημαίνει "κοιμήθηκα με κάποιον που δεν ήθελα")
ps. ήμουν κάτι παραπάνω από σίγουρη ότι σε αυτό το θέμα θα διαφωνήσουμε
