Καταρχήν πριν απαντήσω στις ερωτήσεις σου(
ετοιμάσου θα γράψω κατεβατό ) να σου πω ότι το περίμενα κάποιος να κρατήσει απ' οοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοόλα όσα έγραψα για το θέμα,
μόνο αυτό που απομόνωσες. Και ενώ από τη μια το περίμενα από την άλλη με θλίβει το γεγονός ότι επιβεβαιώθηκα. Δεν ξέρω εσύ για ποιο λόγο στάθηκες σε αυτό και τι εννοείς αλλά όπως και να έχει εγώ θα πω τα δικά μου
Ναι, λοιπόν, συμβαίνει αυτό. Οι εκπαιδευτικοί έχουν και προσωπική ζωή
!
Και ναι οι εκπαιδευτικοί είναι κοινοί θνητοί με τις αδυναμίες τους και τα ψεγάδια τους
!
Και ναι οι εκπαιδευτικοί ασκούν λειτούργημα αλλά ταυτόχρονα και ένα επάγγελμα από το οποίο βιοπορίζονται όπως τόσος κόσμος
.
Λυπάμαι που σας καταρρίπτω την εικόνα του Κοσμά του Αιτωλού που πιστεύετε ότι πρέπει έχουν οι εκπαιδευτικοί αλλά υπάρχει και αυτή η πραγματικότητα.
Είτε μας αρέσει είτε όχι .
Όταν κάποιος εκπαιδευτικός επιδιώκει να διευκολυνθεί στη δουλειά του με κάποια εργαλεία που του προσφέρονται, σε καμία περίπτωση δεν το κάνει για λόγους λούφας αυτό. Ίσως πέρασα λάθος μήνυμα έτσι όπως το διατύπωσα.
Έχουν και τα δικά τους προσωπικά προβλήματα, έχουν παιδιά,πολλές οικογενειακές υποχρεώσεις, οικονομικά προβλήματα κτλ. Θα μου πεις οι μόνοι είναι; Όχι βέβαια. Και άλλοι τα έχουν όλα αυτά . Ποια είναι η διαφορά όμως;
Το συγκεκριμένο επάγγελμα μαζί και με κάποια άλλα(πχ δικαστικός ) ανήκουν σε αυτά που η δουλειά δεν τελειώνει στον τόπο εργασίας τους αλλά μεταφέρεται και στο σπίτι. Πολλοί νομίζουν ότι το ωράριο του εκπαιδευτικού τελειώνει και αρχίζει μόνο όσο διάστημα βρίσκεται στο σχολείο.
Σε άλλα επαγγέλματα μπορεί να σχολάνε πιο αργά σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς από το χώρο εργασίας τους αλλά μετά πηγαίνουν σπίτι και αράζουν. Κάνουν το μπανάκι τους, βγαίνουν τις βολτίτσες τους κτλ. Και την επόμενη μέρα πάλι το ίδιο συγκεκριμένο ωράριο. Οχτάωρο-δεκάωρο- δεκαπεντάωρο...δεν ξέρω πόσο, πάντως όταν πηγαίνουν σπίτι δεν έχουν να ασχοληθούν πάλι με τη δουλειά τους.
Πάμε στους εκπαιδευτικούς τώρα.Για να είμαι δίκαιη δε θα μιλήσω για όλες τις ειδικότητες πχ γυμναστές.
Αλλά ας πάρουμε την πιο δύσκολη ειδικότητα για μένα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ας πάρουμε έναν φιλόλογο. Τα γνωστικά αντικείμενα για τα οποία πρέπει να προετοιμαστεί στο σπίτι είναι άπειρα. Ιστορία, Αρχαία, Έκθεση, Νέα Ελληνικά, Λατινικά, Κείμενα, Φιλοσοφία και δεν ξέρω αν ξεχνώ και τίποτε άλλο. Και όχι για μια μόνο τάξη αλλά για διάφορες. Εσείς μπορεί να διαβάζετε αυτές τις γραμμές μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα και να τις προσπερνάτε έτσι χαλαρά και να λέτε σιγά μωρέ αλλά για ξαναπροσέξτε καλύτερα τα γνωστικά αντικείμενα. Δεν είναι και τα πιο εύκολα τόσο στη διδασκαλία τους όσο και στην προετοιμασία τους.
