Σκληρό παζάρι για το χρέος – Τι θα προβλέπει η συμφωνία | markos.tv
To σήμα για «πολιτικές εξελίξεις» έδωσε από τις Βρυξέλλες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Βενιζέλος, καθιστώντας σαφές ότι ο ίδιος και ο πρωθυπουργός αναμένεται να θέσουν το νέο μνημόνιο σε ψηφοφορία, όπου θα απαιτηθούν 180 ψήφοι. Το διακύβευμα είναι πάρα πολύ μεγάλο, καθώς το νέο πακέτο-μνημόνιο από τη μία, φέρνει την σημαντική ελάφρυνση του δημοσίου χρέους και από την άλλη, αυξημένη επιτήρηση και βέβαιη λιτότητα για χρόνια.
Η κυβέρνηση που θα συνδέσει το όνομά της με την αναδιάρθρωση του χρέους θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις και υπέρ του δέοντος σφιχτή οικονομική διαχείριση, υπό το άγρυπνο βλέμμα των δανειστών και υπό τη «δαμόκλειο σπάθη» της εξόδου από το ευρώ. Η ελάφρυνση του χρέους έρχεται πακέτο με την νέα δομή της οικονομικής διακυβέρνησης, όπως θα την σχηματοποιηθούν οι εταίροι και μέσα από την αλλαγή της Συνθήκης της Λισαβόνας. Η νέα συνθήκη θα προβλέπει κλιμάκωση των πιέσεων για τους «απείθαρχους» του ευρώ, αρχίζοντας από χρηματικά πρόστιμα, περνώντας στην εποπτεία και καταλήγοντας, αρχικά, στην απώλεια της ψήφου και τέλος στην αποπομπή, «για τον φόβο της διάχυσης».
Προφανώς και το «πακέτο αυτό» δεν μπορεί να το επωμισθεί η σημερινή κυβερνητική πλειοψηφία.
Συγκεκριμένα ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, από τις Βρυξέλλες όπου βρίσκεται, δήλωσε τα εξής σε ομήγυρη δημοσιογράφων:
«Ενημέρωσα, κατ’ εντολή του Πρωθυπουργού, τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τα πάντα: Για το διαπραγματευτικό πλαίσιο, τους βασικούς αριθμούς, τα κρίσιμα ερωτήματα, τις προτεραιότητες, τους κινδύνους. Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση θεωρεί ότι τέτοιου είδους ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυξημένο αίσθημα ευθύνης και ως εκ τούτου να ψηφίζονται ει δυνατόν στην Βουλή με ευρεία πλειοψηφία, όχι επειδή αυτό είναι νομικά αναγκαίο, αλλά γιατί αυτό είναι εθνικά επιβεβλημένο και πολιτικά υπεύθυνο».
Επί της ουσίας της διαπραγμάτευσης και για το αν η ελληνική κυβέρνηση διαδραματίζει ενεργό ρόλο, ο κ. Βενιζέλος απάντησε: «Η Ελλάδα παίζει κεντρικό ρόλο στην ομάδα, η οποία διαχειρίζεται όλα τα θέματα που αφορούν την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους, σύμφωνα με τις ρητές αποφάσεις του Eurogroup και της Συνόδου Κορυφής. Δεν κινούμαστε, όμως, μονομερώς, αλλά πάντα ως μέλος της Ευρωζώνης και στο πλαίσιο των συλλογικών αποφάσεων των οργάνων της, στα οποία παρουσιάζουμε συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις, γιατί γνωρίζουμε τη σημασία που έχουν οι θεσμικές εγγυήσεις και συμπεριφορές στα θέματα αυτά».
