μου τυχαινε για καιρο στην πρωτη σχεση μου, που εξαρτιομουν πολυ απο τους αλλους.
μεσα απο εκεινους επιβεβαιωνομουν, συμπληρωνομουν, και τελικα χωρις καποιον διπλα μου δε μπορουσα.
μετα απο καποια χρονια και εχοντας φαει κανα δυο απανωτες "ομορφες" καταστασεις, δουλεψα λιγο με τον εαυτο μου και τελικα τωρα ειμαι σε φαη που μπορω και μονη μου να περναω καλα.
βεβαια, μη λεμε βλακειες, αν ειχα μια ομορφη σχεση και χωριζα, τον επομενο καιρο σιγουρα δεν θα ημουν καλα... αλλα αυτο θα ειχε ημερομηνια ληξης. θα ανεκαμπτα σιγουρα
σε βοηθαω καθόλου?