Συμφωνώ μαζί σου και ναι,ξέρω οτι υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις γι'αυτό και προσπαθώ όσο γίνεται να μην είμαι ούτε απόλυτη,ούτε δογματική.Όμως εγώ μιλάω για την υπάρχουσα κοινωνία με το ισχύον σύστημα αξιών,ξέρεις ισότητα,αγάπη,ελευθερία.Οπότε γι'αυτό και μίλησα για τις αντίστοιχες θεωρίες.Ναι,καλά κάνεις και προβληματίζεις αλλά επειδή όλες μιλάνε για το κοινωνικό καλό δεν σημαίνει οτι το καλό αυτό θα είναι όντως ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ.Εγώ από όσα έχω διαβάσει και έχω ψάξει μέχρι στιγμής το καλό που επιδιώκει το καπιταλιστικό σύστημα είναι αυτό των πολυεθνικών,τραπεζών κ.τ.λ τουλάχιστον αυτό κατάλαβα. Επίσης λες οτι στο καπιταλιστικό σύστημα αρκεί κάποιος να είναι πλουσιότερος από τον άλλον.Με το απλό μου μυαλό εγώ καταλαβαίνω οτι αν ο καθένας πρέπει να είναι πιο πλούσιος από έναν άλλον αναγκαστικά θα πρέπει να υπάρχουν και αυτοί που θα είναι στα όρια της φτώχειας.
Όλα αυτά που λες (ισότητα,αγάπη κλπ),είναι έννοιες γενικές και υποκειμενικές.Ο καθείς τις αντιλαμβάνεται διαφορετικά,τους προσδίδει το δικό του περιεχόμενο,και τις αξιολογεί αντίστοιχα.Thus,δεν μπορούμε να βασίσουμε μια κοινωνία σε έννοιες εν γένει υποκειμενικές,διότι το αποτέλεσμα θα είναι η κατάρρευση.Γι'αυτό εγώ αφήνω τις "μεγάλες","ωραίες" έννοιες,γιατί κάτι πολύ πιο πεζό και αντικειμενικό:τη λογική.
Έχεις άγνοια σχετικά με τον καπιταλισμό,και αυτό φαίνεται στο ότι τον μπερδεύεις με τον
κορπορατισμό.Goal του καπιταλισμού είναι το diffusion του πλούτου σε όλη την κοινωνία,μέσω του ανταγωνισμού και της πρωτοβουλίας,και αυτό εν μέρει μπορούμε να το δούμε,κυρίως βέβαια λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης (π.χ. το βιοτικό επίπεδο του σύγχρονου εργάτη είναι much better απ'το επίπεδό του πριν 100 χρόνια).Anyway,εγώ ούτε advocate αυτού του συστήματος είμαι,ούτε βιώσιμο το θεωρώ,για further research ανέφερα παραπάνω κάποια ονόματα,το μόνο που μπορώ να θυμηθώ εγώ με τις λιγοστές μου γνώσεις πάνω σ'αυτό είναι μια-μάλλον απαρχαιωμένη-πεποίθηση του Smith ότι "η άνθρώπινη απληστία είναι σαν ένα δοχείο,κάποια στιγμή τιγκάρει και υπερχειλίζει,διαχέοντας τον πλούτο στους υπόλοιπους" (αρκετά μεταφυσική αντίληψη,in my opinion).Τέσπα,δεν είμαι αρμόδιος.Στο θέμα που λες πάντως ότι κάποιος πρέπει να είναι στα όρια της φτώχειας,σαφώς και όχι,εκτός και αν ανεβάζεις συνεχώς αυτά τα όρια,π.χ. ο Rockfeller είναι πλουσιότερος απ'τον Trump,αλλά και οι δύο είναι πάμπλουτοι.
Εσύ την βλέπεις αγγαρεία τη δουλειά σου?(αυτή που θα έχεις τέλος πάντων)Ίσως είχες γράψει τόσες φορές σε εκθέσεις "τα πάντα λύνονται με την παιδεία" που γι'αυτό τώρα να σου φαίνεται ανούσιο.Δεν είναι.Νομίζω οτι όντως όλα λύνονται με μια ΠΑΙΔΕΙΑ.Άνθρωποι,καθηγητές σαν και σένα,σαν τον κάθε Crowley που προσπαθούν να προβληματίσουν και δεν σερβίρουν μασημένη τροφή μπορούν να κάνουν μεγάλες αλλαγές.Και μου φαίνεται απίστευτα μοιρολατρικό οτι πάντα θα βλέπεις ως αγγαρεία τη δουλειά σου.Ναι δεν λέω οτι όλα θα είναι πάντα μέλι-γάλα και θα είσαι στο ροζ σου συννεφάκι εις τον αιώνα των αιώνων.Και σίγουρα θα έρθουν στιγμές που θα θες να τα παρατήσεις αλλά ξέρω καθηγητές 60 χρονών,που κάνουν το ωράριο τους κάθε μέρα και φαίνεται οτι αγαπάνε αυτό που κάνουν,ακόμα κι αν γίνεται κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες σε τμήματα με 30 άτομα.Και θα σου ξαναπώ,το σύστημα που υπάρχει στηρίζεται σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο που αναπτύχθηκε μετά τη βιομηχανική επανάσταση για να επιτευχθεί το μεγαλύτερο κέρδος με την μικρότερη προσπάθεια.Υπήρχαν πειράματα με τους εργαζομένους να αναλαμβάνουν δράση τα οποία πέτυχαν.Άγνωστο γιατί αυτές οι προσπάθειες πέρασαν στο ντούκου.