Τι σημαίνει προετοιμασία;
Καταρχήν να προετοιμαστεί επαρκώς για το μάθημα της ημέρας με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
Επίσης να φτιάξει ασκήσεις, να φτιάξει διαγωνίσματα, να διορθώσει όλες αυτές τις ασκήσεις και τα διαγωνίσματα, να σκεφτεί και να δημιουργήσει καινοτόμα προγράμματα για να εφαρμόσει στην τάξη, ύλη που πρέπει να βγει, να βάλει θέματα για τις εξετάσεις Ιουνίου/Σεπτεμβρίου (τα οποία πάλι ο ίδιος πρέπει να διορθώσει μετά) και πόσα άλλα δεν αναφέρω τα οποία κάνει ένας φιλόλογος. Σκεφτείτε να καταργήσουν και τα βιβλία κάποια στιγμή που θα πρέπει ,εκτός από όλα αυτά ,να ψάχνει και μόνος του το υλικό για να διδάξει στα παιδιά. Όλα αυτά απαιτούν πολύ κόπο, χρόνο και κάψιμο ατελείωτο.
Μόνο το χρόνο που πρέπει να αφιερώσει για διόρθωμα σκεφτείτε :πόσα είναι τα γνωστικά αντικείμενα που του έχουν ανατεθεί, πόσοι είναι οι μαθητές ανά τμήμα των οποίων τα γραπτά διορθώνει και καταλήξτε πόσος χρόνος του απομένει για να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο. Και όταν λέω οτιδήποτε άλλο μην πάει ο νους σας μακριά. Εννοώ πάλι με το σχολείο να ασχοληθεί. Γιατί εκτός από όλα αυτά συνεχώς του ζητάνε κι άλλα κι άλλα κι άλλα. ΔΕΝ ΠΡΟ-ΛΑ-ΒΑΙ-ΝΕΙ
και να θέλει.
Βάλτε και άλλα πιθανά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει μέσα στην τάξη ο εκπαιδευτικός με διάφορους μαθητές που δημιουργούν προβλήματα και τα οποία δυστυχώς τα κουβαλάει
και αυτά στο σπίτι του και μετά ξεσπάει σε όποιον δικό του βρει.
Βάλτε επίσης να έχει και δυο παιδιά που το ένα πχ αρρωσταίνει, το άλλο πρέπει να το διαβάσει για το σχολείο και πόσες άλλες οικογενειακές υποχρεώσεις.
Θα μου πεις αν κάποιος έχει χρόνια στην πλάτη του θα έχει ετοιμάσει ένα α΄αρχείο με υλικό. Οκ. Τον διευκολύνει ως ένα σημείο αυτό. Αλλά το υλικό αυτό πρέπει συνέχεια να ανανεώνεται, να επαναπροσαρμόζεται, να επαναξιολογείται και να τροποποιείται ανάλογα με το επίπεδο και τις απαιτήσεις του τμήματος που διδάσκει κάθε φορά.
Εγώ προκαλώ
οποιονδήποτε να προσπαθήσει να διορθώσει 25-30 (όχι παραπάνω) πολυσέλιδες εκθέσεις μαθητών λυκείου. Να το δοκιμάσει μια φορά μόνο. Όχι να είναι η καθημερινότητά του αυτό. Να τις διορθώσει, όμως κανονικά. Όχι πασαλείμματα. Δηλαδή να προσέξει περιεχόμενο, οργανωμένη σκέψη πάνω στο θέμα, έκφραση, δομή, συνοχή, λεξιλόγιο, γραμματική, συντακτικό, γενική εικόνα γραπτού και πόσα άλλα ακόμη. Να σας πω τι θα γίνει; Θα τα φτύσει από το πρώτο γραπτό. Ας δοκιμάσει πρώτα αυτό και ας πούμε ό,τι θέλετε μετά.
