Τα Starbucks είναι η fast-food εκδοχή της καφετέριας. Το θεωρώ αδιανόητο να με χρεώνουν κατά μέσο όρο με ?6, για ένα αμφίβολης ποιότητας υγρό που ελάχιστα θυμίζει καφέ, που για να τον παραγγείλεις πρέπει να μιλάς δέκα λεπτά και που μάλλον τρώγεται παρά πίνεται, σερβιρισμένο σε πλαστικό -ακόμη κι αν κάτσεις εκεί.
Το μόνο πετυχημένο που βρίσκω σ' αυτή την αλυσίδα είναι το marketing που εφαρμόζει και που έχει καταφέρει να πείσει τους καταναλωτές ότι τα ζουμιά που σερβίρει είναι ποιοτικά. Σε συνδυασμό με ένα χαριτωμένο, πιασάρικο και "εναλλακτικό" λογότυπο, το πακέτο μοιάζει δελεαστικό. Στην εποχή που ζούμε, όπου κυριαρχεί το νάυλον, το πλαστικό και το "γυαλιστερό", τα Starbucks βρίσκονται στη "φυσική τους θέση".
Έχουμε μάθει όλοι να καταπίνουμε αμάσητο ό,τι μας σερβίρουν, χωρίς καμία δεύτερη σκέψη και χωρίς να χαλάμε τη ζαχαρένια μας. Την ποιότητα πρέπει να την αναζητούμε μόνοι μας, όχι μέσα από τα πλαστικά προϊόντα μιας τεράστιας πολυεθνικής, η οποία απέκτησε τον όγκο της λόγω επιθετικών εξαγορών και αφανισμού των μικρών επιχειρήσεων, σε όσες χώρες δραστηριοποιείται. Και μην ξεχνάμε κάτι: το "πάω για καφέ" για τους Έλληνες σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από το μπαίνω-πίνω-φεύγω των πεφωτισμένων Δυτικών. Σημαίνει συναναστροφή, κοινωνικότητα, χαλάρωση, συζήτηση, παρέα. Γι' αυτό και η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα όπου τα Starbucks διαθέτουν πιο αναπαυτικές καρέκλες, όχι τις άβολες πλαστικές των fast-food που σκοπό έχουν να σε κάνουν να αδειάσεις το τραπέζι όσο το δυνατόν συντομότερα για να κάτσει νέος πελάτης. Όσοι έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό θα το έχουν παρατηρήσει.
Και κάτι τελευταίο: ποιός ξέρει από πού δανείστηκαν τα Starbucks το όνομά τους;
