Πως θα σου φαινόταν απ' την ανάποδη? Δηλαδή, "Για δες...την ενδιαφέρει η πνευματική καλλιέργεια...και παρ' όλο που υστερώ σε αυτήν, διάλεξε εμένα".
Τι θα πει "μου λείπει το τάδε, αλλά διάλεξε εμένα"? Χάρη μου έκανε? Θα πρέπει να του είμαι και υποχρεωμένη δηλαδή? Ή μήπως να σκεφτώ:
"Μα τι καλός μωρέ! Ήθελε κάτι ανώτερο από μένα αλλά ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΕ μαζί μου! Αχ, τι γλυκός!"
Μα είμαστε με τα καλά μας??!!!
Τα παίρνετε καλοί μου θηλυκοί άνθρωποι όλα όπως θέλετε. Διαβάζω από την αρχή το θέμα και βλέπω απαντήσεις που μου έχει σηκωθεί... η τρίχα. Ευχαριστώ που μας αποκαλύπτετε τα αδύνατα σημεία σας, να μπορούμε να σας ευνουχίζουμε κι εμείς αν το επιχειρήσετε εσείς
.
Γενικά το πρώτο ποστ του Λόρυ (το "φίλε" δεν νομίζω να τον πειράζει από εμένα, άλλωστε τι άλλο μπορούμε να είμαστε; Όσο για την Isi αδελφέ, εγώ δεν έχω πρόβλημα και να σε αποκαλεί "γλυκέ μου" αν γουστάρεις
) ήταν σωστό, από κει και πέρα του την πέσατε του ανθρώπου και τον έχετε τρελάνει. Τι να πρωτοαπαντήσει και πόση ψυχραιμία μπορεί να κρατήσει;
Τι θα πει "χάρη μου έκανε;" αγαπητή μου Isi; Δεν μπορείς να το δεις από την άλλη πλευρά και να σκεφτείς "Κάτι παραπάνω θα έχει δει σε μένα για να έρχεται μαζί μου"; Δεν είναι όλα άσπρο ή μαύρο. Σημασία στην επιλογή έχει το κατά πόσο ταιριάζεις με κάποιον και μπορείς να συνυπάρχεις στο ίδιο σπίτι, στην ίδια οικογένεια, στο ίδιο κρεβάτι, στην ίδια παρέα. Ξέρω ότι γενικά η συνταγή μιας επιτυχημένης σχέσης είναι "ο
άντρας να κάνει την γυναίκα του να αισθάνεται πολύ γυναίκα και η γυναίκα να κάνει τον άντρα της να αισθάνεται πολύ άντρας". Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι θα πρέπει να αναλωνόμαστε σε κολακείες ("Δε θέλω εγώ παινέματα, παρηγοριές και ψέματα, να γιατροπορευτώ"
) και σε χαζομάρες. Το πώς βλέπεις κάποιον και πώς τον κάνεις να αισθάνεται φαίνεται στην πράξη. Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Και ναι, όπως είπε και κάποια συνομιλήτρια προηγουμένως, αν αρχίσει η γυναίκα να πιστεύει ότι πάει για μις Κόσμος (ή μις Νέος Κόσμος, ή μις Τρίτος Κόσμος
) καλά θα κάνει ο άντρας να της ξεφουσκώσει λίγο τα μυαλά.
Για κάτι που είπε η Νεράιδα, αν το κατάλαβα καλά. Κάποιος που προσπαθεί να σε μειώσει λέει, είναι κομπλεξικός κλπ. Κατ' αρχήν σωστό!
Δεν θα το θέσω ως παγκόσμια αλήθεια αυτό που θα πω, όμως έχετε σκεφτεί ποτέ αν εσείς ή κάποια άλλη γυναίκα πριν από εσάς τον έχει κάνει να αισθάνεται κομπλεξικά και να φέρεται έτσι; Μήπως η
μαμά του; Θηλυκός άνθρωπος δεν είναι και αυτή; Δεν το λέω για τη φίλη μου τη Νεράιδα (ελπίζω να μην πειραχθείς κι εσύ τώρα για το "φίλη"
), όμως έχω δει (κι έχω βιώσει) πολύ άσχημες σκηνές ευνουχισμού (δωρεάν αλλαγή φύλου που λέει κι ο Λόρυ), όπως φάνηκε πρόσφατα και στο θέμα με τους πρώην γκόμενους των φιλενάδων μας κλπ. Γιατί πρέπει να μένουμε πάντα στην εύκολη λύση ότι απλά ο άλλος είναι στραβός και να μη βλέπουμε και τη δική μας πλευρά; Παρακάτω θα δώσω και παράδειγμα, μη βιάζεστε (ο βιασμός διώκεται ποινικώς
).