Πολύ καλά όλα αυτά περί δημιουργικού ανταγωνισμού, αλλά να έχουμε στο μυαλό μας τι μπορεί να προσφέρει και κάποιος σε ρεαλιστικό επίπεδο και στo πλαίσιo του λογικού. Δεν γίνεται όλοι να είμαστε τέλειοι σε όλα γι'αυτό και χρειάζεται η αλληλοσυμπλήρωση μεταξύ των εκπαιδευτικών.
Και στα ιδιωτικά σχολεία οι εκπαιδευτικοί το ίδιο κάνουν. Δεν είναι κακό. Αμφιβάλλεις ότι όσες ιδέες/προγράμματα/δραστηριότητες εφαρμόζουν στην τάξη τους δεν τα έχουν βρει στο ίντερνετ από κάποιο προσωπικό blog που ανήκει σε
εκπαιδευτικό του δημοσίου; Ή νομίζεις ότι όλα αυτά τα εφετζίδικα που βλέπεις να κάνουν στις τάξεις τους τα έχουν σκεφτεί μόνοι τους; Από κάπου εμπνέονται και αυτοί.
Και τέλος και ο χειρότερος εκπαιδευτικός του κόσμου να είσαι,
λόγω της φύσης της δουλειάς , δεν μπορείς να λουφάξεις στο συγκεκριμένο επάγγελμα και να θέλεις. Θα ξυθείς μια, θα ξυθείς δυο ε κάποια στιγμή θα αποκαλυπτείς γιατί σε κρίνει το ίδιο το αποτέλεσμα.
Και ακόμα πιο τέλος η εικόνα που είχατε κάποτε για τους εκπαιδευτικούς ως κλασικοί ΔΥ δεν ισχύει πια σε καμία περίπτωση. Έχει μπει νέο αίμα με τελείως διαφορετική νοοτροπία και με πολύ περισσότερες γνώσεις και εξειδικεύσεις σε διάφορα θέματα. Εξακολουθούν και υπάρχουν ακόμα βέβαια κάποιοι με τάσεις δημοσιο-υπαλλήστικου κηφηνισμού αλλά δεν είναι άδικο εξαιτίας αυτών να στιγματίζονται όλοι;
Και έρχομαι τώρα στις ερωτήσεις σου:
Αναρωτιέμαι, η εκπαίδευση στον ιδιωτικό τομέα πως γίνεται να έχει όλα αυτά τα προβλήματα που αναφέρεις λυμένα, παρέχοντας συγχρόνως καλύτερες υπηρεσίες;
Όρισέ μου τι εννοείς "υπηρεσίες" καταρχήν. Υπηρεσίες που προσφέρει ο εκπαιδευτικός προς τους μαθητές ή υπηρεσίες που προσφέρει γενικά το σχολείο προς τους μαθητές πχ μεταφορά με σχολικά, σούπερ κτιριακές εγκαταστάσεις, σύγχρονος εξοπλισμός κτλ;
Κάνουμε σύγκριση για το ποιος εκπαιδευτικός είναι καλύτερος όσον αφορά τη διδασκαλία του ή για το ποιος εκπαιδευτικός έχει περισσότερα μέσα διαθέσιμα να αξιοποιήσει στη δουλειά του; Αν γίνεται σύγκριση στο δεύτερο κομμάτι, σόρι, αλλά δε φταίει ο εκπαιδευτικός που διδάσκει σε δημόσια σχολεία που πέφτουν σοβάδες από το ταβάνι και δεν έχουν πετρέλαιο να βάλουν στα καλοριφέρ. Ίσως αν η πολιτεία έκοβε κάτι από τον προυπολογισμό και δαπανούσε περισσότερα χρήματα στην παιδεία να μπορούσε και ο εκπαιδευτικός του δημοσίου να προσφέρει τις ίδιες υπηρεσίες. Δηλαδή τα κενά και την απογοητευτική εικόνα του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος θα τα χρεωθεί ο εκπαιδευτικός και όχι το κράτος; Ψάχνουμε εξιλαστήρια θύματα τώρα;
Ναι και αυτός είναι κομμάτι του συστήματος και πρέπει να αξιολογηθεί αλλά μη φτάνουμε σε σημείο να λέμε ότι εξαιτίας του βούλιαξε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα.
