δεν απαντησες νομζιω..
η ολυμπιακη γιατι να ηταν κρατικη?
α) Σου απάντησα νομίζω...
Ο ιδιωτικός τομέας έχει μοναδικό σκοπό την μεγιστοποιήση του κέρδους ο
δημόσιος τομέας έχει δυο σκοπούς το κέρδος αλλά και την κοινωνική
ευημερία. Για παράδειγμα σε μια ακριτική περιοχή δεν συμφέρει τον ιδιώτη να
επενδύσει για να πάει το ρεύμα σε πέντε σπίτια. Άρα δεν έχει ρεύμα. Επίσης δεν
συμφέρει να έχει νερό, γιατρό, πλοίο, αεροπλάνο...
β)Υπέγραψε την Τετάρτη 11 Απριλίου 2012 την απόφαση ανάθεσης των 24 «άγονων» αεροπορικών γραμμών στις Aegean Airlines, Astra Airlines, Olympic Air και Sky Express, ο υπουργός Υποδομών, κ.
Μ. Βορίδης, έπειτα από την πραγματοποίηση του σχετικού διαγωνισμού από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), τελικού προϋπολογισμού 148 εκατ. ευρώ. (πάλι πληρώνουμε αλλά τα τρώει ο Βασιλάκης και ο Βγενόπουλος....)
γ)Για ψάξτο λίγο...
Φαινομενικά το μεγάλο πρόβλημα της Ολυμπιακής είναι τα τεράστια έξοδά της. Έξοδα δυσανάλογα μεγάλα σε σχέση με τα έσοδά της. Το πρόβλημα αυτό την κάνει εύκολη λεία των απανταχού εχθρών της. Οι πολιτικοί, εξυπηρετώντας συμφέροντα ιμπεριαλιστών, στέρησαν από την Ολυμπιακή τη δυνατότητα να λειτουργεί με βάση τις δυνατότητές της και άρα να είναι ανταγωνιστική. Ταυτόχρονα την εμποδίζουν συστηματικά να βρει τρόπους ν' ανταπεξέλθει στα έξοδά της με πλάγιους τρόπους. Για να μην δυσαρεστήσουν τα αφεντικά τους, εμποδίζουν την Ολυμπιακή να πουλάει τεχνικές υπηρεσίες.
Η Ολυμπιακή, μέχρι την μετακίνισή της στο Αεροδρόμιο των Σπάτων, ήταν εγκατεστημένη στο Ελληνικό. Είχε το ιδιόκτητο "σπίτι" της και άρα είχε σχεδόν ολοκληρώσει το επενδυτικό της πρόγραμμα. Δεν είχε πλέον έξοδα και μπορούσε να συγκεντρωθεί στο πτητικό της έργο. Συνείσφερε στα έξοδα της λειτουργίας του αεροδρομίου με δυόμισι δισεκατομμύρια δραχμές ενοίκιο ανά έτος. Περίπου δηλαδή οκτώ εκατομμύρια ευρώ. Χρήματα, που ήταν πολύ περισσότερα, εφόσον στην πραγματικότητα το σύνολο των υποδομών του αεροδρομίου λειτουργούσαν ως εγκαταστάσεις της Ολυμπιακής και άρα απάλλασσαν το ίδιο το αεροδρόμιο από έξοδα. Έστω όμως κι έτσι, πλήρωνε ενοίκιο οκτώ εκατομμύρια ευρώ.
Ξαφνικά και επειδή η Ελλάδα κυβερνάται από "οραματιστές", αποφασίστηκε η δημιουργία του νέου αεροδρομίου. Του γερμανικού αεροδρομίου της Αθήνας. Οι Γερμανοί όμως δεν είναι κορόιδα. Κορόιδα έψαχναν. Θέλοντας να κάνουν αποδοτικό το αεροδρόμιό τους, αναζήτησαν έσοδα. Από πού όμως θα τα βρουν τα έσοδα; Από το κορόιδο. Από αυτόν που μπορεί να έχει έσοδα και μπορούν να τον λεηλατούν. Με λίγη διαφθορά και λίγες δεξιώσεις και βραβεύσεις κατάφεραν και έβαλαν τους πολιτικούς να τους παραδώσουν τον "μόσχο τον σιτευτό" για εκμετάλλευση.
Αυτό το οποίο έχει σημασία είναι ότι οδήγησαν την ανταγωνιστική Ολυμπιακή της εποχής εκείνης στην αναγκαστική μετακίνηση. Την κερδοφόρα Ολυμπιακή. Την ξεσπίτωσαν από το ιδιόκτητο και πλήρως εξοπλισμένο "σπίτι" της. Όταν όμως αναγκαστικά ξεσπιτώνεις κάποιον από την ιδιοκτησία του, ευνόητα είναι μερικά πράγματα. Από "σπίτι" τον βγάζεις και σε σπίτι είσαι υποχρεωμένος να τον βάλεις. Η αναγκαστική μετακίνηση, δηλαδή, συνεπάγεται ορισμένα πράγματα. Το πρώτο πράγμα που συνεπάγεται είναι ότι παίρνεις "σπίτι", για ν' αντικαταστήσεις το "σπίτι" σου και το δεύτερο είναι ότι το "ενοίκιο" δεν πρέπει ν΄ αλλάζει δραματικά —όταν μάλιστα και στις δύο περιπτώσεις ο ιδιοκτήτης είναι ο ίδιος και είναι το κράτος—.
