Το να είναι κανείς πλήρως ενημερωμένος και με πάσα λεπτομέρεια για το τι λένε όλες οι οργανώσεις της αριστεράς θα λέγαμε ότι δεν είναι εύκολο, ούτε και είναι κάποιος υποχρεωμένος να είναι.
Όταν όμως έχει αναλάβει το ...καθήκον να εκφράσει κριτική απέναντι σε οργανώσεις και ένα συγκεκριμένο πολιτικό εγχείρημα, μάλιστα μέσα από τις σελίδες μιας εφημερίδας της ανεξάρτητης αριστεράς ενταγμένης στο χώρο ενός νέου και αριστερού ρεύματος που έχει ξεκόψει, ή έτσι θέλει να πιστεύει, από τα κακά του "ιστορικού" κομμουνιστικού κινήματος τότε οφείλει, τουλάχιστον, να διαβάζει και να αντιπαρατίθεται στα κείμενα στα οποία αναφέρεται και όχι να γράφει με βάση το τι είδε στο, καλό κατά τα άλλα, σατυρικό σποτ του ράδιο Αρβύλα! Άντε και σε σχόλια στο διαδίκτυο! Όσο για συνολική ενημέρωση περί απόψεων, αναλύσεων κ.λπ. μάλλον πολλά θα ζητάγαμε.
Αυτά με αφορμή το άρθρο του Κωστή Νάγια στο τελευταίο ΠΡΙΝ.
Δεν έχει νόημα να παραπέμψει κανείς σε αναλύσεις και άρθρα από το 2008 στην Προλεταριακή Σημαία για την κρίση, αν θέλει μπορεί να το κάνει ο ίδιος και ο χώρος του. Ή να πούμε για την προσπάθεια που έκανε το ΚΚΕ(μ-λ), και τα μετωπικά σχήματα που συμμετέχει, για κοινή αντιμετώπιση από τότε της κρίσης στη κατεύθυνση της οργάνωσης του λαού, όσο ήταν ακόμη σχετικά νωρίς, και τις απαντήσεις που παίρναμε από το χώρο του. Απαντήσεις που υποτιμούσαν την κρίση και θεωρούσαν υπερβολές τις εκτιμήσεις μας ότι η κρίση δεν είναι παροδική, ότι έχει βάθος και ότι δεν θα έχει τελειωμό η επίθεση απέναντι στις κατακτήσεις του λαού και της εργατικής τάξης (αυτό το τελευταίο εμάς μας ενδιαφέρει κυρίως και όχι το πως θα ξεπεραστεί η κρίση και το χρέος του συστήματος, γι' αυτό και δε συμμετέχουμε σε π.χ. επιδοτούμενες από την Κομισιόν ημερίδες (εδώ) της ΕΛΕ και στην ίδια την ΕΛΕ!).
Το κείμενο της Πρωτοβουλίας θα μπορούσε να είναι αφορμή προς συζήτηση και ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση για μια σειρά ζητήματα. Ζητήματα που αφορούν το εργατικό και λαϊκό κίνημα, την ανάγκη οργάνωσης του λαού για να αντισταθεί και να ανατρέψει την πολιτική του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, τη θέση της Ελλάδας στο διεθνές καπιταλιστικό σύστημα και της σχέσης της με τους ιμπεριαλιστές, για το ζήτημα της ανασυγκρότησης ή ανασύνθεσης του κομμουνιστικού κινήματος κ.λπ., κ.λπ.. Κάνει μια προσπάθεια εξερεύνησης του τρόπου αντίδρασης του λαού και των στόχων του. Και φυσικά κάνει κριτική και αντιπαράθεση στις απόψεις των οργανώσεων, κομμάτων και συλλογικοτήτων της αριστεράς. Κριτική που έχει ασκηθεί πολλές φορές από τα έντυπα των δύο οργανώσεων που στηρίζουν την Πρωτοβουλία, αρκετές με πιο σκληρές εκφράσεις.
Από που προκύπτει ότι με βάση αυτή τη κριτική ο χαρακτήρας της Πρωτοβουλίας έχει καθαρά προεκλογικό χαρακτήρα;
Καλό θα ήταν όταν γίνεται κριτική σε κάποιον άλλο να μη κοιτάζει αυτός που την κάνει τον εαυτό του στο καθρέφτη! Πολύ περισσότερο που ο χώρος του δεν έχει χάσει εκλογική για εκλογική διαδικασία που μας προσφέρει το σύστημα άφθονα. Από τις πιο μικρές ως τις πιο μεγάλες. Αλλά βέβαια όταν το σύστημα μας θέτει την ατζέντα του εμείς, η Αριστερά, θα πρέπει να απαντάμε και να κινούμαστε με βάση αυτή και όχι με βάση τις πραγματικές ανάγκες του λαού και του κινήματός του. Το ομολογεί ο ίδιος ο αρθρογράφος με αυτά που λέει για τις "Καλλικρατικές" εκλογές!