Όσον αφορά το πρώτο κομμάτι σύγκρισης ,δλδ το ποιος εκπαιδευτικός είναι καλύτερος
Πρώτον :ένας εκπαιδευτικός του δημοσίου και ένας εκπαιδευτικός του ιδιωτικού έχουν τελειώσει την ίδια σχολή και πάνω κάτω έχουν τα ίδια προσόντα.
Δεύτερον: Έναν ευσυνείδητο εκπαιδευτικό όπου και να τον βάλεις να δουλέψει θα προσφέρει την ίδια ποιότητα δουλειάς. Δε χρειάζεται κανέναν μπαμπούλα πάνω στο κεφάλι του.
Τρίτον: Η ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρει ένας εκπαιδευτικός εξαρτάται από πολλά θέματα. Κάποια από αυτά είναι στο χέρι του και κάποια από αυτά δεν είναι.
Αυτά που είναι στο χέρι του είναι:
- το μεράκι και η όρεξη για δουλειά
- η ικανότητα της αυτοαξιολόγησης
- η διάθεση να επιμορφώνεται συνεχώς σε καινοτόμες δράσεις
- η αγάπη για τα παιδιά
- ο εμπλουτισμός του φακέλου του με επιπλέον προσόντα (μεταπτυχιακά,διδακτορικά, Η/Υ, ξένες γλώσσες κτλ)
- και δε μου ρχονται άλλα τώρα
Αυτά που δεν είναι στο χέρι του
- υλικοτεχνική υποδομή
- εξωγενείς παράγοντες (πχ μορφωτικό/κοινωνικό/οικονομικό επίπεδο των γονέων). Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών που φοιτούν στα ιδιωτικά σχολεία προέρχονται από επιφανείς οικογένειες πχ παιδιά δικηγόρων, γιατρών, πολιτικών κτλ που όσο να ναι και το επίπεδο των γονιών επηρεάζει θετικά τις επιδόσεις των μαθητών. Στα δημόσια σχολεία οι μαθητές είναι περισσότερο παιδιά που ανήκουν στη μεσαία τάξη πχ παιδιά οικοδόμων, οικονομικών μεταναστών κτλ οι οποίοι δεν μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους όσο θα έπρεπε στο σχολείο
- γεωγραφική θέση του σχολείου (σκέψου ένα σχολείο στην Αθήνα το οποίο έχει άπειρα προσβάσιμα μέρη να επισκεφτεί όπως αρχαιολογικούς χώρους, θέατρα, μουσεία, ιδρύματα επιστημονικού ενδιαφέροντος κ.α και ένα άλλο σχολείο το οποίο βρίσκεται σε κάποιο κουτσοχώρι και η μόνη εκπαιδευτική επίσκεψη που μπορεί να πραγματοποιήσει με το δάσκαλο είναι σε κανένα χωράφι να δουν καμιά αγελάδα)
- συνδρομή από την πολιτεία στο έργο του με άμεση και δωρεάν παιδοψυχολογική και ιατρική αρωγή από ειδικότητες (πχ κοινωνικοί λειτουργοί, παιδοψυχολόγοι, λογοθεραπευτές κτλ)που επιβάλλεται πλέον να υπάρχουν στα σχολεία και δυστυχώς την απουσία τους αυτή την καλύπτουν οι εκπαιδευτικοί που έχουν ελάχιστες γνώσεις πάνω σε αυτά τα θέματα
Επειδή, από αυτά που γράφεις, φαίνεται ότι γνωρίζεις το θέμα
Ξέρω πολλά για το θέμα γιατί όποια πέτρα και να σηκώσεις στην οικογένειά μου εκπαιδευτικό θα βρεις. Από την πρωτοβάθμια μέχρι την τριτοβάθμια.