Κυβερνητική πηγή, επεξηγώντας τη συμφωνία που στήνεται, αναφέρει ότι:
• θα μειώνει το μέγεθος του ελληνικού χρέους κατά το δυνατόν περισσότερο, με τα λιγότερα νομικά προβλήματα,
• θα περιλαμβάνει το σύνολο των ομολόγων που κατέχουν ιδιώτες επενδυτές,
• θα περιλαμβάνει τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και τα φυσικά πρόσωπα,
• δεν θα έχει αυτοτελή επίπτωση στις συντάξεις,
• θα αφήνει ανέγγιχτες και εξασφαλισμένες τις καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες,
• το κεφάλαιο που θα αναδιαρθρωθεί αξίζει 200 δισ. ευρώ και λήγει ως το 2035,
• με βάση τις διαπραγματεύσεις το κούρεμα θα αντιστοιχεί σε άνω του 50% αυτού του ποσού,
• θα είναι σε εθελοντική βάση, αλλά ουδείς εγγυάται αν θα είναι ή όχι πιστωτικό γεγονός,
• θα έχει τη σύμφωνη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
• και θα έχει προκύψει ως αποτέλεσμα διαπραγματευτικής εντολής που θα έχει η ΕΕ και όχι μονομερώς η Ελλάδα.
«Το θέμα είναι να κρατηθεί όρθια η χώρα. Θα εξηγήσουμε στη Βουλή τη συμφωνία, ωστόσο θα απαιτηθεί αυξημένη συνείδηση ευθύνης», επεσήμανε ανώτατη κυβερνητική πηγή που ενημέρωσε τον ελληνικό τύπο χθες στις Βρυξέλλες.
Ήδη από τη Σύνοδο της Κυριακής φάνηκε ότι η Διεθνής Ένωση Τραπεζών IIF ενδέχεται να έχει αποδεχτεί ποσοστό απομείωσης μέχρι 40%, ο δε Μπαρόζο θέτει ως βάση διαπραγμάτευσης την έκθεση βιωσιμότητας που συνέταξε η τρόικα και αναφέρει ποσοστά από 50 ως 60%.
«Ως κράτος μέλος της Ευρωζώνης δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε μονομερείς ενέργειες που θα χαρακτηριστούν αναδιάρθρωση χρέους. Αν δεν συμφωνήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν γίνεται τίποτα. Εμείς δεν προχωράμε, κανείς δεν προχωράει», έλεγε η ανώτατη κυβερνητική πηγή.
Η ίδια πηγή αναφέρθηκε και στο σχέδιο ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών. Σύμφωνα με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης:
• οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες είναι διασφαλισμένες,
• η επανακεφαλαιοποίηση και η ρευστότητα του συστήματος είναι εγγυημένες,
• θα ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο του 2012,
• οι τράπεζες θα μείνουν προσωρινά μόνο υπό τον έλεγχο του κράτους,
• θα αντλήσουν τα αναγκαία κεφάλαια κυρίως από τις αγορές, αμέσως μετά από το ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με αντάλλαγμα κοινές μετοχές.
• Αν δεν επαρκέσουν οι πόροι του ΤΧΣ, θα αντληθούν πόροι του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) υπό τους όρους που αυτό θα επιβάλει.
Ωστόσο, σύμφωνα με πηγή της Κομισιόν που έχει επικοινωνιακή αρμοδιότητα «δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί ο τρόπος με τον οποίο ο EFSF θα δανείζει τράπεζες και θα επιβάλει μνημόνια».
Βέβαιο είναι πάντως ότι με βάση το προσχέδιο συμπερασμάτων του Ecofin, «όσες τράπεζες αναζητήσουν κεφάλαια από κράτος μέλος ή το EFSF θα πρέπει απαραιτήτως να καταθέσουν σχέδιο αναδιάρθρωσης τους, ακόμη και σχέδιο για τη διάλυση τους ανάλογα με την περίπτωση».
Επ’ αυτού η ελληνική κυβέρνηση σχολιάζει ότι «
το δημόσιο έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τη μετοχική σύνθεση και την πρόοδο των τραπεζών ώστε να λειτουργούν υπέρ της ανάπτυξης, υπέρ των επιχειρήσεων και των καταναλωτών. Μας ενδιαφέρουν και οι μικρομέτοχοι, αλλά όχι οι μεγαλομέτοχοι και οι διοικήσεις. Είμαστε συνεργάτες αλλά άλλο το συμφέρον του έθνους και άλλο το συμφέρον των διοικήσεων».
