aυτός ο τύπος τα κάνει να φαίνονται όλα τόσο μα τόσο μα τόσο εύκολα.
Μια εντυπωσιακή συνταγή για Μπολωνέζ που την έχω κάνει
και ήταν π ε ν τ α ν ό σ τ ι μ η.
Θα χρειαστείτε:
1 τριμμένο καρότο (σε ζουλιέν)
1 τριμμένο κρεμμύδι
1-2 σκελίδες φρέσκου σκόρδου λιωμένου.
μισή κουταλιά σούπας αποξηραμένη ρίγανη
κιμά γύρω στα 350-400 gr.
1 ποτήρι κόκκινο κρασάκι
1 κουταλιά σούπας πελτέ
1 κονσέρβα τοματάκια.
μισή κούπα γάλα
αλατοπίπερο (ή ένα κύβο κνορ)
5-6 κουταλιές σούπας λάδι
λίγη γουέστερσος.
Κι ακολουθείτε ακριβώς τα βήματα του λινκ.
έχουμε συνηθίσει (κι εγώ το ίδιο) τον κιμά με πολλά μπαχαρικά,
κανέλλα, γαρύφαλλα και γενικά με πολύ έντονες γεύσεις.
Κάντε το και χωρίς μπαχαρικά, δεν υστερεί σε τίποτα πραγματικά,
χώρια που δίνει πιο πολύ έντονη τη γεύση του κιμά που γλυκαίνει
με το καρότο κι είναι πολύ ισορροπημένο.
Το γάλα δίνει στο τέλος και μια γυαλάδα απίστευτη. (Φρέσκο)
Εύγε Ράμσεϊ. (κάνε μπότοξ

)


από τη μια πιο αφράτος και τσιγαρίζεται πιο γρήγορα,
από την άλλη γίνεται πιο νιανια (πιο μικροί κόκκοι)
και εκχυμώνεται χάνοντας ουσίες (υγρά) και λίγο σε γεύση
όταν τον αγοράζεις από τον μπούτσερ.

Εγώ δεν τον παίρνω ποτέ διπλοπερασμένο,
αλλά τον λιώνω ΜΕΣΑ στο κατσαρολάκι καθώς τον
τσιγαρίζω στο λάδι, κι έτσι καθορίζω εγώ το μέγεθος που
θα έχει το σώμα του κιμά.
Το μόνο που θες για αυτό είναι μια ξύλινη σπάτουλα.
Μπορείς να το κάνεις και με τσίλι
Όντως.
Ο κιμάς ταιριάζει πολύ με πιπεριές, καυτερός εκτοξεύεται σε γεύση,
κι η γλυκειά πάπρικα, και το Καγιέν (καυτερό) και το ταμπάσκο του
πάνε πολύ.
Επίσης και τα μανιτάρια δένουν συγκλονιστικά με κιμά αλλά και φρούτα
όπως το ξινόμηλο.
συμφωνώ με μαϊντανό, αρκεί να είναι ψιλοκομμένος
και να έχει μαγειρευτεί λίγο γιατί αν τον βάλεις στο τέλος
και δε βράσει καθόλου είναι τραγανός και χαλάει την όλη επίγευση
της σάλτσας.
Το λέω γιατί έχω δει να το κάνουν πολλοί σεφ κι είναι αηδία να τρως
μια φίνα μπολωνέζ και στο τέλος να σου μένει η τραγανότητα του μαιντανού.
Δε μ' αρέσει.
Οσο για τον βασιλικό, δεν μου αρέσει με το κρέας. Μόνο με κόκκινη σάλτσα μου πάει.
συμφωνώ.
Ο βασιλικός είναι ο βασιλιάς στις σάλτσες αλλά μόνες τους,
όχι μαζί με κρέας ή κιμά.
Ο κιμάς θέλει ρίγανη κατά τη γνώμη μου.
Η συνταγή είναι δική μου και βγήκε από αυτοσχεδιασμό, μου άρεσε οπότε πάρε κόσμε την σοφία της Βεφο-Κριστινελ.
τα σέβη μου, τα υλικά φαίνονται προσεγμένα και σε πχιότητα
και σε δόσεις κι η εκτέλεση πολύ συγκροτημένη κι ενδιαφέρουσα.
Φαίνεται υπέροχη.
ποιο κόκκινο κρασί βάζεις? χύμα?
που τη βρίσκεις?
διαλύουμε τον πελτέ σε λίγο ζεστό νερό και τον προσθέτουμε ανακατεύοντας.
εδώ διαφωνώ.
τον πελτέ πάντα στην αρχή, ελαφρά τον τσιγαρίζουμε για
να του πάρουμε την ξινάδα και να γλυκίσει, του δίνουμε
ένταση στη γεύση και βγάζει αρώματα σε σχέση με το να τον βάλεις
όπως κάνουν οι περισσότεροι με νερό και μπλουμ στο φαϊ.
Το κρασί μπορεί να είναι λευκό
το λευκό χύμα του καρφουρ, είναι ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ο για σάλτσες.



Αν και, εφόσον υπάρχει και κόκκινο και λευκό, προτιμήστε το κόκκινο.
Ο κιμάς (αλλά και γενικά τα κρέατα) θέλει τις τανίνες του.
είσαι πολύ καλή μαγείρισσα, κριστινέλ.