Το είπα και πριν,για το ζήτημα της παιδείας είχα μιλήσει παλαιότερα εκτενώς σε άλλα threads,συνεπώς δεν πρόκειται να το ξαναπιάσω.Πάγια θέση μου είναι ότι όλα τα σχολεία πρέπει να καταστραφούν to the ground,και ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι ο ισχυρότερος μηχανισμός που κρατάει στη ζωή το σημερινό σύστημα.
Μπορεί να σου φαίνεται μοιρολατρικό,ή οτιδήποτε άλλο,αλλά είναι η αλήθεια.Μ'ενδιαφέρει η αλήθεια,όχι το τι θα ικανοποιήσει τις προσδοκίες μας.Υπάρχουν επαγγέλματα τα οποία δεν μπορούν να μην είναι αγγαρείες:ρώτα τους σκουπιδιάρηδες,ρώτα τους ντελιβεράδες,ρώτα τους πωλητές που πρέπει να κάθονται σα μαλάκες όλη μέρα πίσω από έναν πάγκο χαμογελώντας και να σου εξηγούν ποιο προϊόν είναι καλύτερο.Οι δουλειές απ'την άλλη οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν δημιουργικές,γίνονται με τρόπο που τις ακυρώνει,καθώς όσο και να αγαπάς τη δουλειά σου,αν την κάνεις 8 ώρες την ημέρα κάθε μέρα για 10 χρόνια,θα δεις μετά πως θα θες να ξεράσεις από μέσα σου το νευρικό σου σύστημα και να το καρφώσεις με σκουριασμένα καρφιά πάνω σ'έναν σταυρό.Τα ξερατά που λένε στο σχολείο ότι "με κατάλληλη παιδεία θα αγαπήσεις τη δουλειά σου" ουδεμία σχέση με τον ορθολογισμό δεν έχουν,αποτελούν μια ξερή αναπαραγωγή του συστημικού λόγου,καθώς σκοπός τους είναι να αφομοιώσουν τα παιδιά την "κανονικότητα" που τους σερβίρεται.Δεν μπορείς να αγαπήσεις κάτι που κάνεις ίδιο και απαράλλαχτο κάθε μέρα,δεν μπορείς να αγαπήσεις κάτι με έναν αρχίδη να στα πρήζει πάνω απ'το κεφάλι σου,δεν μπορείς να αγαπήσεις κάτι που σου σκοτώνει κάθε όρεξη για ζωή.
Στον καπιταλισμό,we are doomed to hate our jobs.Αν θες να ζήσεις ξέγνοιαστος στον καπιταλισμό,θα πρέπει να γίνεις ερημίτης.Η λύση όπως λες,είναι στην αυτοργάνωση.Αυτές οι προσπάθειες δεν γίνονται γνωστές,διότι ως κέντρο τους βάζουν τον άνθρωπο,και όχι το κέρδος,και δεν δέχονται αφεντικά.Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι διαμορφώνουν τις συνθήκες εργασίας τους,τον χώρο που θα δουλέψουν,τα μηχανήματα.Είχα γράψει παλαιότερα ένα αναλυτικό post με ζητήματα αυτοδιαχείρησης,που μιλούσα για τη Semco,τη Mondragon (αυτοδιαχειριζόμενη πολυεθνική με πάνω από 5000 εργαζομένους),τη Zanon και πολλά ακόμα εργοστάσια στην Αργεντινή (ένα ωραίο ντοκιμαντέρ επ'αυτού είναι το "The Take").
Ναι ρε παιδί μου,ούτε και εδώ διαφωνώ,είναι το λιγότερο κακό,για μικρό χρονικό διάστημα.Τώρα που καταρρέει σιγά σιγά το όλο σύστημα σε παγκόσμιο επίπεδο θα δούμε την γλύκα του καπιταλισμού όπως την είδαν άλλοι πριν από μας.
