Μεγάλη ευχαρίστηση το να κάθεσαι τσούκου - τσούκου και να συμπληρώνεις το παζλ.
Πριν κάποια χρόνια είχα πάρει ένα παζλ 500 κομματιών, που απεικόνιζε δύο αυτοκρατορικούς πιγκουίνους, να κάθονται δίπλα δίπλα και με φόντο το απέραντο γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας. Όσο διατηρήθηκε ο ενθουσιασμός ασχολήθηκα, αλλά λίγο το ότι βαρέθηκα, λίγο ότι δεν είχα και χώρο να το βάλω κάπου, το σταμάτησα και το πήγα στην αποθήκη.
Ώσπου γνώρισα μια Φίλη καλή, η οποία λατρεύει τους πιγκουίνους, και θέλησα να της το δωρίσω. Οπότε το ξέθαψα, έστησα τα έτοιμα κομμάτια που είχα φτιάξει τότε και συνέχισα το υπόλοιπο. Το κόλλησα, το καδροποίησα και της το έδωσα. Μάλλον γι' αυτήν έγινε η τότε αγορά. Σα να το ήξερα!
Διπλή η χαρά. Τόσο για το ότι το ολοκλήρωσα, όσο και για την χαρά που της έδωσα.
Δυστυχώς, δεν έβγαλα καμιά φωτογραφία, να το δείτε.