Όταν έχεις χάσει την αυτοεκτίμησή σου ως προς την εμφανισή σου (μετά από μια εγκυμοσύνη π.χ.) και βλέπεις εμφανείς αλλαγές επάνω στο κορμί σου, προς το χειρότερο, που δε σου αρέσουν, έχεις ανάγκη κάποιος να αγαπήσει αυτές ακριβώς τις ατέλειες! Όχι απαραίτητα να σε θεωρεί όμορφη, αλλά να αγαπάει τη στρογγυλή κοιλιά σου επειδή είναι δική σου, ενώ πάνω σε μια άλλη η ίδια κοιλιά μπορεί να του φαινόταν αποκρουστική... Να αγαπάει μια ουλή σου, το κουτσό σου πόδι, το στραβό σου μάτι και αυτό να σε κάνει μοναδική για εκείνον.
Γιατί δεν θα είσαι πια μια οποιαδήποτε αλεπού, αλλά αυτή η μια που εκείνος έχει εξημερώσει...(για όποιον έχει διαβάσει Μικρό Πρίγκιπα, ή συνεχίζει να είναι ο ίδιος ένας μικρός και αθεράπευτος Μικρός Πρίγκιπας...)
Σου έχω πει αγαπητή μου κατ' ιδίαν, ότι το γυναικείο σώμα δεν έχει την αισθητική τελειότητα του αντρικού ακριβώς επειδή είναι προσαρμοσμένο για την εγκυμοσύνη. Οι φυσιολογικές ατέλειες που αποκτά το θηλυκό σώμα μετά την εγκυμοσύνη, σε μεγάλο βαθμό επανορθώνονται από μόνες τους με πολύ λίγη προσπάθεια, ειδικά αν, όπως συνέβη στη δική σου περίπτωση, αυτό γίνει σε πολύ νεαρή ηλικία. Ο άντρας είναι φυσιολογικά προσαρμοσμένος (αυτό σηκώνει συζήτηση και θα επανέλθω) να γουστάρει αυτές τις ατέλειες και να τις βρίσκει ερωτικές.
Πολλοί άντρες με τους οποίους έχω συζητήσει, βρίσκουν για παράδειγμα απίστευτα ερωτικό το γυναικείο σώμα εν εγκυμοσύνη και θέλουν να κάνουν έρωτα με τις γυναίκες τους όσο είναι έγκυες. Αν δεν κάνω λάθος, ο άντρας σου ανήκε σε αυτούς, αφού δεν σε εγκατέλειψε ερωτικά κατά τη διάρκεια της κύησης. Αν λοιπόν η γυναίκα έχει φάει το παραμύθι της Μπάρμπι και των άλλων απάνθρωπων καταναλωτικών προτύπων που έχουν κατασκευαστεί για να τις κάνουν να νιώθουν ανασφάλεια και ν' αγοράζουν προϊόντα ομορφιάς, αν εκείνη νιώθει άσχημα με το σώμα της, τι να περιμένει κανείς απ' τον άντρα, θαύματα; Αν δεν εκτιμάτε καλά μου κορίτσια εσείς τον εαυτό σας, δεν θα σας εκτιμήσει κανείς. Κι αν εσύ καλή μου Isi, αντί να φερθείς ψύχραιμα και να επαναφέρεις το σώμα σου σε καλή κατάσταση, έστω κι αν δεν θα ήταν ποτέ πια το ίδιο ακριβώς, έπεσες σε κρίση έλλειψης αυτοεκτίμησης, μήπως μόνη σου έσκαψες το λάκκο σου;
Το ότι πολλοί άντρες σήμερα δεν ακολουθούν τον κανόνα που προανέφερα είναι γιατί κι αυτοί έχουν πέσει θύματα των ίδιων απάνθρωπων καταναλωτικών προτύπων. Συνήθως όμως κάτι τέτοιοι εκφράζονται σαν τον Δημήτρη το Μάνατζερ (καλή του ώρα, έγινε παράδειγμα προς αποφυγήν
) και φαίνονται από χιλιόμετρο. Όποια πάει με τέτοιο άντρα για το αμάξι του ή το κοινωνικό του στάτους, καλή της όρεξη και να μην παραπονιέται μετά...
Εδώ θα αντιστρέψω, όπως συνηθίζω, το θέμα και θα πω: Εγώ θέλω από τη γυναίκα μου να με
ΠΕΙΘΕΙ πως είναι θεά και να με κάνει να τη λατρεύω με όλο μου το κορμί, την καρδιά και την ψυχή μου.