Όσο για τα παλιά ή νέα διλήμματα αν αυτά είναι του στυλ "συνέχιση της αστικής λαίλαπας ή ανατροπή της, το δίλημμα των εκλογών", "μεταβατικά αιτήματα" ή ταξική διεκδίκηση, τότε ναι θα προτιμήσουμε τα παλιά. Αυτά που λένε ότι ο λαός πρέπει να οργανωθεί, να πάρει τα όργανα της πάλης του στα χέρια του, ή να δημιουργήσει νέα, για να αντιστέκεται στην κατάργηση των δικαιωμάτων του, για να έχει κατακτήσεις, για να ανατρέπει πολιτικές και όχι σκέτα κυβερνήσεις. Να συγκροτήσει την πολιτική του δύναμη ώστε να φτάσει και στην ανατροπή του συστήματος, στην επανάσταση και το σοσιαλισμό. Μόνο με την συγκρότησή της η εργατική τάξη θα δημιουργήσει σοβαρή κρίση στο αστικό πολιτικό σύστημα και αν προκύψει και καμιά κυβέρνηση φιλολαϊκή τότε βλέπουμε, πόσο φιλολαϊκή θα είναι, πόσο θα αντέξει και κυρίως που θα στηριχθεί. Δεν φτιάχνουμε πρώτα την κυβέρνηση και μετά το κίνημα που θα τη στηρίξει, ή θα την ανατρέψει και αυτήν αν χρειαστεί μαζί με τον καπιταλισμό! Αντί να κρατά ...κριτική στάση απέναντί της. Αυτά λένε τα παλιά αλλά και τα σύγχρονα.
Γενικά αντιεκλογικό δεν είναι το ΚΚΕ(μ-λ), άλλωστε συμμετείχε στις περισσότερες κοινοβουλευτικές εκλογικές διαδικασίες, όμως με τελείως διαφορετική αντίληψη από αυτή του (αριστερού) συρμού! Ένα καλό ψάξιμο και επ' αυτού ίσως να βοηθούσε τον αρθρογράφο να μας ..."την πει" καλύτερα. Διαφορετική αντίληψη για το ρόλο των εκλογών έχει και το Μ-Λ ΚΚΕ άσχετα αν μέχρι τώρα οι δύο οργανώσεις διαφωνούσαν ή και διαφωνούν σε ποιες πρέπει να συμμετέχουν και σε ποιες όχι.
Όσο για την χρέωση των ευρωομόλογων στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αν το διάβαζε το επίμαχο κομμάτι ο αρθρογράφος θα έβλεπε ότι δεν είναι έτσι ακριβώς. Αλλά ας πούμε ότι έτσι είναι, όπως το ερμηνεύει ο ίδιος, απ' όλα όσα λέει το κείμενο μόνο το ευρωομόλογο τους πείραξε; Να υποθέσουμε ότι όλα τα άλλα ισχύουν;
Οι δύο οργανώσεις στα κείμενά τους, κοινά και μη, μιλάνε για τις προσδοκίες τους, που ναι μπορεί και να διαφέρουν, και είναι αρκετά προσγειωμένες στην πραγματικότητα. Δεν μιλάνε για εκλογές, δεν λένε ότι θα φέρουν τη κοσμογονία και άλλα τέτοια φαιδρά που μας κοπανούσαν κάποιοι όταν εκεί που δεν μιλιόντουσαν, και καλά καλά ακόμη δηλαδή(!), έφεραν μέσα από το καμίνι του Δεκέμβρη του '08 την ανατροπή στην αριστερά! Για να θέσουν ζήτημα εκλογών με το "κάτω η κυβέρνηση" ενώ η φωτιά ακόμη δεν είχε σβήσει.
Μιλούν για μια συνεργασία με συγκεκριμένους στόχους χωρίς να κρύβουν κάτω από το χαλί τις διαφορές τους, χωρίς να κρύβουν τις δυσκολίες για να μαζέψουν κάνα ψηφαλάκι. Πάντως σίγουρα δεν θα λύνουν τις διαφορές τους με κλωτσοπατινάδα! Όπως κάνουν κάθε τόσο κάποιες οργανώσεις του μετώπου ανταρσίας.
