Όσο για την απορία σου σχετικά με τα παιδιά, θα ήθελα να σου πω ότι προσωπικά αντιμετωπίζω κάθε παιδί όχι ως το ροζουλί ή πραλινέ στρουμπουλό μωράκι που έρχεται ως tabula rasa, αλλά ως μια ψυχή που βρίσκεται για πολλοστή φορά στη γη όπου οφείλει να πληρώσει για κάποιες προηγούμενες "παραβάσεις" του, να εκμεταλλευθεί τις ευκαιρίες που θα του δοθούν για να κάνει το καλό και να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο σ' έναν ακόμα καλύτερο άνθρωπο, σε μια μακρόχρονη κι επίπονη πορεία θέωσης. Το ίδιο ισχύει για όλους μας.
Όσο για τα ζώα, (εν τάχει προσωρινά λόγω περιορισμένου χρόνου) τα θεωρώ αθώα, γιατί λειτουργούν με βάση τη φύση τους, εναρμονισμένα στο περιβάλλον στο οποίο ζουν. Το γεγονός ότι δεν έχουν ελεύθερη βούληση δικαιολογεί το γεγονός ότι δεν κάνουν "κακές πράξεις" κατ' επιλογή και με συνείδηση ότι βλάπτουν ένα άλλο ζωντανό πλάσμα ή το περιβάλλον τους (που αυτό ουδέποτε συμβαίνει), κάτι που αντιθέτως συμβαίνει με τους ανθρώπους...