Προχθές συνάντησα μια φίλη μου.
Την άκουγα να "κράζει" μια άλλη φίλη μας, την οποία αποκαλούσε "κουτσομπόλα".
Στο μυαλό μου όλο γύριζε η ίδια απορία. "Μα δεν ξέρει ότι και η ίδια συνέχεια κουτσομπολεύει? Αφού μαζί το κάνουμε το μπίρι-μπίρι.". Κάποια στιγμή, αφού έλεγε και έλεγε, της είπα "Κι εμείς βρε συ δεν κουτσομπολεύουμε συνέχεια? Γιατί σε πειράζει όταν το κάνει η ...?". Και μου απάντησε "Ναι, άλλο αυτό".
Ότι καταλάβατε, καταλάβατε. Αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι γιατί όλοι μας, δεν κοιτάμε να διορθώσουμε τα δικά μας ελαττώματα, τα δικά μας προβληματικά σημεία. Αντίθετα, όλο επισημαίνουμε τις αδυναμίες του χαρακτήρα των άλλων.
Γιατί πιστεύετε πως συμβαίνει αυτό?
Η απορία μου συγκεκριμένα είναι η εξής...
Αφού όλοι έχουμε τόοοοοσα περιθώρια αυτοβελτίωσης, γιατί το μόνο που μας απασχολεί είναι το να κριτικάρουμε τους άλλους???
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.