Έγινε όμως αυτό; Όχι βέβαια. Την Ολυμπιακή την ξεσπίτωσαν από ένα "σπίτι" και της έδειξαν ένα χωράφι για "σπίτι". Στην κυριολεξία την έβαλαν μέσα στις λάσπες των Σπάτων. Το τραγικό ήταν ότι, όχι μόνον την έβαλαν σε ένα χωράφι, αλλά, το ενοίκιό της εκτοξεύτηκε σε επίπεδα "παλατιού". Μιλάμε για πρωτοφανή πράγματα. Μιλάμε για πράγματα, που, αν ο πιο αγράμματος άνθρωπος τα αντιμετώπιζε, θα έκανε επανάσταση. Αναγκάστηκε η Ολυμπιακή να μετακινηθεί στην κυριολεξία σε ένα χωράφι.
Οι Γερμανοί —της ιδιωτικής οικονομίας— έβαζαν μόνον την ομορφιά τους. Τίποτε άλλο. Περίμεναν έσοδα, χωρίς να έχουν βάλει μια δραχμή στο δικό τους αεροδρόμιο. Όλες τους οι επενδύσεις ήταν μερικοί υπουργοί και μερικοί παρατρεχάμενοι στα υπουργεία. Μερικές δεξιώσεις και μερικά δώρα. Από εκεί και πέρα τίποτε. Με χρήματα του ελληνικού λαού περιέφραξαν ένα χωράφι και με χρήματα της Ολυμπιακής προσπαθούσαν να το μετατρέψουν σε αεροδρόμιο.
Ανάγκασαν την Ολυμπιακή να μπει σε ένα επενδυτικό πρόγραμμα μαμούθ. Έφτιαξε από την αρχή ένα ολόκληρο αεροδρόμιο. Έφτιαξε από την αρχή την τεχνική της βάση. Έφτιαξε το μεγαλύτερο υπόστεγο της Ευρώπης. Δανείστηκε για να φτιάξει. Ανέβασε τις υποχρεώσεις της σε ύψη δυσθεώρητα. Σε ύψη, που ήταν λογικό να μην μπορεί ν' αντέξει.
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο πολλαπλασιάστηκαν τα έξοδά της. Η Ολυμπιακή πολλαπλασίασε τα έξοδά της, πληρώνοντας εκ νέου αυτά που ήδη είχε στο Ελληνικό και όχι επενδύοντας και άρα αποκτώντας αυτά που μέχρι τότε της έλλειπαν. Στην πραγματικότητα ξόδευε και δεν επένδυε. Την κρίσιμη στιγμή, που έπρεπε να επενδύει —γιατί αυτό έκαναν οι ανταγωνιστές της—, αυτή ξαναέχτιζε αυτά που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήδη είχε. Τη στιγμή που έπρεπε να αγοράζει αεροπλάνα, να μεγαλώνει το δίκτυό της ή να διαφημίζεται, αυτή πουλούσε μέρος του στόλου της, για ν' αγοράσει "πόμολα" στο γερμανικό χωράφι.
Πάνω από εκατό εκατομμύρια ευρώ της κόστισαν οι εγκαταστάσεις για την τεχνική της βάση. Πάνω από είκοσι εκατομμύρια ευρώ της κόστισαν οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός για τις υπηρεσίες Cargo. Η Ολυμπιακή ανέλαβε μέχρι και τις υποδομές για τα αεροπορικά καύσιμα στο αεροδρόμιο. Ανέλαβε το σύνολο της μελέτης και της κατασκευής για υποδομές οι οποίες δίνουν ανταγωνιστικότητα στο αεροδρόμιο και όχι απαραίτητα στην ίδια. Υποδομές, τις οποίες έπρεπε ν' απολαμβάνει η ίδια εξαιτίας άλλων και όχι ν' απολαμβάνουν οι άλλοι εξαιτίας της.
Το σύνολο του δικτύου των καυσίμων του αεροδρομίου έγινε με χρήματα της Ολυμπιακής. Δεξαμενές, δίκτυα, που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα για ανεφοδιασμό. Δίκτυα, που εξυπηρετούν τους ανταγωνιστές της. Δίκτυα, που επιτρέπουν στο "γερμανικό" αεροδρόμιο ν' αναζητά κέρδη ως αεροδρόμιο. Δίκτυα, που εκμεταλλεύονται οι ανταγωνιστές της Ολυμπιακής, χωρίς να επωμίζονται τα κόστη της. Όταν στα βασικά αυτά κομμάτια του αεροδρομίου δεν βλέπουμε γερμανικά χρήματα, εύλογο είναι το ερώτημα.