" Η Πρωτοβουλία δεν είναι (προ)εκλογικός σχεδιασμός ή στενή ιδεολογικοπολιτική ενότητα των οργανώσεων που σε αυτή τη φάση τη στηρίζουν. Είναι όμως ανάγκη και θα παλέψουμε να αποδείξουμε και ελπίδα για το κίνημα και το λαό! Γιατί θέλει να συμβάλει με την κοινή δράση και το συντονισμό να δυναμώσει η λαϊκή-εργατική πάλη, να ανοίξουν δρόμοι για να συνεγερθούν και να συνενωθούν ευρύτερες λαϊκές μάζες στον αγώνα για δουλειά-ειρήνη-ελευθερία, για να ξεπεραστούν διαιρέσεις που δεν αφορούν το κίνημα και να οικοδομηθούν συνθέσεις που θα προωθούν την πάλη του. Εχει λοιπόν εξ ορισμού εχθρούς τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο, τα κόμματά τους και τις κάθε είδους δυνάμεις που τους υπηρετούν. Εχει εξ αντικειμένου αντιπάλους τις ηγεσίες και τις πολιτικές που υπονομεύουν και βάζουν εμπόδια στη λαϊκή πάλη να αναπτύξει τις τεράστιες δυνατότητές της. Εχει βασικές πολιτικές κατευθύνσεις και στόχους που θέλει και πρέπει να αλληλεπιδράσουν με τη λαϊκή οργή και με τη νεανική ζωντάνια και ορμή στο πεδίο της πάλης, μέσα στο τοπίο της βαρβαρότητας και του μεσαίωνα που το σύστημα στήνει και εξαπλώνει διαρκώς. Για τις ανάγκες αυτής της αλληλεπίδρασης θα απαιτηθεί η μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, δημιουργικότητα, επιμονή, υπομονή και ευελιξία στις μορφές και στους όρους για να βηματίσει και να δικτυωθεί αυτή η προσπάθεια της Μετωπικής Αριστερής Συνεργασίας.
Ας μην προτρέχουν λοιπόν οι θετικοί και αρνητικοί επικριτές! Δεν βοηθούν ούτε οι αφορισμοί και οι στημένες απορρίψεις ούτε όμως και οι εύκολοι ενθουσιασμοί. Εμείς θέλουμε η Πρωτοβουλία να κριθεί και να κρίνεται για τους στόχους πάνω στους οποίους συγκροτήθηκε, για το αν και πόσο αποτελεσματικά θα υπηρετήσει τη μαζική πάλη και την υπόθεση της συγκρότησης του κινήματος. Γι’ αυτό θα παλέψουμε με την Πρωτοβουλία και μέσα στην Πρωτοβουλία!" (Προλεταριακή Σημαία)
"Έχουμε συνείδηση πως η εδραίωση και η κατάκτηση του στόχου που θέτουμε δεν είναι εύκολη υπόθεση και πως θα απαιτηθούν σοβαρές προσπάθειες για να υπερνικηθούν εμπόδια και αρνητικές καταστάσεις. Είναι γνωστό πως οι δυνάμεις του Μ-Λ ΚΚΕ και του ΚΚΕ (μ-λ) πέρα από την κοινή ιστορική καταβολή και τη βασική συμφωνία σε μια σειρά ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα, έχουν μια ξεχωριστή διαδρομή δεκαετιών και σοβαρές διαφορές απόψεων πάνω σε σημαντικά προβλήματα.
Γι’ αυτό θα πρέπει να προχωρήσουμε χωρίς βιασύνες και άλματα στο κενό, αλλά με σταθερά βήματα που θα πείθουν, καλλιεργώντας το πνεύμα της ειλικρίνειας, της εμπιστοσύνης και της συντροφικότητας ανάμεσά μας, βρίσκοντας τον κοινό δρόμο που θα μας οδηγήσει στην εκπλήρωση των κοινών στόχων.
Σε κάθε περίπτωση η υπόθεση της Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας θα κριθεί και θα προχωρήσει μέσα στις κοινωνικές θύελλες που έρχονται, στο καμίνι του λαϊκού αγώνα και στη βάση της ορθότητας και αναγκαιότητας του ευρύτερου πολιτικού προσανατολισμού της." (Λαϊκός Δρόμος).
Ακόμη δεν έχει λήξει τίποτα, τώρα ξεκινούν όλα και μένει στις δύο οργανώσεις, αλλά και σε όλους όσους συμμετέχουν ή θα συμμετάσχουν σε αυτό το εγχείρημα, να αποδείξουν κατά πόσο εννοούν αυτά που λένε και τη διαφορετικότητά τους σε σχέση με τα "ενωτικά" εγχειρήματα που έχουμε ζήσει μέχρι τώρα.
Και τέλος πάντων δεν λέει κανείς ότι πρέπει ντε και καλά να συμφωνήσουν όλοι σε μια πρόταση αλλά τουλάχιστον να γίνεται η αντιπαράθεση με ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους, όπως αρμόζει στην Αριστερά, πολύ περισσότερο την κομμουνιστική, και όχι με όρους χαβαλέ ή διαστρέβλωσης. Αν και να πούμε την αλήθεια το ΠΡΙΝ δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοιο.
Αυτά σαν αντίδραση διαβάζοντας το άρθρο:
KKE (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ: Διπλό είδωλο σε εκλογικό καθρέφτη.
πηγή
