μολις ειδα αυτο το θεμα, ενα πραμα σκεφτηκα μονο.
καγιρα.
και για να μην φευγω απο το θεμα...
δεν αποκλειω τις επανασυνδεσεις, αλλα δε μου πολυαρεσουν κιολας.
αφενος, δε με νοιαζει αν υπηρξαν σπασμενα γυαλια, ουτε σπασμενες τζαμαριες... αν νιωθω καλα, τιποτα δε μετραει.
ωστοσο, αυτο ειναι δυσκολο να γινει...
γιατι παντα σχεδον, προχωραω μπροστα..
και καμια φορα αυτο που συναντω στο δρομο μου ειναι χιλιες φορες καλυτερο απο αυτο που ειχα, οποτε..
μενω εκει.