Το σύστημα δεν καταρρέει από μόνο του.Εμείς μπορούμε αν θέλουμε να το "σπρώξουμε" ώστε να πέσει,στην παρούσα φάση,αλλά από μόνο του,μην καταστροφολογούμε,μια φάση αναδιάρθρωσης περνάει,όπως έγινε και στα 70ς,όπως έγινε και στο κραχ του '29 και σε άλλες κρίσεις.
Δηλαδή να νιώθω εξωγήινη που θέλω να πάω σε εθελοντικές ομάδες,να μην βολευτώ σε κάνα γραφειάκι και να ψηθώ για να βοηθήσω άλλους?Ή μήπως φταίνε οι ορμόνες και η ηλικία?
Εγώ θέλω να βοηθήσω,απλώς για να βοηθήσω.Και νομίζω και αρκετοί άλλοι.Όταν ομάδες πάνε να βοηθήσουν,να δώσουν φαγητό από το δικό τους,λεφτά από τα λεφτά τους το κάνουν με βάση την αγάπη,την αλληλεγύη,για να βοηθήσουν τον άλλον και όχι τον εαυτό τους.
Περιορίζεις το συμφέρον σε υλικό.Το συμφέρον όμως είναι μια αρκετά ευρύτερη έννοια.Δεν έχουμε μόνες ανάγκες το φαΐ,το χέσιμο και την αναπνοή,ο οργανισμός μας ζητάει και άλλα πράγματα.Θες να βοηθήσεις,γιατί αυτό σε κάνει να νιώθεις όμορφα.Μπορεί να κουράζεσαι απ'αυτό,αλλά at the end of the day νιώθεις δικαίωση,νιώθεις περηφάνια,νιώθεις αγάπη και όλα αυτά τα γούτσου γούτσου που μας αναφέρεις.Αν δεν βοηθούσες,ενδεχομένως να αισθανόσουν τύψεις.Έχεις δει ποτέ κανέναν "εθελοντή",κανέναν "αλληλέγγυο" (και εδώ βάζω και τον εαυτό μου μέσα,καθώς έχω σταθεί αλληλέγγυος σε πολλά cases),που να μην νιώθει τίποτα απ'όλο αυτό,να το θεωρεί απλά αγγαρεία και να το κάνει με το ζόρι?Όχι,γιατί τίποτα δεν γίνεται ανιδιοτελώς.Μ'αυτόν τον τρόπο,κερδίζεις πράγματα ψυχικά.Είχα αναφέρει σε μια προηγούμενη απάντηση,δεν θυμάμαι αν ήταν προς εσένα,την πυραμίδα του Maslow.Όσο πας προς τα πάνω,έχοντας καλύψει τις βασικές ανάγκες,προκύπτουν ανάγκες για εκτίμηση,αυτοπραγμάτωση κλπ.Αυτό επιτυγχάνεται (και) με τέτοιες ενέργειες.Γιατί κακά τα ψέμματα,τα βασικά προβλήματα τα έχουμε λυμένα.Αν ζούσες σ'έναν καταυλισμό στην Αφρική με AIDS,τον εαυτό σου θα κοίταζες να βοηθήσεις,όχι τους άλλους.
Και ποιος σου ειπε οτι εγω αρνηθηκα την συμβολη του καπιταλισμου στην αναπτυξη?Αναπτυξη υπαρχει,το θεμα ειναι με ποια μεσα επιτευχθηκε αυτη η αναπτυξη.Οσο για αυτους που το στηριζουν,ας ξεχωρισουμε την θερωρια,την εφικτη πραγματοση της θεωριας,και την πρακτικη.Εγω τοσα χρονια δεν ειδα ο καπιταλισμος να εφαρμοζεται ''αδελφικα'' και ''φιλικα''.Δεν μου αρκει μονο τεχνολογικη αναπτυξη στο επακρο,η οποια δεν θα υπηρχε εν μερη χωρις τον καπιταλισμο,ουτε ο εκσυγχρονισμος θα υπηρχε.Νομιζεις δεν τα βλεπω αυτα?Οχι,δεν εθελοτυφλω ''για να ταισω την πορωση μου'',απλως διαφωνω με την λογικη του,ασχετα αμα εχει προσφερει.
Αυριο μπορει να ξεσπασει μια χουντα,και να ωφελισει την ελλαδα,επειδη ετσι της καρφωθηκε,σε πολλα ζωτικα μερη της,οπως οικονομια,εργασια κτλπ.Ομως,θα φερει και θυματα,προφανως τα θυματα που διαφωνουν μαζι με οποιαδηποτε φιμωση.Στην ιστορια θα επικρατησει οτι η χουντα αυτη εδρασε θετικα στο κομματι της χωρας,αλλα φυσικα ταχθηκε και εις βαρος πολλων ανθρωπων/ιδεων και δεν ξερω και εγω τι αλλο.Το οτι επραξε σωστα δυο-τρια πραγματα,δεν με με αναγκαζει κιολας ωστε να την ενστερνιστω,διοτι παραμενει χουντα.Ετσι και με τον καπιταλισμο.