Τι έβαλαν επιτέλους οι Γερμανοί; Την προκάτ μεταλλική κατασκευή της αίθουσας αναχωρήσεων και αφίξεων; Την κατασκευή που βγάζει χρυσάφι από καφέδες και κρουασάν; Τι έβαλε το κράτος; Ποιος επιδοτεί ποιον; Ποιος νοικιάζει τι σε ποιον;
Αυτά όλα ήταν αποτελέσματα πολιτικών αποφάσεων. Οφείλονταν σε χειρισμούς των ελληνικών κυβερνήσεων. Με πολιτικές αποφάσεις οδηγήθηκε η Ολυμπιακή σ' αυτήν την απελπιστική κατάσταση. Με πολιτική απόφαση μετακινήθηκε αναγκαστικά και χωρίς αποζημίωση. Με πολιτική απόφαση ξεπούλησε μέρος του στόλου της, για να φτιάξει τις υποδομές του αεροδρομίου. Η αθλιότητα όμως δεν σταμάτησε ούτε σ' αυτό το σημείο. Με πολιτική απόφαση την έβαλαν στον δανεισμό και με την ίδια απόφαση τη ρήμαξαν στην τοκογλυφία. Τα χρέη της Ολυμπιακής είναι στον μεγαλύτερο όγκο τους αποτελέσματα των πανωτοκίων, τα οποία έχουν καταδικαστεί από την ελληνική δικαιοσύνη.
Ποια εταιρεία μπορεί να επιβιώσει μέσα από αυτήν την κόλαση; Της κατέστρεψαν την πανάκριβη υποδομή, την έβαλαν στα δάνεια για να την ξαναφτιάξει και στη συνέχεια την παρέδωσαν στους τοκογλύφους. Ξεπούλησαν τζάμπα ένα μεγάλο μέρος του πανάκριβου στόλου της. Αύξησαν δηλαδή κάθετα τα έξοδά της και μείωσαν επίσης κάθετα τα έσοδά της.
Μέσα σ' αυτόν τον παραλογισμό των εξόδων για την εταιρεία ήρθε και το τελειωτικό χτύπημα. Το ενοίκιο στο αεροδρόμιο των Σπατών. Στο αεροδρόμιο, που η Ολυμπιακή δανείστηκε για να το φτιάξει. Αυτό ήταν το τελικό "χαράτσι" κατά της εταιρείας. Δεν φτάνει που την έβαλαν από την αρχή να φτιάξει με δικά της χρήματα ένα από τα πιο σύγχρονα αεροδρόμια στον κόσμο, την έβαλαν να πληρώνει και ένα ενοίκιο τρομερό. Από τα οκτώ εκατομμύρια ευρώ στο Ελληνικό πήγε κατ’ ευθείαν στα εξηνταέξι εκατομμύρια ευρώ. Τόσα μάλλον χρειάζονταν οι Γερμανοί, για να παριστάνουν τους επιτυχημένους επενδυτές. Πρέπει να βρούμε ποιος μας κοστίζει τι. Ποιος μας κοστίζει ακριβά; Η Ολυμπιακή ή αυτοί οι οποίοι μέσω της Ολυμπιακής μάς έχουν ρημάξει;
Όλα αυτά όμως τα εξόχως προδοτικά απαιτούν και συνεργάτες. Απαιτούν ισχυρούς δοσίλογους. Απαιτούν τη σύμπραξη επιφανών παραγόντων.
Δεν φτάνουν μόνον οι προδότες πολιτικοί και οι διεφθαρμένοι κρατικοί υπάλληλοι. Δεν φτάνει μόνον ο Μητσοτάκης και η διαβόητη οικογένειά του. Χρειάζεται μια αληθοφανής "επίστρωση" ελεύθερης οικονομίας και υγιούς επιχειρηματικότητας. Έτσι, για να νομίζουν οι Έλληνες ότι δεν παραδίδονται όλα σε ξένους, αλλά κάποια από αυτά καταλήγουν και σε ελληνικά χέρια. Αναζητούμε δηλαδή όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες των Γερμανών, που τους βοηθούν με το αζημίωτο, γιατί θέλουν μερίδιο από τη λεία.
Αν δεν μπορεί η Ολυμπιακή των Ελλήνων να εκμεταλλευτεί το αεροδρόμιο των Σπάτων, να μην το εκμεταλλευτεί κανένας. Να πάνε οι Έλληνες και να "ξηλώσουν" για πάντα το γερμανικό αεροδρόμιο των Σπάτων. Με τα ίδια τους τα χέρια να το ξηλώσουν από τα θεμέλια. Από τη στιγμή που δεν έγινε γι' αυτούς και δεν τους προσφέρει κέρδος, να πάψει να προσφέρει κέρδος στο οποιοδήποτε ξένο ή εγχώριο λαμόγιο. Αν θέλουν αυτοί αεροδρόμιο, να πάνε να φτιάξουν αλλού κάποιο άλλο δικό τους. Το αεροδρόμιο των Σπάτων δεν θα το εκμεταλλευτούν, ακόμα κι αν χρειαστεί να καταστραφεί. Γερμανική αεροπορική βάση στην Αθήνα δεν θα επιτρέψουμε να υπάρξει.