Nah,με αυτό το θρεντ μου δημιουργούνται περισσότερα ερωτήματα.
Ποιος ο λόγος να λέμε ''εγωιστές'' εκείνους που χαίρονται τη ζωή τους;
Ποιος ο λόγος να θεωρούμε ''αχάριστους'' αυτούς που δεν βρίσκουν πλέον νόημα σε αυτήν;
Και επιτέλους,ποιο είναι το reason να παριστάνουμε τους αλτρουιστές ιν φροντ οφ ε πισι;
Γκχχ,στο δικό μου διεστραμμενο μυαλό,η απάντηση στο βαθυστόχαστο ερώτημα ''Ποιος ο λόγος να ζούμε;'' διακρίνεται σε 2 στάδια.
Ποιος ο λόγος να ζουν οι ταλαιπωρημένες προσωπικότητες που έχουν απώλειες,γενικότερα όσοι διανύουν μια αβάσταχτη πραγματικότητα;
εντ
Ποιος ο λόγος να ζουν οι άνθρωποι που δεν τους έχει τύχει (προς το παρόν) κάποιο δυσάρεστο και οδυνηρό συμβάν;
Τελοσπανδωνε,υπάρχουν άνθρωποι που ζουν και ''ζουν''.Ποτέ δεν κατάλαβα εκείνους που ξεστομίζουν το ''η ζωή δεν είναι ωραία'',την ώρα που δεν βρίσκονται σε κάποια τραγική sitch.Ή το άλλο: ''Δεν αντέχω την ανθρωπότητα,αχ στην Αιθιοπία πεινανε,ας αυτοκτονήσω και εγώ να τελειώνουμε''.
Θαρρώ πως είναι βουτηγμένοι στην υποκρισία.Διοτι,εαν δεν βρίσκεις νόημα στη δική σου ζωή,χρωμάτισε τις ζωές των άλλων.Αν πετύχεις το 2ο,θα υλοποιηθεί το 1ο.
Στο κάτω κάτω,εαν παραιτηθείς εσύ απο αυτή τη μάχη,έστω και αν είναι μοναχική,πώς θες μετά να βελτιωθεί η κατάσταση,οι συνθήκες ζωής των υπολοίπων;
Δεν ξέρω,αλλά φορ μι ο πραγματικός λόγος για να ζήσει κανεις κρύβεται στη συνεισφορά.Πνευματική,ηθική,υλική ενίοτε.
Η συνεισφορά θα σου φέρει την αναγνώριση.Όχι πάντα,αλλά σίγουρα καποια στιγμή.