Λες ότι διαφωνείς με τη λογική του,σου λέω ότι δεν γνωρίζεις καν τη λογική του,γιατί μια ζωή τον κατηγορείς,δεν έχεις κάτσει ποτέ να τον μελετήσεις,ώστε να δεις τι πρεσβεύει.Και μόνο γι'αυτά που λες περί χούντας μετά,και η σύγκριση που κάνεις με την ελεύθερη αγορά,με επιβεβαιώνουν.Αν νομίζεις ότι σε μια χούντα θα μπορούσες να λες όλα αυτά χωρίς να σαπίζεις σε καμιά εξορία είσαι γελασμένος...τέσπα,δεν έχει νόημα να συζητήσουμε αυτήν την κουβέντα.Seems we've reached a dead end.Όταν αποφασίσεις να βγάλεις τις ιδεολογικές σου παρωπίδες,ίσως δεις κάποια πράγματα πιο νηφάλια και λιγότερο φανατισμένα.Μικρός είσαι ακόμα,θα δείξει.
----------------------------------------------------------------------
Για τις ανοησίες που διαβάζω περί σύνδεσης κομμουνισμού-χριστιανισμού:
-Ο κομμουνισμός,στην καθαρή θεωρητική του μορφή,απορρίπτει και τα έθνη,
και τις θρησκείες,συνεπώς είναι ασύμβατος με τον χριστιανισμό.Φυσικά στην πράξη,υπάρχουν και θρησκευτικές τάσεις (π.χ. αναρχοχριστιανισμός),όπως και πατριωτικές τάσεις (π.χ. εθνικοσοσιαλισμός,εθνομπολσεβικισμός,αναρχοεθνικισμός).Αντίστοιχα και ο χριστιανισμός στην πράξη έχει και πατριωτικές τάσεις.
-Η θρησκεία με το έθνος,ανεξάρτητα με το τι λέει η πρώτη στα λόγια,διαχρονικά τα πήγαιναν πάντα μια χαρά μαζί.Εξ'ου και τα "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών","Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια" κλπ.Οι ιερείς με τους πατριώτες πάντα την καλύτερη σχέση είχαν,ίσα ίσα,που πουλούσαν και μεταφυσική στον λαό.
-Ο πατριωτισμός με τις θρησκείες έχουν ένα βασικό κοινό σημείο:τον ιδεαλισμό.Και τα δύο ρεύματα αποτελούν παιδιά του,παιδιά της μεταφυσικής (απόλυτη ιδέα του "έθνους" απ'τη μια,απόλυτη ιδέα του "θεού" απ'την άλλη),και όχι παιδιά του ορθολογισμού.
-Αντίθετα,ανεξάρτητα απ'την κατάληξή του,ο κομμουνισμός originated απ'την πολιτισμική κληρονομία του Διαφωτισμού,και με γνώμονα τον ορθολογισμό,βάσει των επιστημονικών γνώσεων της εποχής του.Σε προηγούμενο post μάλιστα είχα αναφέρει ότι ο Μαρξ είχε βασιστεί "υπερβολικά" στα μαθηματικά,για τις μελέτες του.
-Ο κομμουνισμός μιλάει για την ταξική πάλη σαν βασικό συστατικό εξέλιξης της κοινωνίας (ιστορικός υλισμός) και η λογική του αποτυπώνεται ευθαρσώς στη φράση του Engels "η βία είναι η μαμή της ιστορίας",ενώ αντίθετα ο χριστιανισμός είναι "χίππηκος",μιλάει για συνεργασία μεταξύ των τάξεων,σεβασμό στην ιδιοκτησία ("ου κλέψεις"),σεβασμό στην εξουσία ("τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεό") και συγκατάβαση των ανθρώπων.
-Ο κομμουνισμός ωθεί σε δράση και βίαιη επανάσταση για ανατροπή του συστήματος,ενώ ο χριστιανισμός αποσκοπεί σε διατήρηση του συστήματος καθώς δεν ζητάει απ'τον λαό να πάρει την κατάσταση στα χέρια του αλλά τους προτρέπει να είναι ταπεινοί ("μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι) και συμβιβασμένοι,μεταθέτοντας την "λύτρωσή" τους σε μια άλλη κοινωνία.
Αυτά τα πρόχειρα,λίγο γρήγορα.
