Με συγχωρείς που μπένω στην μέση αλλα η αδερφή μου έχει 2 παιδιά που τα υπερλατρέυει στάθηκε συνέχεια σε ότι κιαν χριάστηκαν, αλλα τότε άρχησαν εντάσεις, η αδερφή μου φρίκαρε κοιτώντας μόνο τα παιδιά και το σπίτι, δεν είχε τίποτε άλλο εκτώς τα παιδιά και το σπίτι...
Ξέρεις φίλε μου η ψυχολογία της που πήγε; στον ποιο βαθύ πάτο, όταν έπιασε δουλειά πήρε ανάσα, ένοιωσε λίγο ελέυθερη, όχι ότι τα παιδιά την βαρένανε άλλα δεν μπορεί μια γυναίκα να είναι μνο στο σπίτι, τρελένετε, πρέπει να το καταλάβετε, η γυναίκα θέλει να έχει την έσθηση της ελάχιστης ελευθερίας και αυτή δεν βρήσκετε στην καθημερινή της ύπαρξη στο σπίτι άλλα και σε πράγματα που μπορεί να θέλει να κάνει και για εκείνη.
Σκέψου πώς θα ήταν να είσαι συνεχώς με τα παιδιά και να μην συνησφέρει ο άλλος επιδή είσαι δεδομένος για εκείνη; φαντάσου να στα φορτώνει όλα ο άλλος επιδή απλά αυτό κάνεις μόνο..