Το παραπάνω μήνυμα, παρά την ισοπεδωτική οπτική με την οποία αντιμετωπίζει το θέμα, φρονώ ότι έχει πολλές δόσεις αλήθειας. Ουσιαστικά πάντως, αυτές οι διαπιστώσεις γίνονται από κάθε ρομαντικό ο οποίος ενώ μπαίνει σε μια θεωρητική σχολή περιμένοντας ότι θα βρει ανθρώπους με πνευματικά ενδιαφέροντα, βρίσκει κυρίως στους εκπροσώπους του γυναικείου φύλου το οποίο και υπερισχύει αυτόν τον τύπο φοιτήτριας την οποία προανέφερε ο φίλος από πάνω. Με δυο λόγια: Μηχανή παραγωγής υψηλών βαθμών αλλά μηδαμινής γνώσης. Και σίγουρα μηδαμινής κριτικής σκέψης. Και αυτό φαίνεται από το ότι οι περισσότερες γυναίκες, εξερχόμενες από το πανεπιστήμιο, αναπαράγουν αυτούσια την κυρίαρχη ιδεολογική άποψη κάποιων «φωστήρων» χωρίς να μπαίνουν καν στη διαδικασία να κάνουν την παραμικρή κριτική σε αυτήν. Γιατί έχουν μάθει μόνο ένα πράγμα: Να παπαγαλίζουν καλά... Να με συγχωρούν οι γυναίκες, αλλά αυτή είναι μια θλιβερή διαπίστωση την οποία έχω κάνει κι εγώ ο ίδιος... Πάντως, υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις. Αν και δεν παύουν ποτέ να είναι εξαιρέσεις...