ποια είναι η γνώμη σου για την ικανότητα των γονιών και των μαθητών να αξιολογήσουν τους εκπαιδευτικούς;
Θα σου πω καταρχήν ότι από τη στιγμή που εμπλέκονται και αυτοί στην εκπαιδευτική διαδικασία σαφώς και πρέπει να έχουν λόγο. Δεν ξέρω με ποιο τρόπο, βέβαια, μπορεί να γίνει αυτό ώστε να μην δημιουργηθούν δυσάρεστες καταστάσεις. Σε καμία περίπτωση πάντως δεν απαξιώνω το ρόλο τους.
Θα σου πω, όμως, ποιοι είναι οι ενδοιασμοί μου με κάποια πολύ απλά προσωπικά παραδείγματα:
Ικανότητα μαθητών
Εγώ στο δημοτικό, και ιδιαίτερα στην Α' δημοτικού ,υπεραγαπούσα τους δασκάλους μου. Τους θεωρούσα αυθεντίες. Αν μου έλεγαν ότι η γη είναι επίπεδη, το δεχόμουν άκριτα. Αν μου ζητούσαν να συμπληρώσω κάποιο ερωτηματολόγιο σε όλα άριστα θα τους έβαζα. Ήταν, όμως, όντως καλοί ή μόνο στα μάτια μου;
Στο γυμνάσιο είχα άλλα κριτήρια΄για το ποιος είναι καλός και ποιος δεν είναι. Πχ είχα ερωτευθεί τον καθηγητή που μας έκανε καλλιτεχνικά. Ήταν πραγματικό μοντέλο. Όλα τα κοριτσάκια από πίσω του τρέχαμε και ξεροσταλιάζαμε. Παρ΄όλα αυτά τίποτα δεν έμαθα στο μάθημα. Εγώ έφταιγα ή αυτός; Δεν ξέρω. Πάντως αν μου ζητούσαν να συμπληρώσω ένα ερωτηματολόγιο για αυτόν τον θεωρούσα πολύ σούπερ καθηγητή. Νέος, ωραίος, με ωραίο χαμόγελο, κουλ τύπος κτλ
Από την άλλη δεν πήγαινα καθόλου τον γυμναστή μας, μιας και μισούσα οτιδήποτε είχε να κάνει με υγιεινή ζωή. Μου είχε καθίσει στο λαιμό αυτός ο τύπος που μας έβαζε να τρέχουμε 50 γύρους γύρω από το γήπεδο και μου έβγαινε η γλώσσα, που μας μάθαινε βόλευ χωρίς να καταφέρνω προσωπικά να περνάω ούτε ένα σερβίς πάνω από το φιλέ και έτσι ξεφτιλιζόμουν μπροστά στον ωραίο της τάξης και πόσα άλλα που στο μάθημά του ερχόμουν σε δύσκολη θέση και καταριόμουν την ώρα και τη στιγμή που είχαμε γυμναστική. Αν μου έδιναν ένα ερωτηματολόγιο ξέρεις τι θα έκανα; Θα έπαιρνα το αίμα μου πίσω.
Και επίσης είχα αντιπαθήσει τρομερά έναν φιλόλογο στο λύκειο που θεωρούσα ότι ήταν άδικος μαζί μου γιατί αισθανόμουν ότι δε με σήκωνε στο μάθημα του να μιλήσω όσο θα έπρεπε. Επειδή εγώ ήμουν δηλαδή παρλαπίπα και έπρεπε να έχω άποψη για τα πάντα έπρεπε να θιχτώ που δε με σήκωνε όσο θα ήθελα. Φαντάσου τώρα ένα τμήμα με 25 άτομα να έχουν όλοι την ίδια αξίωση με εμένα. Ξέρεις τι θα πάθαινε και αυτός στο ερωτηματολόγιο ε;
Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω με όλα αυτά τα παραδείγματα;
Ικανότητα γονιών
Πραγματικό περιστατικό.
Ικανότατος εκπαιδευτικός που τόλμησε να κάνει παρατήρηση σε μαθητή γιατί έκανε φασαρία μέσα στην τάξη, απειλήθηκε την επόμενη ημέρα από τη μητέρα του ότι θα τον στείλει με δυσμενή μετάθεση στον Έβρο. Έτσι απλά.
Σόρι για το κατεβατό. Υπόσχομαι να μην πλατιάσω άλλη φορά.