Επίσης, θ' αντιστρέψω αυτό που ακούστηκε σε πολλές απαντήσεις γυναικών(ίσως στην πλειοψηφία των απαντήσεων) και θα πω: Σημασία δεν έχει να σας λέει κορίτσια ο άντρας σας ότι είστε όμορφες, αλλά να σας κάνει με τα φιλιά του, με την αγάπη του και με τον τρόπο του
Να Γίνεστε πιο όμορφες, να λάμπετε και να κυκλοφορείτε με ψηλά το κεφάλι (που λέει κι ο Νίβο). Θα το ξαναπώ: Τα πολλά λόγια είναι φτώχια στις σχέσεις. Πράξη, Πράξη...
Θα τελειώσω με μια προσωπική μου ιστορία.
Όταν ήμουν 18-21 χρόνων, τα είχα με μια κοπέλλα η οποία αντικειμενικά ήταν
πολύ άσχημη!!! Δεν θέλω να την υποτιμήσω ή να την κατηγορήσω, δεν είχε ούτε ένα όμορφο χαρακτηριστικό, στο πρόσωπο ή στο σώμα, για να της κάνει κανείς ένα κομπλιμέντο ρε αδερφέ κι αυτό θα ήθελα να το πάρετε ως δεδομένο.
Τώρα θα μου πείτε, "εσύ τι γύρευες μαζί της, αφού μας λες ότι ήταν τόσο άσχημη ρε φίλε;". Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι μια μέρα κοίταξα μέσα σε ένα αμφιθέατρο γεμάτο κόσμο και μέσα σε τόσες γυναίκες ξεχώρισα με τη μία εκείνη. Είχε καλό χιούμορ, ισχυρή προσωπικότητα, καλές παρέες, ακούγαμε την ίδια μουσική, είχαμε την ίδια πολιτική και κοινωνική τοποθέτηση (πράγμα όχι ασήμαντο όταν ανήκεις σε φρικτές μειοψηφίες
) και γενικά περνούσαμε πολύ ωραία μαζί. Ίσως περισσότερο απ' όλα να οφειλόταν στο ότι είδα στο βλέμμα της λατρεία για την πάρτη μου, κάτι που δεν είχα ξαναδεί και δεν μπορούσα ν' αντισταθώ. Επίσης, ο τρόπος που μου δόθηκε ήταν τόσο γλυκός που με κέρδισε. (Βλέπετε, υπάρχουν κι άλλα κριτήρια για έναν άντρα, κριτήρια που συνήθως δεν τα υπολογίζουν οι γυναίκες, απλά κολλάν στην ομορφιά και ομορφιά και πριγκήπισσες και κουραφέξαλα και Μπάρμπι). Έκανα 3 χρόνια δεσμό μαζί της. Πήγα κόντρα με την οικογένειά μου, που όταν την είδαν τους σηκώθηκε όλους μαζί...η τρίχα κάγκελο.
Στα τόσα χρόνια ποτέ δεν της είπα ότι αντικειμενικά ήταν άσχημη, άλλωστε είχε από μόνη της τόσο κόμπλεξ με αυτό, που δεν χρειαζόταν κι εμένα από πάνω. Ακόμη και όταν χωρίσαμε, δεν έβγαλα λέξη υποτιμητική για την εμφανισή της. Αυτή, όλα αυτά τα χρόνια προσπαθούσε να με πείσει ότι είμαι
άσχημος και ότι με διάλεξε γιατί ήμουν καλό παιδί, χαρακτηρισμός που με αδικεί, τόσο για το άσχημος, όσο και για το καλό παιδί
. Εν πάση περιπτώση, ακόμη κι αν είμαι άσχημος, αυτή μου το χτύπησε πολλές φορές στα μούτρα. Κι όμως εγώ την αγαπούσα ο ηλίθιος. Όταν χώρισα μαζί της, αφού έπαψα πια να περνάω καλά κι αφού έγιναν άσχημα πράγματα από τη μεριά της, με κυνηγούσε και μου έλεγε πόσο όμορφος ήμουν λέει και πως κανένας άντρας δεν της άρεσε όσο εγώ κλπ... Η ατάκα που έχω ξαναγράψει "
Πήγα σε ψυχολόγο και μου είπε πως τόσα χρόνια σε σκότωνα" σε αυτήν ανήκει.
Αφού σας δώσω το λόγο της τιμής μου ότι η ιστορία που σας γράφω είναι πέρα ως πέρα αληθινή, σας καλώ σε περίσκεψη, γιατί πράγματι πολλές ανοησίες γράφηκαν σε αυτό το θέμα (και να με συγχωρείτε για την έκφραση, εννοώ nonsense = χωρίς νόημα).
